Gebruikers Info

Useless facts deel 1

Melbourne is de op twee na grootste Griekse stad...

Useless facts deel II

Bestel bij de McDonalds eens lekker een McOz en wordt verrast met een heerlijk hapje... rode biet ! Gadverdegadverdegadver. Stelletje barbaren!

Useless fact deel III

Na een paar uur in Brisbane te hebben rondgewandeld viel het ons op dat alle klokken een uur achterliepen.... het is hier 1 uur vroeger!

Australie Session:other

Reis naam: Australie

Landen: Australia

Reisbeschrijving: vier weken langs de oostkust

Deelnemers: Harro en Eveline

Start datum: 08 November, 2003

Eind datum: 04 December, 2003

De 'reisplanner'





  • za 8/11 - zo 9/-11: Amsterdam - Melbourne
  • ma 10/11: Melbourne
  • di 11/-11: Melbourne
  • wo 12/11: Great Ocean Road (auto)
  • do 13/11: Grampians National Park (auto)
  • vr 14/11: Grampians en terug naar Melbourne (auto)
  • za 15/11: Reizen naar Canberra (trein)
  • zo 16/11: Canberra
  • ma 17/11: Reizen naar Sydney (bus)
  • di 18/11: Sydney
  • wo 19/11: Sydney
  • do 20/11: Blue mountains (Camper)
  • vr 21/11: Blue mountains (Camper)
  • za 22/11: Coonabrabran (Camper)
  • zo 23/11: Armidale (Camper)
  • ma 24/11: Coffs Harbor (Camper)
  • di 25/11: Coffs Harbor (Camper)
  • wo 26/11: Byron Bay (Camper)
  • do 27/11: Brisbane
  • vr 28/11: Brisbane
  • za 29/11: Brisbane - Rainbow Beach (bus)
  • zo 30/11: Fraser Island (4WD)
  • ma 1/12: Fraser Island (4WD)
  • di 2/12: Fraser Island (4WD)
  • wo 3/12: Rainbow Beach - Brisbane (bus)
  • do 4/12: Brisbane - Amsterdam (vliegtuig)









 


Vlucht en aankomst in Melbourne


Na een 21 uur durende reis zijn we op zondag om een uurtje of 9 aangekomen in Melbourne. De vlucht zelf was weinig enerverend, en van Kuala Lumpur hebben we alleen een stuk vliegveld gezien, dus dat was weinig spannend. Maar goed, filmpjes en boeken maken het geheel wat dragelijk. Van de tweede vlucht hebben we niet zoveel meegekregen.
In Melbourne aangekomen hebben we gelijk de Sky Bus naar het centrum gepakt en zijn daar met rugzakken door de stad geslenterd naar ons hostel, wat geheel volgens de belofte echt pal in het centrum ligt. Prima kamer (wat weinig daglicht zonder raam, maar goed) en super voorzieningen. 's Avonds nog een klein wandelingetje door het centrum gemaakt.

Melbourne, maandag 10-11


De eerste dag in Melbourne zijn we maar eens begonnen met lopend de stad doorkruisen om te oriënteren. Daar hoort natuurlijk het oppikken van stapels folders bij. Het centrum van de stad is prima te belopen. Het is er druk, levendig, hypermodern. Klassieke (naar Australische begrippen) gebouwen, enorme wolkenkrabbers en veel stadsparken staan vlak naast elkaar.
Aan het eind van de ochtend hebben we het Melbourne Museum bezocht. Daar is werkelijk van alles te vinden, bij elkaar vormt het een voorproefje van wat ons allemaal te wachten staat hier. Er staan bijvoorbeeld veel opgezette beesten met erbij vermeld waar je die tegen kunt komen. Verder een hoop duidelijke en soms grappig gebrachte informatie. Na het museum zijn we door Chinatown gewandeld. Je hebt hier behalve een Chinees gedeelte, ook een duidelijk Grieks en Italiaans stuk, met bijbehorende restaurants, winkels en bevolking.
Dwars door de stad loopt de rivier Yarra. Aan de kade zijn veel leuke hippe terrasjes, erg geschikt nadat je je best hebt gedaan om Melbourne zo inefficient mogelijk door te lopen. Daarna het Crown Entertainment Centre bekeken. Dat is een enorm gebouw met werkelijk alle soorten amusement. Zo veel dat het niet meer leuk is, maar je kunt wel elk uur naar The Matrix. Vervolgens zijn we terug naar het hostel gelopen, alwaar we zijn bijgekomen op het dakterras.
's Avonds na een culinair bezoekje aan Chinatown tot sluitingstijd in de kroeg gezeten. Da's elf uur.

Melbourne, dinsdag 11-11


Jetlag, wat is dat? Gelukkig nog steeds geen last van!
Vanochtend naar Queen Victoria Market gelopen, da's dus een hele grote markt, met kleding, veel fruit, vlees en vis. Weer viel ons op dat het leven hier behoorlijk goedkoop is, en dat geldt ook voor eten en drinken buiten de deur.
Vervolgens zijn we naar de Rialto Towers & Observation Deck gegaan: een heel hoog uitzichtspunt waarvandaan je heel Melbourne en een stukje omgeving kunt zien. Erg fijn ook om vast te stellen dat alle wolken op afstand liggen, het is hier stralend weer met een graadje of 25! Harro's neus is dan ook in recordtijd op vakantiestand: rood.
Lunchen kan hier ideaal in een Food Court: een groot terras met minstens 12 happenbarren met voor iedereen wat wils. Vervolgens vertrokken naar de Royal Botanic Garden en liggend in het gras ons grote-lijnen-plan voor de komende weken gemaakt en een actieplannetje voor de komende dagen. Zometeen gaan we proberen treinkaartjes naar Canberra te scoren. Morgenochtend mag Harro het linksrijden gaan uitproberen als we vertrekken richting de Great Ocean Road.

