Gebruikers Info

Jambo

Populair liedje dat veel op de radio klonk toen we er waren en veel gezongen werd door alle mensen die we tegen kwamen.

Jambo, jambo bwana
Habari gani
Mzuri sana
Wageni mwakaribishwa
Kenya yetu
Hakuna matata
Kenya nchinzuni
hakuna matata
Nchi ya amani
hakuna matata

Dag, dag heer
Hoe gaat het
Erg goed
Gasten erg welkom
Ons Kenya
Geen probleem
Kenya, goed land
geen probleem
Land van vrede
geen probleem


Water

Nog nooit zijn we ons zo bewust geweest van 1 van de grootste rijkdommen van ons eigen land: water! Om te douchen, om het toilet door te spoelen, om te koken, om in te zwemmen, om in te wassen, maar vooral om te drinken.

In veel plaatsen waar we komen buiten de parken komt er water uit de kraan, maar dat is voor ons niet drinkbaar. Op sommige plaatsen komt het drinkwater rechtstreeks uit het meer. De bewoners hebben allemaal een bruine aanslag op hun tanden, door de fosfaten in het water. Voor ons veel te hygienische opgevoedde europeanen is dit water ronduit gevaarlijk. Zelfs voor het tanden poetsen gebruiken we water uit flessen. Dit is gezuiverd water uit natuurlijke bronnen.

In een land waar water schaars is, zijn doorspoel-toiletten een veelal onbekende luxe. Soms staat er naast het gat in de grond een kannetje om water uit een ton door het gat te scheppen.

In alle gevallen zijn we ons erg bewust van het feit dat we in Nederland zelfs water gebruiken om auto's te wassen...


Keniaanse Avond - het diner

Chapati - "pannenkoekje" met bloem, olie, water, zout

Ugali - (ook wel African Cake) maismeel met zout en water

Karanga - stoofpotje van (rund)vlees, wortel, tomaat, ui, aardappel etc.

Nyama choma - geroosterd vlees

Sukumi wiki - soort boerenkool, lett. "duw de week", omdat het een veel gegeten, makkelijk en goedkoop te verbouwen is en mensen helpt om het eind van de week (en het loon) door te komen.

Kachumbari - salade van tomaat, ui, citroen, peper, koriander

Viazi vitamu - zoete aardappel

Maembe - mango

Nanasi - ananas


Contact

Kenia en Tanzania zijn allebei landen waar het nationaal gevoel maar matig ontwikkeld is. Men is in eerste instantie een lid van een van de ongeveer 45 stammen die elk land rijk is. Elke stam heeft zijn eigen kwaliteiten: vissen, het hoeden van vee, handelen etc.. De stammen zijn allemaal verschillend van grootte en in de mate waarin ze de westerse cultuur overgenomen hebben.

Bij een reis door deze landen zijn de reacties niet alleen per persoon, maar ook per streek verschillend. Van uitgelaten vrolijk, tot zeer gereserveerd of zelfs agressief (in de eerste week werden al twee stenen tegen de truck gegooid). Voor de een zijn we een bron van inkomsten, voor de ander een bron van frustratie en voor weer een ander een bron van vermaak.

In alle gevallen voelen we ons erg wit, erg rijk en soms erg opgelaten. Maar vooral erg bevoorrecht om het mee te kunnen maken en al die mensen te leren kennen.


Malaria

In tegenstelling tot wat we in Nederland denken bestaat "de" malariamug niet. Er bestaan slechts muggen die de malariaparasiet bij zich hebben en die overdragen bij het steken.

Een "Malaria profilax" (Malerone, Lariam etc.) schakelt een groot deel van deze parasieten uit. Toch blijft de kans op malaria bestaan: sommige parasieten zijn resistent. De profilax remt in dat geval de malaria-aanval. Malaria komt in pieken: de eerste na ongeveer 5 tot 7 dagen, de tweede ongeveer 3 dagen daarna.

Ook in tegenstelling tot wat we in Nederland denken, kan malaria goed behandeld worden, vooral als je er voor de tweede piek bij bent. Het kan nog wel terugkomen, tot vijf jaar daarna. Bovendien is malaria soms moeilijk te herkennen, dordat de profilax de ziekte remt of zelfs onderdrukt. Overgeven, plotselinge hoge koorst, hoofdpijn en spierpijn zijn veel voorkomende symptomen. Ga in de jaren na een tropenreis bij een "raar" griepje dus altijd naar de dokter en vertel over je reis!