Great Ocean Road, woensdag 12-11


We starten de dag veel te vroeg: Voor 7 uur vindt Eef dat ze wakker is en staan we op om te beginnen met een bakkie bij de Starbucks.
Na een korte tramrit door Melbourne zijn we bij de autoverhuur geland en worden daar verrast met een volgens de reclame 'nieuwe' auto. Gezien de gemiddelde staat van de auto's hier kan een Hyundai Excel met 2 ton op de teller natuurlijk gemakkelijk voor nieuw doorgaan...

Maar goei, 't rijdt en daar gaat het om. Zeer tevreden loop ik naar het linkerportier... om er dan achter te komen dat hier natuurlijk alles andersom zit. Ik moet zeggen, het is even wennen dat links rijden, maar dan gaat het ook prima. Eerste vuurdoop is dan ook gelijk dwars door de stad, in de ochtendspits. Eitje :-)
Na een half uurtje zitten we op de snelweg richting Warrnambool, een plaatsje 250 kilometer ten oosten van Melbourne en zo'n beetje aan het einde van de erg mooie Great Ocean Road. Een prachtige (enigszins vermoeiende) rit langs de kust en door diverse natuurparken. Onderweg zien we enorme zandsteen kliffen en de '12 apostelen', 12 zandsteen zuilen die in zee staan. Natuurlijk regelmatig bakkie en een korte stop op alle viewpoints en andere interessante plekken. Je bent toerist of je bent het niet.
Hoewel het een licht bewolkte maar op zich droge dag is blijf ik de ruitenwissers testen, die hebben ze namelijk ook maar even aan de kant van de richtingaanwijzer geplakt. Wacht maar tot ook hier de revolutie komt: rechts rijden en geen dubieuze ingredienten op hambo's!
In Warrnambool vinden we een prima, zij het wat verouderde backpackers boven een kroeg. Gaten in de muren, ramen die uit elkaar vallen, maar wel schoon dus een prima slaapplek. Na een happie en een biertje is het tukkie-tijd.

Grampians, donderdag 13-11


Na een heerlijk rustige nacht en een ijskoude douche tijd om naar de Grampians te vertrekken. Onderweg valt, ondanks dat we ver van de echte Outback zijn, het grote NIETS op: grote stukken land zonder een huisje. En alles maar dan ook alles is veel groter dan wij gewend zijn. Dus een doodgewone kudde schapen is ook GROOT.

Onderweg komen we ons eerste wilde beest tegen: een slang die ons ook nog aanvalt! Gelukkig racen wij in onze auto voorbij, dus veel kwaad kan het niet. Als we dichterbij het Grampians National Park komen, raken we al onder de indruk van de plotseling oprijzende bergen. In het park wordt het gelijk spannend: overal wordt gewaarschuwd voor rondrennend wild, vooral kangoeroes. Leuk maar ook spannend: er zal er maar één op je voorruit landen. Na een half uurtje turen ziet Eveline de eerste kangoeroe, die roerloos aan de kant van de weg staat. Onderweg stoppen we om een wandelingetje naar Silver Falls te maken, een waterval waarvan het water onderaan tussen de stenen verdwijnt.
Aan het begin van de middag komen we bij het hostel in Hall's Gap aan. Dat dorp is het toeristisch middelpunt van het park: winkels, restaurants en duizenden toeristenbedden. Gauw dumpen we onze rugzakken in het hostel en rijden we weer het park in.
We rijden naar Mac Kenzie Falls en klauteren naar beneden en weer terug. Deze waterval is groot en samen met de omgeving erg mooi. Daarna rijden we in de omgeving langs diverse prachtige uitzichtspunten. En dan: de eerste kangoeroe die ook echt zijn kunstje doet! In de verte zien we een gestalte van een meter of anderhalf aan de kant van de weg. We remmen af om het beest niet te laten schrikken. Als we wat dichterbij komen, springt ie hop-hop-hop op z'n kangaroes naar de overkant van de weg het bos in! Het blijft hier wel bij: emoes en koala's hebben we nog niet gezien. Wel vliegen er regelmatig felgekleurde vogels voorbij.
's Avonds maken we nog een korte klim- en klauterwandeling door een canyon. Daarna voor het eerst slapen in een bunkroom, dus 3 stapelbedden op 1 kamer.

Grampians en terug naar Melbourne, vrijdag 14-11


Na een vrij rustige nacht in een dorm in het backpacker hostel hebben we ons boeltje gepakt om nog even een paar mooie stukjes Grampians te gaan bekijken. Na een korte rit en een wandeling van een hele kilometer (was afzien) kunnen we weer genieten van een prachtig en wijds uitzicht over de bergen en dalen van de Grampians. Het is echt een prachtig gebied en het weer (30 graden en zonnetje) maakt het helemaal af.
Om enigzins op tijd terug te zijn in Melbourne besluiten we terug te rijden. Een op zich mooie maar enigzins saaie tocht door de binnenlanden van Victoria brengt ons om een uur of 2 terug in Melbourne. Op zich wel erg cool dat de skyline van Melbourne al 60 kilometer buiten de stad zichtbaar is. Na weer een spannende rit dwars door Melbourne, die we op goed geluk in één keer goed doen, kunnen we de wagen (schadevrij) inleveren en gaan we terug naar het hostel. Zometeen nog even een biertje doen in het Hardrock Cafe en een hapje Grieks eten en dan vroeg 't bed in: Morgenochtend om 8 uur moeten we klaarstaan op het station voor een 6 uur durende treinreis in richting Canberra (met een lullige 2 en een half uur aanvullende busreis :-( )

Reisdag Melbourne - Canberra, Zaterdag 15-11


Na een korte maar zeer enerverende wandeling naar het station met veel te grote rugzakken staan we om 7:50 klaar op het station voor het eerste stuk van de reis in Richting Canberra. De eerste 5 uur doen we met de trein naar het alom bekende Coonamundra, een prachtig plaatsje waar de burgemeester in 1913 na z'n eerste kopje koffie in de ochtend van 12 december zijn teen lelijk verstuikte aan de stoeprand. Zoals we al zeiden, een zeer interessant plaatsje met een rijke historie.
Na een langdurig oponthoud van zeker 10 minuten begon het tweede gedeelte van onze reis met de bus. Beetje krapjes en de alom bekende Australische houten reet was ons niet vreemd. Maar goed, prachtige uitzichten en een vrij korte rit brachten ons rond 17:00 in Canberra.

Al bij het Canberra inrijden wordt duidelijk dat deze stad anders is dan de meeste steden. Voor 1890 bestond Canberra namelijk uit een verdwaalde boer en een paar duizend verdwaalde schapen. Na enig dispuut over de plek van de hoofdstad van de nieuw te vormen staat Australie werd toen vrij arbitrair gekozen voor Canberra. In geheel Autralische stijl werd er al snel een competitie steden ontwerpen van gemaakt die de heer Burley-Griffin wist te winnen. Resultaat is een stad die zo wijds is aangelegd dat te voet de stad doorkruisen echt geen optie meer is, maar wel erg mooi is. In het midden liggen een paar meren die het 'politieke' gedeelte scheiden van 'Civic', het woon-, shop- en stapgedeelte. In dit gedeelte hebben we ook ons hostel, volgens de gids een nieuwe era van backpackers: Alle voorzieningen die je kan bedenken zijn hier aanwezig tegen een nog redelijk betaalbaar bedrag. In de avond even rustig een pasta op het terrasje en daarna snel de Ierse pub opzoeken voor de halve finale All Blacks - Wallabies. (voor de niet wetende, da's rugby, de halve finales van de wereldkampioenschappen tussen Nieuw Zeeland en Australië...) Niet heel erg interessant maar is voor de mensen hier erg belangrijk en na de winst van Australië hing er dan ook een prima sfeertje.

Canberra, Zondag 16-11


Doel van vandaag is om zo'n beetje alle bezienswaardigheden van Canberra in een dag te proppen (we zijn net Japanners :-) ). Na enig overleg worden de hop-on hop-off bus, de lijnbus en wandelen verworpen voor... de fiets! Mountainbiken aan de linkerkant, met helmpje (verplicht) dwars door Canberra, kan alleen maar leuk worden.
Gelukkig verhuurt het hostel de fietsen en is Canberra de meest fietsvriendelijke stad van Australie en bijkomstig voordeel is dat Canberra op zondag uitgestorven is. En dan hebben we het niet zoals in Europa over een rustige zondag, maar meer het idee van een grote stad na een uitbraak van de builenpest op een autoloze zondag. Geen hond op straat, bijna geen auto's, maar wel alle bezienswaardigheden (gratis) open!
Het eerste gedeelte van de tocht gaat richting het War Memorial. Erg indrukwekkend, want ze hebben er gelijk maar een hele straat met memorials van gemaakt met aan het einde een groot museum. Erg mooie ligging op een heuvel met uitzicht over een van de meren op het parlementsgebouw. Het museum is de moeite waard een aantal erg mooie tentoonstellingen laat zien waar de Australiërs zich overal mee hebben bemoeid (en dat is nogal wat...). voor het museum worden we aangeschoten door een iets oudere man die ons vol trots vertelt dat zijn oom een aantal van de beelden heeft gemaakt. Beleefd knikken we wat, glimlachen vriendelijk en gaan het museum in. Na een kwartiertje komen we dezelfde man tegen en die begint een half uur lang verhaal over van alles en nog wat. De hele geschiedenis van zijn familie (die serieus erg interessant was), Australië zelf, de hoeveelheid treinen en trams en zelfs Nederland komen aan bod (met name de slippertjes van Bernhard blijken een interessant gegeven te zijn). De man is werkelijk een wandelende schat aan informatie en weet ons nog aardig wat tips voor de rest van de reis te geven.
Na het museum gaat de tocht verder naar het parlementsgebouw van Australië dat gebouwd is naar aanleiding van een ontwerpwedstrijd. Het gebouw is in een berg gebouwd en je kan dan ook gewoon over het dak heen lopen (alleen nu even niet in verband met veiligheidsmaatregelen). In het gebouw krijgen we een keurige en zeer interessante rondleiding van Pam en daarna mogen we nog even op een klein stuk van het dak kijken. Erg mooi allemaal!
Het laatste gedeelte van de trip rijden we naar het nationale Australische Museum. Een zeer 'artistiek' gebouw, natuurlijk het gevolg van een ontwerpwedstrijd... (AARRRGGGHHH). Het museum is op zich erg mooi en behandelt .... eeeuuuhhh, werkelijk alles wat los en vast zit, zolang het maar iets met Australië van doen heeft, maar dan wel op een erg leuke manier gebracht.
Morgen gaat de reis door naar Sydney, fijn drie uurtjes met de bus... En maar hopen dat we een slaapplaats kunnen krijgen, want dat schiet nog niet echt op...

Canberra - Sydney, Maandag 17-11


Vandaag reizen we van Canberra naar Sydney, waar we vooralsnog nog steeds geen slaapplaats hebben... Maar goed, dat mag de pret niet drukken, er is wel contact met een hostel en de persoon daar heeft gevraagd om hem om 10:30 terug te bellen om te kijken of 'ie een plekje heeft. De reis van Canberra naar Sydney neemt zo'n 3,5 uur in beslag met de bus. Op zich een mooie rit over dwars door New South Wales.
Om half elf is er dan weer contact met de kamerboer en die verteld in eerste instantie dat hij de kamer had vastgehouden maar dacht dat we 10 minuten eerder hadden gebeld en had de kamer dus aan een ander (ook Nederlands) stel gegeven. Na kort gevloek biedt hij ons een kamer aan die hij normaliter niet verhuurt maar waar wel een tweepersoons bed aanwezig is en we besluiten snel op het aanbod in te gaan.
Om een uurtje of 1 zijn we in Sydney en pakken de trein naar Kings Cross, een iets buiten het centrum liggende wijk die bekend staat als de hoerenbuurt van Sydney en waar ons hostel ligt. Na een tijdje lopen en een kort belletje met de hostel eigenaar komt hij aanwandelen en geeft ons een rondleiding door het zeer rustig gelegen hostel. Het blijkt dat hij, Sam, zelf ook in het hostel woont en de hele toko in zijn eentje runt, op zich best aardig voor een hostel met toch nog zo'n 20 kamers. De kamer blijkt klein maar prima en voorzien van alle benodigdheden. Een aardige afwisseling met ons high-tech hostel in Canberra, maar erg leuk.
In de middag lopen we vanuit het hostel door de botanische tuinen naar het centrum en het oude gedeelte van Sydney, The Rocks. Na een paar uur zwalken door de stad en het boeken van ons brug klim gebeuren (zie morgen) even naar de Matrix deel III in een enorme bioscoop met een man of 20, best lekker rustig. 's Avonds flesje wijn in het hostel en omstorten.