Niet behandelde malaria kan dodelijk zijn. We slikken dus braaf onze malerone en smeren met Deet. En zijn blij met een reisleidster die de ziekte uitstekend kan herkennen, o.a. omdat ze het zelf ongeveer 3 x per jaar heeft!


Kenia en Tanzania Session:other

Reis naam: Kenia en Tanzania

Landen: Kenya,Tanzania

Reisbeschrijving: groepsrondreis schitterend Afrika

Deelnemers: Harro en Karin

Start datum: 08 October, 2004

Eind datum: 31 October, 2004

inhoud

LinkReisroute (31 October, 2004)
LinkVliegreis en aankomst. (31 October, 2004)
LinkDag 2 - Mt. Kenia (31 October, 2004)
Linkdag 3: Samburu dorp en eerste game drive (31 October, 2004)
LinkDag 4 - Samburu National Park (31 October, 2004)
LinkDag 5 - Thomson Falls (31 October, 2004)
LinkDag 6 - Naar Lake Nakuru (31 October, 2004)
LinkDag 7 - Lake Baringo (31 October, 2004)
LinkDag 8 - Lake Baringo en Kerio Valley. (31 October, 2004)
LinkDag 9 - Kerio Valley (31 October, 2004)
LinkDag 10 - Kerio Valley naar Kisii (31 October, 2004)
LinkDag 11 Grens - Van Kisii naar Speke Bay (31 October, 2004)
LinkDag 12 - Speke Bay (31 October, 2004)
LinkDag 13 - Speke Bay - Serengeti (31 October, 2004)
LinkDag 14 - Serengeti (31 October, 2004)
LinkDag 15 - Van Serengeti naar Karatu (31 October, 2004)
LinkDag 16 - Ngorogoro Krater (31 October, 2004)
LinkDag 17 - Van Karatu naar Arusha (31 October, 2004)
LinkDag 18 - van Arusha naar Usambara Mountains (31 October, 2004)
LinkDag 19 - Lusotho (Usambara mountains) (31 October, 2004)
Linkdag 20 - Lusotho naar Zanzibar (31 October, 2004)
LinkDag 21 - Dolfijnen op Zanzibar (31 October, 2004)
LinkDag 22 - Spice Tour en Snorkelen (31 October, 2004)
LinkDag 23 - Terugreis (31 October, 2004)

Reisroute

Dag 01 vlucht naar Nairobi met KLM
Dag 02 Mount Kenia
Dag 03-04 Samburu
Dag 05 Thomson Falls
Dag 06 Nakuru Park
Dag 07 Lake Baringo
Dag 08-09 Kerio vallei
Dag 10 Kisii
Dag 11-12 Lake Victoria
Dag 13-14 Serengeti park
Dag 15-16 Olduvai gorge, Ngorongorokrater
Dag 17 wandelen of fietsen Manyara, Arusha
Dag 18-19 Usambara mountains
Dag 20-22 Zanzibar Stone Town
Dag 23 -24 avondvlucht naar Amsterdam


Vliegreis en aankomst.


We starten keurig op tijd op Schiphol in een prachtige nieuwe Boeing 777. Heel fijn is het eigen keuzemenu in films: alle nieuwe films starten wanneer je wilt en een zeer ruime keuze. Harro dondert natuurlijk gelijk weer in slaap, maar dat weten we ondertussen. Na 8,5 uur landen we in Nairobi waar we worden opgewacht door Nicole, onze reisleidster. Snel wat geld wisselen en op weg naar het Silver Springs hotel. Een half uurtje rijden door Nairobi en dan komen we aan. Een eerste briefing en een koud biertje sluiten de dag af.

Dag 2 - Mt. Kenia


Na een beetje onrustige en vooral korte nacht was het tijd voor de eerste echte reisdag! We genoten nog even van de warme douche en na een kort, maar erg luxe ontbijt en kop koffie en thee, moesten alle spullen de truck in. Dat viel nog niet mee: wennen aan het reisgezelschap, aan de ruimte (of het gebrek daaraan) en aan het feit dat alles anders is, ruikt, smaakt en voelt. Harro zat samen met Sander, een van de andere jonge gasten, direct boven op de truck om de zware tassen bovenin te tillen. Na een hoop proppen, bijgestaan door chauffeur Bernard en kok Alois, en het oprollen van de zeilen waardoor we een open truck werden, gingen we op weg.