Sydney, Dinsdag 18-11


's Ochtends maar eens flink uitgeslapen! Heerlijk, maar het duurde toch zeker tot halverwege de middag totdat we behalve fysiek ook geestelijk wakker waren....
Om een uur of 12 arriveerden we dus weer in het centrum van Sydney, waar we gewoon wat rondgelopen en geshopt hebben. Er is hier een "outdoorstraat", een straat met alleen maar outdoor-winkels! Hier moesten natuurlijk de nodige aankopen worden gedaan, met als hoogtepunt een Windstopper jack voor Eveline. Omdat het wakker worden dus nog steeds niet opschoot, hebben we een Starbucks opgezocht. Dat is een koffietent waar ze de meest exotische dingen met koffie doen. Voor Harro dus een Long Black, da's koffie zoals thuis, en voor Eef een Frappucino, een kruising tussen cappucino en een slush puppy. Deze drankjes zijn inmiddels deel van ons vaste ochtendritueel: handig om met of zonder jetlag echt wakker te worden en errug lekker.

En dan is het tegen vieren, tijd om naar de Sydney Harbour Bridge te gaan voor de Bridge Climb! Om 16.10 moeten we ons melden. Tegen de tijd dat we werkelijk gaan klimmen is het wel 17.30. Ondertussen hebben we een Star Trek -achtig pak aangekregen en is alles wat je bij je hebt, daaraan vast gemaakt: zonnebril, pet, hoofdtelefoon, zakdoek. De rest moet beneden blijven, helaas geldt dat ook voor camera's. Ook wordt je gezekerd door een band om je middel die aan het begin aan een kabel wordt gekoppeld en pas weer losgaat als je beneden staat. Erg ingenieus. Natuurlijk krijgen we een uitgebreide instructie over hoe je naar boven en beneden dient te lopen. We worden met 13 man (nou ja ook 3 vrouwen) professioneel begeleid door Kim, die heel blij alles uitlegt en je het liefst elke 5 minuten voor jezelf laat klappen. Onderweg spreekt ze de groep toe via een ingenieus geluidssysteem, dat er voor zorgt dat je haar verstaat maar niet afgesloten wordt van omgevingsgeluid.


We beginnen met een kleine wandeling over straat. Dat is ook een heel avontuur, we voelen ons net een groep gevangenen in onze apepakkies. Vervolgens een laag stukje brug, waar je horizontaal loopt onder de autorijbaan. Dan de beklimming van 4 ladders om door het autodek naar de boog die daaroverheen loopt te komen. Hier wordt het spannend: je klimt tussen de aurorijbanen door! Bovendien begint het hier serieus hoog te worden, waardoor je maag toch een beetje kriebelt als je naar beneden kijkt.
Na de ladders komt het gaafste stuk: het beklimmen van de boog. Stukje voor stukje gaat het heel rustig steeds een beetje hoger. Het uitzicht hiervandaan is echt geweldig! Je kunt de hele stad overzien, inclusief de haven, het Opera House, etcetera. We staan een behoorlijke tijd boven, mede om heel veel fotosessies te doorlopen. Zelfs Harro verliest zijn geduld niet, dit is zo leuk dat we er wel de hele dag kunnen staan. Bovenaan lopen we dwars over de brug (wat zijn die auto's ver weg) naar de andere kant, waar de tocht naar beneden begint. Weer de ladders af en een stukje over straat. Na het afstrippen van alle techniek en apepakkies, krijgen we 1 foto mee van onszelf op de brug. Het hele circus eromheen is een beetje overdreven, maar wat was dit gaaf!
Het is al tegen achten als we klaar zijn, dus we gaan terug naar ons buurtje Kings Cross. Dit is een buurt waar heel veel (betaalde) gezelligheid te vinden is, en waar de homo-scene is. We drinken een drankje in een hippe kroeg en zijn daarna op.

Sydney, Woensdag 19-11


Na een rustig nachtje en een groot aantal sirenes vroeg in de ochtend en erg dicht in de buurt is het weer tijd voor wat sight-seeing. Op het programma vandaag de volgende twee highlights van Sydney: Eerst de Opera House en Manley, een wijk met winkeltjes, barretjes en strand aan de andere kant van Sydney Harbour en aan de oceaan.
Het is weer heerlijk weer en de Opera House en het bijpassende uitzicht op de stad en Sydney Harbour Bridge zijn echt prachtig. Bakkie koffie en plaatjes schieten dus.

Daarna is het dringen om op de ferry naar Manley te komen en na een half uur durende prachtige boottocht dwars door Sydney Harbour landen we in de grootste toeristenfuik van Sydney en omgeving. Niet helemaal ons ding, maar de ferry is de goedkoopste en makkelijkste manier om een tocht door de haven te doen, dus daar is niets mis mee. (behalve dan natuurlijk dat die k#%^#-boot bewoog).
In Manley is het dan tijd voor de volgende regelactie: We moeten nog een auto hebben voor de komende tocht naar Brisbane. We willen in 7-8 dagen tijd via het binnenland en natuurparken naar Brisbane rijden en de 'Gold Coast' zoveel mogelijk vermijden. Dat betekent dus ook dat we de auto one-way willen hebben en in Brisbane weer achter willen laten, altijd een duur puntje bij zulk soort grappen...
Het eerste belletje is dan gelijk bal: De dame aan de telefoon heeft een probleempje, ze heeft een campervan in Brisbane dubbel geboekt en zoekt iemand die een campervan van Sydney naar Brisbane kan brengen voor volgende week vrijdag... Ze is daarvoor bereid de campervan voor de prijs van een huurauto aan te bieden...
Oftewel: Vanaf morgen tot en met volgende week donderdag zijn wij als een stel burgertrutten pur sang met een campervan door Oz aan het scheuren en dat voor de prijs van wel 50 dollar per dag (en dat zijn Oz-dollars :-)). Heel naar allemaal...
Zometeen de ferry terug naar het centrum en dan is het tijd voor wat slenteren door de stad en een bakkie. Morgen op weg naar de Blue Mountains, een natuurgebied vlak buiten Sydney waar we een paar dagen willen blijven.

Sydney - Blue Mountains, Donderdag 20-11


Om een uurtje of 10 hebben we 'm dan eindelijk, onze hippe camper. Prima dingetje met alles er op en er aan (koelkast, slaapzakken, theedoeken en meer nutteloze zaken). Na een korte sightseeing tour met een van de jongens van het verhuurbedrijf om te gaan tanken is het dan tijd om zelf wat te gaan doen.

We zetten de korte sightseeing tour van Sydney maar gelijk om in een wat langere door in het centrum van Sydney (wat vrij druk is) tot twee keer toe een foute afslag te nemen... 't kan dan even duren voordat je Sydney uit bent, maar dan heb je met het nodige vloekwerk ook wel alles gezien...
De rit begint in de richting van Katoomba, de plaats in de Blue Mountains voor ons soort toeristjes, alle uitzichtpunten en attracties goed bereikbaar via kabelbaantjes en treintjes. Na een paar uur durende rit met onze coole Toyota camper landen we op de camping in Katoomba. Een snelle tocht naar de supermarkt voor vleesch, bier en rum-cola voor Eef en de BBQ kan beginnen! Jawel: In het kader van de nieuw gevonden burgerlijkheid is het naast een camper, een camping, kabelbaantjes en treintjes natuurlijk tijd voor een barbeknoei!
's Nachts een eerste buitje en wat onweer belooft weer leuke dingen voor de volgende dag.

Blue Mountains , Vrijdag 21-11


Na wat te hebben uitgeslapen in onze coole campert is het dan eindelijk tijd voor een wandelingetje de bergen in. De camping en het dorp Katoomba liggen boven een gigantische valei met steile kliffen zo'n honderd meter naar beneden. Bovenaan een prachtig uitzicht over de enorme vallei en de bergen er om heen en de naam zegt het al: Het lijkt allemaal een beetje blauwig. Enig speurwerk in de diverse literatuur leert ons dat het hierbij gaat om condensvorming die door de olie van eucalyptusbomen een blauwe gloed krijgt. Erg mooi in ieder geval.


De wandeling begint met een enorme trap naar beneden in de richting van het dal (je kan natuurlijk het treintje of de kabelbaan nemen, maar da's voor mietjes). Beneden komen we op het wel meest toeristische stukje natuur ter wereld: Keurig netjes aangelegde vlonders geleiden de massa's toeristen door de best wel dichte begroeiing. Al na een paar meter besluiten we dat we hieraan maar even niet meewerken en stappen we op een ander pad richting een rotsformatie een paar uur verderop. De eerste aardverschuiving komen we na 3 kwartier tegen en met enig klauter- en klimwerk gaan we verder tot we een kwartier later de tweede, wat grotere aardverschuiving tegen komen. Na een tijdje klauteren over de rotsen en langs afgronden en een lunch in de middle of nowhere houden we het voor gezien en gaan rustig terug. De tocht was ondanks de wat kortere afstand zeker de moeite waard!
Terug bij het startpunt aangekomen besluiten we dan toch voor de zekerheid nog even de toeristische route te doen en worden halverwege overvallen door een aardige onweersbui. Gelukkig hadden wij wel regenjassen bij ons (in tegenstelling tot die hordes doorweekte toeristen (met name Duitsers :-) ). Na een half uurtje door de regen komen we aan bij de kabelbaan die iedereen weer naar boven sleurt en besluiten wederom dat dat voor mietjes is... en stappen snel in. Binnen 5 minuten zijn we weer boven en vertrekken richting camping. We zijn net terug of er barst een enorme onweersbui met veel regen en grote hagelstenen los, de weg naast ons verandert in een soort wildwaterbaan en ineens zijn we best blij met een camper...
's Avonds is het tijd voor een pizza in het dorp en een flesje wijn.

Katoomba - Coonabarabran, Zaterdag 22-11


Vandaag is het tijd voor de eerste grote rit: We hebben besloten om iets van de standaard toeristische route af te wijken en niet langs de kust te reizen maar meer door het binnenland. De rit van vandaag gaat in westelijke richting naar het o zo mooie dorp Coonabarabran (uitspraak is Koenablah of zoiets). De tocht is ongeveer 370 kilometer dwars door een aantal natuurparken , bergen en met name enorme vlaktes. De rit begint 's ochtens in de zeikende regen, maar na een uurtje trekt dat gelukkig wat bij en rijden we door prachtige natuur en enorme verlaten valleien tot een uur of 3 verder. Coonahupseflups is een boerendorp met een camping, een pizzeria en een kroeg en de allures van een wereldstad. Snel regelen we een plek op de camping en na een eerste wat teleurstellende verkenning van het oordje vertrekken we in de richting van een natuurpark zo'n 25 kilometer verderop waar we worden getrakteerd op een stormpje en massa's kangoeroes die zo vriendelijk zijn ook nog even voor de foto te poseren.
In de avond is het na wederom pizza (de keuze is zoals we al zeiden wat beperkt) tijd voor een echt Australisch feestje: De Rugby wereldkampioenschappen finale tussen Engeland en Australië, iets wat je niet mag missen als je hier bent. Samen met twee Engelse supporters en een groot aantal zeer luidruchtige maar erg gezellige Australiërs genieten we van de wedstrijd op groot scherm in de dorpskroeg... tot 1 minuut voor het einde van de verlenging Engeland alsnog op voorsprong komt en Australië de wedstrijd verliest. Wij pakken onze biezen en vertrekken in de richting van de camping want de volgende dag staat er nog een aardig ritje op het programma...