De route was fascinerend. We hadden allebei het gevoel dat we in een documentaire van Discovery Channel terecht waren gekomen. Via de buitenwijken van Nairobi, reden we langzaam het echte Afrika binnen. Rode aarde, akkers en overal hutjes en huizen. Veel vuilnis ook langs de kant van de weg en overal kuddes vee: schapen, koeien, geiten. Iedereen keek de ogen uit en hoewel de truck erg winderig is achterin, is het heerlijk om hoog te zitten met een geweldig uitzicht.

Na een korte koffiestop onderweg (waarin we kennis maakten met de eerste souvenirverkopers...) kwamen we rond 1 uur aan bij de eerste campsite, aan de voet van Mt. Kenia. Alois begon meteen aan het klaarmaken van de lunch. De rest van het gezelschap (wij dus) begonnen aan het opzetten van de tenten. Dat viel voor een aantal mensen niet mee: het was voor hen de eerste keer kamperen. Harro stond de ongeoefenden bij en Karin ruimde de tent in: toch lekker om al vaker en ook samen gekampeerd te hebben!

Na een handje helpen met het snijwerk, stond er in no time een heerlijke lunch klaar. Brood, salade, fruit: dat beloofde wat voor de rest van de reis! Al na 1 lunch wilden we Alois wel mee naar huis nemen! Het (af)wassen voor en na een maaltijd zou al snel een ritueel worden: handen wassen, eten, afwassen en het droogwapperen van de spullen, omdat dat hygienischer is dan met een handdoek.
Na de lunch konden we mee wandelen en omdat het een korte wandeling beloofde te worden, ging ook Karin mee. Onder begeleiding van een gids liepen we mee de bossen en velden aan de voet van Mt. Kenia in. De gids vertelde over de bomen en struiken, liet ons vogels en olifanten- en hyraxsporen zien en als klap op de vuurpijl zagen we Franje-apen!

Terug bij de camping snel naar de wc (een luxueus gat in de grond) en vervolgens goed in de gaten houden of de bavianen niet je spullen jatten. Alois ging ze te lijf met een katapult. We konden lekker blijven zitten, want Alois was al bijna klaar met het eten. We aten heerlijk (pasta) en na een wijntje bij het kampvuur ging het licht uit. We sliepen om half 10!

dag 3: Samburu dorp en eerste game drive


Het eerste nachtje tent is prima bevallen. Weinig herrie van dieren, een beetje stressen tijdens het opruimen en we zijn op weg naar het Samburu National Park.

Onderweg staat eerst een stop op de evenaar waar we de wonderen van het links- cq rechtsdraaiend water beleven. Overal staan mensen te wachten tot we ze ontdoen van iedere vorm van souvenirs, maar daar zijn we nog even niet aan toe.

We rijden daarna snel verder voor een lekkere lunch midden in de woesternij. Daar hebben we ook een afspraak om in een dorp van de een de Samburu stammen te kijken. Daar krijgen we een uitgebreide uitleg over het leven in het dorp en worden de dames geacht mee te hupsen met de bevolking. Erg grappig natuurlijk als je zelf aan de kant kan blijven staan :-). We krijgen een goed inzicht in het leven van deze stammen en een uitgebreide rondleiding in het dorp.

Na een uurtje rijden we verder in richting van onze kampeerplek dat midden in het National Park ligt. Dit is gelijk onze eerste game drive en we worden al gelijk beloond met allerlei beesten. Olifanten, giraffes, antilopes, buffels en als klap op de vuurpijl een leeuwin met een prooi, die ze krampachtig probeert weg te slepen.

s' Avonds zetten we snel de tenten op, genieten van het heerlijke weer en het bier/wijn tijdens een heerlijke maaltijd.

Dag 4 - Samburu National Park


Het was heerlijk wakker worden in de tent. De nacht was warm geweest, maar we hadden allebei lekker geslapen en de geluiden rond de tent maakten het alleen maar echter. Na een korte poedelsessie (water over je gezicht, plassen achter een struik en tanden poetsen) waren we er klaar voor. Deze keer geen uitgebreid ontbijt, maar alleen thee en yoghurt, want het wild wachtte!

De truck bewees nu dubbel zijn waarde: hoog zitten met een open zijkant is heerlijk. Het licht was prachtig en ondanks wat problemen met de lens van het fototoestel van Karin, was het al snel plaatjestijd. Samburu National Park heeft vooral veel olifanten en we zagen enorme kuddes, tot op een paar meter van de truck, met kleintjes. Verder was de hoeveelheid beesten ook indrukwekkend: buffels, waterbucks, gazelles (Thompson's en Grant's), spiesbokken, giraf antilopen, giraffes en prachtige vogels (grote trap, gieren, 'go-away'birds, secretarisvogel etc.), parelhoenders etc.

Na een paar uur rijden gingen we terug naar het kamp en daar verzamelden we spullen om naar de lodge te gaan. Bij het vertrek zagen we een krokodil! Een joekel van drie meter aan de overkant van de rivier! Geweldig! Bij de lodge wachtte een heerlijk onderbreking: een zwembad! En na een paar uur zelfs een douche! Koud, maar heerlijk verfrissend!

Na een paar uur zonnen en luieren was het tijd voor de tweede gamedrive, waarop we opnieuw eindeloos veel beesten zagen. We hebben een lijstje gemaakt, maar het effect van al die beesten zo dichtbij is onvoorstelbaar indrukwekkend. Na een heerlijke maaltijd doken we al om half 10 ons nest in: uitgeput, maar erg voldaan!

Dag 5 - Thomson Falls


Op dag 5 vertrekken we vroeg in de richting van Thomson Falls. Een eind uit de richting en eerst terug naar de kampeerplek van dag 2 voor de lunch. Al met al wordt het een rit van zo'n 7 uur over redelijk brakke wegen.

We beginnen met een rit door het park, een soort van mini-game drive en een tweede bezoek aan het Samburu dorp waar we allerlei vragen mogen stellen aan een van de 'warriors' over het leven in het dorp. Ook onderwerpen als besnijdenis bij vrouwen komen daarbij aan de orde. Erg interessant en soms erg shockerend.

We rijden daarna verder over dezelfde slechte weg als de heenweg en lunchen snel onderweg. Om 5 uur komen we dan op de plaats van bestemming aan: Thomson Falls Lodge, waar we dus niet kamperen en een echt bed hebben en nog beter: een warme douche. We eten in het restaurant en na een paar biertjes is het vroeg bedtijd.

Dag 6 - Naar Lake Nakuru


Heerlijk: uitslapen! De wekker ging pas om 8 uur, dus ondanks eerder wakker worden bleven we lekker liggen. Daarna een warme douche (!), ontbijt en om 9 uur reden we weg.

Van Thompson Falls Lodge naar het Great Rift Valley View Point, waar je een schitterend uitzicht hebt over de Rift Valley. Dit is een vruchtbare scheur in de aarde die ongeveer 500 miljoen jaar geleden is ontstaan. Op een gammel platformpje schoten we plaatjes en Karin kocht een klein souvenirtje.

Daarna ging het in vliegende vaart naar Nakuru: langs lachende en zwaaiende kinderen, langs kraampjes en hutjes, langs velden vol mais en kool. Veel velden worden dubbel bebouwd: tussen het mais staan vruchtenboompjes.

Om 11 uur waren we in het centrum van deze eerste serieuze stad in 6 dagen. Straten, winkels, Internetcafe's, koffiehuizen...

We posten onze eerste berichten op het net en doken daarna samen nog even het stadje in: nootjes en chocola en dwalen door de supermarkten. Daarna waren we in 15 minuten in het park, waar we belaagd door apen de tenten opzetten en lunchten.

Om half 4 begon de gamedrive. Dit gebied bleek weer heel anders: een roze lint van flamingo's langs Lake Nakuru, pelikanen, visarend, Marabu Storks, bushbucks, buffels en jawel: neushoorns! Verder zebra's, gazelle's, impala's, bavianen (uiteraard) en twee jakhalzen en een paar Rothschild giraffe's. Super! We mochten aan het meertje zelfs een half uurtje de truck uit: midden tussen het wild. Supergaaf! We sloten het tochtje af met een uitzicht over het meer.