Coonabarabran - Armidale, Zondag 23-11


Eef heeft een nieuwe hobby: vogels fotograferen! En dat op zondagochtend om 7.45. Er zijn er hier dan ook erg veel: grote roze vogels, groene parkietachtigen, vogels met een rare kuif, etcetera. Alleen in stilzitten hebben ze weinig zin. We zitten dan wel in een dorp, maar je kunt aan de natuur zien dat de omgeving erg dunbevolkt is. Daardoor zijn er veel meer dieren dan we gewend zijn en is de lucht 's avonds zo helder dat je meer sterren ziet dan waar dan ook. Coonablah noemt zich dan ook Astronomical Capital of Australia. Nou geeft elk dorp zichzelf hier wel zo'n mooie naam, maar deze slaat ook wel ergens op.

Na een koude douche vertrekken we naar Armidale. Het is wederom een erg mooi rit door heuvels, laagvlakten en een enkel dorp. De beestjesscore onderweg: 1 kangoeroe (en een hoop kangoeroelijkjes aan de kant van de weg), veel mooie vogels en... onze eerste koala! In het dorp Gunnedah is in een boom tegenover de Tourist Office een "semi-permanent resident koala" te vinden, dus wij rijden erheen en vragen braaf welke boom het is. Het dier zit schattig te slapen in die boom en zit dus goed stil voor de foto.

Onderweg komen we ook nog door Tamworth, Country Music Capital of Australia. Behalve een 12 meter grote gouden gitaar hebben ze ook een centrum dat zelfs op zondag levendig is dus tijd voor een bakkie.


In Armidale worden we door de Tourist Office en de campingdame weer helemaal volgestopt met informatie over het dorp, en dat terwijl we maar een nacht blijven. In het dorp is voor ons niet zo veel te doen, op een enkele kroeg na is het weer net zo verlaten als vorige week in Canberra Op de camping blijkt een super BBQ-plek te zijn: 2 gasbarbecues met een complete keuken erbij, houten meubilair en dat alles onder een groot dak met feestverlichting. Tijd voor een BBQ dus. Samen met wat echte Aussies bakken we wat af, nog gezellig ook. We zijn wel blij met het dak, want het wordt er niet droger op....

Armidale - Coffs Harbor, Maandag 24-11


Na wederom een rustig nachtje op de camping vertrekken we rond een uur of half 10 langs de Waterfalls Highway in richting van Coffs Harbor. Een plaatje aan de kust en het begin van het Gold Coast gebied en tevens de plek waar de Great Dividing Range het dichtst in de buurt van de kust komt. Coffs Harbor is gelukkig niet heel erg toeristisch zoals de rest van de kustplaatsen en de tocht er heen is spectaculair.
Het begint al 50 kilometer buiten Armidale waar een twee watervallen (waarvan een de op één na hoogste van Australië) een gigantisch dal in kletteren. Als je het stroompje water wat na die regenvallen vergelijkt met de foto's op de brochures en in de boeken begrijp je pas echt hoe droog het hier de afgelopen tijd is, zelfs na de regenvallen van de afgelopen dagen. Een korte wandeling langs de gorge en dan verder in de richting van de volgende set watervallen, wederom zo'n 50 kilomter verder. Iets minder spectaculair, maar daarvoor is het uitzicht vanaf de watervallen echt fantastisch.
Een derde stop brengt ons bij het Rainforest Center en hier kan je een kort pad door de boomtoppen van het regenwoud bewandelen. De route verder voert ons dwars door het dichte regenwoud in de richting van de kust. Het begint steeds harder te regenen, maar door alle opstijgende damp vanuit het woud ziet dit er spectaculair uit! Na een prachtige rit van bij elkaar een uurtje of 4 landen we in Coffs Harbor waar we in de stad en aan het strand een prima camping vinden.

pfff, bijna vergeten: Na de enorme gitaar in Tamworth is het hier tijd voor de BigBanana! Als dat geen feest wordt !

Deel II: De banaan was een aardige domper: Niet meer dan een metertje of 4 in lengte en je mag er ook al niet met je campertje voor blijven staan! Pfff, als dat alles is dan verwacht ik ook niet veel van de Giant Prawn die we overmorgen onderweg tegenkomen... :-)

Coffs Harbor, Dinsdag 26-11


Na eerst rustig een ochtendje uitslapen op de camping wordt het eerst tijd voor een bakkie in het dorpje en een korte wandeling op zoek naar een Harro t-shirt (Yes!). Voor de mensen die geen idee hebben waar het over gaat: Harro is hier een zeer bekend en hip surf merk! Kan het nog beter?

Daarna is het weer tijd voor een wandelingetje: Dit keer naar een eiland waaraan ze een kunstmatige haven hebben gebouwd en dus het geheel te bewandelen hebben gemaakt. Het is een beschermd natuurgebied waar duizenden meeuwen broeden en waar langs de zijkanten overal pelikanen ronddobberen. Het weer is te slecht voor activiteiten als whale watching, een stevige wind en af en toe een bui maken het geheel niet echt heel lekker. In de middag is het tijd voor een wat langere wandeling en ga ik (H) er in m'n eentje op uit, om er na een uurtje achter te komen dat aan het strand wandelen aardig suf is... Liever de bossen in de volgende keer.
Laat in de middag is het weer tijd om boodschappen te doen voor wederom een BBQ en bier op de camping. Ondertussen heb ik ook snel weer een exemplaar van Bill Brysons 'Down Under' opgepikt: een must read voor iedere Oz-ganger en nu ik veel van de plaatsen heb gezien die hij beschrijft is het nog leuker, een aanrader dus!

En jawel: ik heb een zonnebril!
Voor de liefhebbers kunnen op het forum weddenschappen worden geplaatst over de levensduur van dit exemplaar: persoonlijk opteer is voor een dag of 5: da's 5 dagen langer dan in Nieuw Zeeland en 2 dagen korter dan Noorwegen ...

Coffs Habor - Byron Bay, Woensdag 27-11


We worden wakker met een stralende zon en strakblauwe lucht, het weer lijkt weer de goede kant op te gaan. We hebben lang getwijfeld waar we vandaag heen zullen rijden als laatste tussenstop naar Brisbane. Het is dus Byron Bay geworden.
Onderweg blijft het mooi weer maar steekt er wel een enorme storm op. Onze coole maar ook hoge camper waait dus zowat van de weg af, maar Harro houdt het stuur recht. Het begrip snelweg is hier wel wat apart: dat gaat van een prima 4 baans weg tot een dorpsweggetje waar het regenwater tot 2 meter hoog kan komen. En van overstekende koala's of kinderen moet je ook niet opkijken. Onderweg komen we ook nog langs de Giant Prawn, deze is tenminste wel echt groot! Helaas geen fotomogelijkheden, want snelweg betekent wel doorrijden.
Om een uur of 13 komen aan in Byron Bay. We hebben besloten om de camping die midden in dit feestdorp en direct aan zee ligt, op te zoeken. Het is heel erg druk, maar met een beetje geduld kunnen we de camping op, waar nog een paar plekjes zijn. Voor een paar dollar extra hebben we een erg mooie plek: bovenop een duin, 2 meter van het strand. Het uitzicht is geweldig: voor ons een van de topsurfstranden van de wereld, wat inhoudt dat er lekker veel golfen zijn. Opzij zijn nog steeds bergen in beeld.
Het dorp zit propvol met "Schoolies", de pubers die traditioneel na hun eindexamen massaal naar de kust trekken. Daartussendoor loopt een enkele verdwaalde hippie. Er zijn erg veel kroegen, eettentjes en souvenirwinkels. Marbella aan de Pacific dus. Een rustige nacht zal het niet worden....

Byron Bay - Brisbane, Donderdag 28-11


Laaste dagje met de camper! En dan eindelijk weer iets doen wat op backpacken lijkt. Harro heeft het helemaal gehad met het ding en al 6 keer z'n kop gestoten aan het veel te lage plafond, 3 keer z'n ruggegraat bijgeschaaft aan de uitgang en 4 keer gestruikeld bij het uitstappen. Klaar dus! Maar handig was het wel...

Maar goei, eerst staat nog een ritje van zo'n 180 kilometer op het programma, van Byron Bay naar Brisbane. Allemaal snelweg, dus weinig aan, en het links rijden is na een paar weken ook niet echt spannend meer. Binnen twee en een half uur staan we in een buitenwijk van Brisbane waar we het ding moeten inleveren. Het feit dat ze de binnenkant niet meer dan een blik waardig gunnen maakt de poets- en boensessie van die ochtend ook niet echt leuker, maar goed.
Brisbane dus... Onze laatste grote stad van deze reis, dat staat al wel vast. In de komende week willen we nog naar Fraser Island, in feite een grote zandbank in de Pacifische Oceaan waar je met 4WD's mag rondscheuren. Daarna is het weer terug naar Brisbane en dan komt het einde van deze reis al weer aardig in zicht.
We beginnen onze tour met een busrit naar het centrum en een wandeling van een kilometer naar ons hostel wat net buiten het centrum ligt. Zo te voelen aan m'n knieën is de rugzak nu echt zo'n kilo of 23. Hostel is prima, ziet er netjes uit en we hebben hier voor de komende twee nachten een double.
's Middags is het tijd voor de alom bekende stadsverkenning. Een lekkere wandeling voert ons door de botanische tuinen en de parlementsgebouwen. Tijdens de wandeling komen we er ook achter dat Brisbane een uur tijdsverschil heeft met Sydney! Dat verwacht je niet als je naar het noorden reist...
Tijdens de wandeling duiken we ook vast even een backpackers - reisbureautje in voor wat informatie over trips naar Fraser en de keuze wordt al snel beperkt tot een soort trip: Met een groep van acht man en een grote jeep gedurende drie dagen en twee nachten over het eiland crossen, waarbij je als groep zorgt voor eten en buiten in tentjes overnacht. (De Dingo's schijnen toeristen erg lekker te vinden daar). De trip wordt uiteindelijk geboekt en zaterdag vertrekken we richting Rainbow Beach waar we de eerste nacht blijven en daarna starten met de echte trip. Woensdag weer terug in Brisbane. Ik ben benieuwd...
's Avonds is het dan tijd voor een korte wandeling naar een hip gedeelte van Brisbane en eten bij een Vietnamees restaurant daar (erg lekker) met de originele naam: The Vietnamese Restaurant. Hoe verzinnen ze het...
Op de terugweg is het moment aangebroken voor nutteloos alcoholgebruik (althans, door Harro dan). We duiken de grootste backpackers kroeg van Brisbane in en daar is dan ook alles te vinden wat je van zo'n kroeg mag verwachten. Luidruchtig, veel backpackers, veel bier, grote videoschermen etc etc. Prima tent dus :-) Na een pintje of wat is het dan tijd voor de terugtocht en een wat onrustige nacht, aangezien ze in ons eigen hostel nog niet echt klaar zijn met feesten



Brisbane - Vrijdag 28 november


Vandaag stond in het teken van dieren! De ochtend begon met een kater, later volgden veel leukere beestjes. Maar goed, de ochtend dus. Die begon luidruchtig met mensen die elkaar welterusten zeiden bij het eerste daglicht, en even later alweer muziek en stofzuigers. Je zou het het hostel als "erg sociaal" kunnen omschrijven. Verder zetten ze ook leuke speurtochten naar wasmachines uit, na enige moeite toch gevonden.