Terug bij de tent hielpen we Alois met het schieten van apen met een katapult. Daarna aten we bij het kampvuur terwijl de buffels op een meter of 20 afstand stonden te grazen en er zelfs een zebra voorbij rende! Daarna bekaf tukken: heerlijke dag!

Dag 7 - Lake Baringo


Vroeg op en tenten opruimen en daarna gamedrive van 1/2 7 tot 11 uur. De andere kant op langs het meer, door kreupelhout en en bos en maar af en toe een blik op het meer. We zien tot drie keer toe de zwarte neushooorn (wit / zwart: eigenlijk komt wit van wijd van de bek. Dat werd in het Engels white en daarom werd de andere neushoorn maar zwart!). Vooral de laatste ontmoeting was een unicum voor wat betreft de afstand: behoorlijk dichtbij! Verder zien we veel giraffes met kleintjes, wrattenzwijnen, veel gazelles en impala's en eindeloos veel (enorme) vogels. Gieren (3 soorten), "go-away" birds en nog heel veel anderen.

We genieten, vooral ook van het landschap en na een laatste stop bij de flamingo's en een toiletstop (in het park, in een echte doos!) nemen we afscheid van Lake Nakuru. Tenten inpakken, lunchen (een inmiddels vast ritueel met salade, brood en fruit en daarna afwassen en droogwapperen: de wapperende mensen blijven hilarisch) en na een korte boodschappenstop in Nakuru gaat de rit door een steeds droger wordend landschap naar Lake Baringo.

Nadat de tenten zijn opgezet aan het meer, waar het stikt van de muggen (prima malaria gebied) en waar we gewaarschuwd worden voor nijlpaarden en krokodillen, kunnen we zwemmen of wandelen. Hoewel het erg warm is besluiten we te gaan wandelen. De benen strekken en iets van de omgeving te zien!

We krijgen er geen spijt van: gids Peter weet veel en vertelt in uitstekend Engels 100-uit. Hij laat ons met Mozes (wiens handen onder de littekens zitten van schorpioenen en slangebeten) een rockviper zien en twee soorten erg giftige schorpioenen, eindeloos veel vogels, bijenkorven, en een joekel van een termietenheuvel.

Het landschap is rotsachtig en droog en we kijken tegen de rand van de Riftvalley. De ondergaande zon zet alles in een prachtige gloed en als we om half 7 terug zijn vertellen wij 100-uit. De thuisblijvers hebben nijlpaarden gezien bij het zwembad en zijn net zo enthousiast.

Het eten smaakt prima (ondanks wat darmklachten bij K) en om half 10 duiken we bekaf de tent in. Het is warm. 's Nachts horen we nijlpaarden vlakbij: ze grazen om de tenten en roepen naar elkaar. Wat een land: heerlijk!

Dag 8 - Lake Baringo en Kerio Valley.


Vroeg op opnieuw en snel tenten uitruimen, want na een snackje worden we om 7 uur bij de bootjes verwacht voor een tochtje over het meer. Met 6 man in kleine bootjes varen we eerst langs de kust, waar we ijsvogeltjes zien (2 soorten), ibissen, reigers, wock-hyraxes, een varaan, krokodillen en ooievaars.

We genieten van het uitzicht, de wind en het water. De gids koopt wat vis bij een visser in een miniscuul bootje, die levend wordt volgepropt met balsahout om te blijven drijven. Daarna snellen we naar een eilandje om een visarend (blijkt later een zeearend te zijn!), te voeren. Spectaculair!

Daarna treffen we aan de meerrand uiteindelijk een groep van 8 nijlpaarden, waaronder twee kleintjes! Het grote mannetje neemt zijn taak om de kleintjes te verdedigen erg serieus en valt ons aan! Hij spingt tot 2 keer toen omhoog (nijpaarden zwemmen niet maar lopen over de bodem) vlakbij de boot. Iedereen schikt zich gek, maar het is ook een machtige ervaring om zo dicht bij te zijn! We sluiten af met krokodillen, wel 8 stuks bij elkaar en hoewel we wat te laat terug komen (het is al 10 uur in plaats van 9 uur) zijn we het er over eens dat het een van de hoogtepunten van deze reis is.