Toen Harro uitgeslapen en Eveline uitgewassen was, was het tijd voor brunch in een foodcourt. Het blijft een geweldige uitvinding: je haalt koffie, sapjes, scones en vleeshappen bij de verschillende foodshops en ploft gezamenlijk in het midden neer. Daarna waren we echt wakker en gingen we op zoek naar vervoer naar de Lone Pine Sanctuary, een park met allerlei typisch Australische dieren. Na een half uur in de bus kwamen we er aan. We zagen direct onwijs veel koala's, waaraan vaak één of twee baby-koala's hingen. Deze beesten zijn net wandelende knuffelbeesten, zo schattig zien ze er uit. Volgens Harro zijn ze aaibaarheidsfactor-kampioenen. Ze tukken 18 uur van de 24 en zitten de rest van de dag een beetje eucalyptusbladeren te eten. Het gerucht gaat dan ook dat ze van die bladeren dronken of stoned worden. Ze stralen in elk geval een ongelofelijke luiheid uit. En dan zagen wij ze nog op hun actiefste moment: als er nieuwe eucalyptustakken worden aangevoerd.
Er waren ook veel kangoeroe's en wallibies, de laatste zijn wat kleiner. Deze beesten houden ook erg van slapen, maar ongeveer een kwart van de 130 aanwezigen was wakker en hongerig. Dus wij kochten een zakje voer en konden ze uit onze handen laten eten! Ook aaien is geen probleem. Bij een kangoeroe stak een poot uit de buidel, en de enorme bobbel was vast een groot uitgevallen "Joey". We bleven maar foto's maken. Het weer werkte ook lekker mee: het is tegen de 30 graden, licht bewolkt en droog.


In het park waren ook nog allerlei tropische vogels, dingo's, wombats, alligators, een emoe, een pauw, vleermuizen en nog allerlei. Erg de moeite waard! Daarna weer met de bus terug en een bezoekje aan het foodcourt. Brisbane is steeds druk en gezellig, het doet een beetje Amsterdams aan. Straks gaan we maar eens kijken of al die gezelligheid op het terras bij ons hostel van vannacht herhaald wordt.....

Brisbane - Rainbow Beach, Zaterdag 29 November

's Ochtends een beetje op tijd opgestaan om de bus te halen. Dat viel niet mee, aangezien er gisteravond urenlang erg goede live muziek was in het kroegje bij het hostel. Waarschijnlijk zullen we nooit iets van hem horen, maar wat ons betreft heeft Loren meer muzikaal talent dan alle Idols bij elkaar! Bij deze "herrie" in slaap vallen was dus zo gek nog niet.
Maar goed, vanochtend de bus in dus. Het landschap blijft mooi, maar deze rit was toch relatief saai. De chauf beschikt gelukkig wel over droge humor en een lekker tempo, zodat we om een uur of 14 voor ons hostel worden afgezet. Toen we deze tour boekten was ons verzekerd dat we de laatste 2 bedden in het moderne hostel hadden. Inmiddels is dat veranderd en worden we verzocht ons bij enige kroeg van het dorp te vervoegen, waar ook wat slaapplaatsen zijn. Daar worden we chagrijnig van, maar het blijkt erg mee te vallen: deze kamers zijn juist veel rustiger gelegen dan de andere en da's niet verkeerd na het vorige rumoerige hostel.
Het hostel is the place to be, hier gebeurt het allemaal: gezamenlijk eten, slapen, feesten, en het is het vertrekpunt voor tours naar Fraser Island en andere plekken. 's Middags worden we verwacht voor de Fraser Island briefing. Met 40 tot 45 mensen tussen de 18 en de 31 horen kijken we braaf een video over het besturen van een Four Wheel Drive op Fraser en dan vooral over wat er NIET mag. Vervolgens vertelt de Wolfman (zo heet ie en zo ziet ie er uit) van het verhuurbedrijf enige horrorverhalen en legt uit wat het kost om een Four Wheel Drive kapot te maken. Vervolgens werden de groepen ingedeeld. We treffen het aardig: deze groep van 11 lijkt gezellig en voor rede vatbaar. De eerste uitdaging is Het Bestellen Van Alcohol. We moeten met z'n elven beslissen wat en hoeveel we willen inkopen. We bestellen een hoeveelheid bier die op dat moment teveel lijkt en ook nog een beetje wijn. Vervolgens mogen alle chauffeurs een blanco cheque tekenen en de hele groep voor de verantwoordelijkheid voor de wagen en inventaris. We krijgen overigens ter betaling voedselpakketten voor de hele trip mee. Het enige wat ontbreekt is drinkwater, maar ach, er is bier....
's Avonds eten we bij wat de beste eettent van het van het dorp leek te zijn. Onhandig is dat je aan de balie je eten moet bestellen, zonder dat je daarvoor de kaart goed hebt kunnen bestuderen. Dan kan het natuurlijk gebeuren dat je per ongeluk een voorgerecht bestelt en wat hongerig weggaat. Gelukkig hebben ze in de dorpskroeg patat. Daar is de verhouding uitsmijters - bezoekers 1 op 5.

Fraser Island, Zondag 30 November

Barge
Bier
Naar lakes/central
Dingo bij toilet
naar Dundubarra
Maheno Shipwreck
camping

Fraser Island, Maandag 1 December

naar punt Indian Head
haaien, dolfijnen
Inland rit
zwemmen in creek
Lakes (1) _ mckenzie
race via central/naar strand
camperen op strand
dingo's

Fraser Island - Rainbow Beach, Dinsdag 2 December

lake mckenzie
zwemmen
scheuren over strand
vastzitten
terug naar barge
opruimen
bieren in hostel