De reis gaat nu naar Kerio Valley, via een stop in Kabernet, een klein plaatsje hoog op de bergwanden van de valley. We mogen even ronddwalen als Alois boodschappen doet en we hebben ons nog nooit zo wit gevoeld. Iedereen staart ons na en mensen zijn zeer gereserveerd. We dwalen over een marktje waar stapels kleding liggen die er verdacht uitziet als de spullen die we zelf regelmatig in van die kledingcontainers dumpen. Voor de rest verkoopt men groente, fruit en allerlei graansoorten, poetsen ze je schoenen en verkopen gebakken maiskolfen.

Ook uniek zijn de slippers gemaakt van autobanden en olielampjes van oude blikjes. De hordes kinderen in schooluniformen zijn buitengewoon geinteresseerd, met name in de beelden van een videocamera en de pinda's die worden uitgedeeld. We voelen ons echt een bezienswaardigheid tussen alle mensen.

Na de korte stop rijden we door en staan zo'n 20 minuten later naast de kant van de weg met een kapotte voorband. Alois en Bernard gaan met behulp van een paar mensen als een stel gekken aan de slag om er een een nieuw wiel op te gooien en binnen no time zijn we weer op weg.

Een uur later staan we op een zeer relaxte camping met een spectaculair uitzicht op de Kerio Valley. Warme douches, een wc die je kan doortrekken en een bar met koud bier... Veel beter kan de dag niet meer worden. Na spaghetti rond het kampvuur is iedereen aardig op en duiken we onze tenten in. Dit keer diep in de slaapzak gekropen want het is toch aardig fris op deze hoogte.

Dag 9 - Kerio Valley


Vandaag is het een beetje lui programma. Het is de bedoeling dat iedereen even bij kan komen van de afgelopen dagen. In de ochtend staat voor de liefhebbers een stevige wandeling gepland die zo'n 4 uur moet gaan duren. De andere groep doet een kortere wandeling van zo'n 2 uur.

De wandeling start in de ochtend in de richting van de vallei, waarbij we worden begeleid door een gids die opgegroeid is in de omgeving. We lopen via een kleine grot, een kauwgomboom en een lijmboom in de richting van een waterval vanwaar we een schitterend uitzicht op de vallei hebben.

We lopen langs diverse velden en zien onder andere koffieplanten en vooral veel maisvelden. Karin blijft 's ochtend bij de tent en doet lekker rustig aan met wat theeleuten en een paar telefoontjes.

In de middag is het lekker luieren, waarbij sommige mensen nog een boerderij gaan bezoeken. Wij houden ons met name bezig met het redden van ons wasgoed van een aantal kleine buien die voorbij trekken. Die zien we gelukkig al van verre aankomen als het door de vallei raast.

Aan het einde van de dag maakt Alois een complete Afrikaanse maaltijd voor ons, onder andere met geroosterd vlees, zoete aardappelen etc. Volgegeten en moe duiken we heerlijk relaxed ons tentje in!

Dag 10 - Kerio Valley naar Kisii


Dag 10 is een lange reisdag. Vanaf de camping trokken we een steeds vruchtbaarder wordend landschap in. Het was koud in de truck, maar gelukkig breekt halverwege de ochtend de zon door. Het wordt warmer, maar ook steeds groener: Suikerriet, mais, koffie en vooral veel theevelden.

We lunchen midden tussen de theevelden, omringd door nieuwsgierige kinderen. Rond 4 uur komen we bij de missiepost in Kisii aan, waar iedereen een eigen kamer heeft. Wel delen we het sanitair en ondanks een koude douche bij de dames blijkt het een prima overnachtingsplek.

In de avond eten we een slap aftreksel van het eten dat Alois de avond daarvoor voor ons heeft gemaakt, en we duiken (bekaf van de lange reisdag) om 10 uur ons mandje in. Onder een klamboe en in een lekker schoon bed.

Dag 11 Grens - Van Kisii naar Speke Bay


Vandaag beginnen we met uitslapen tot wel zeven uur! Althans, tot half zeven want om zeven uur moeten we klaar staan voor het ontbijt en moeten de spullen alweer in de truck zijn geladen. We beginnen wel met een stevig ontbijt met roerei en worstjes op toast, een glas vreselijke zoete vruchtensap (waarbij tot op heden nog niet duidelijk is wat het nou was) en een kop koffie annex thee.

Het weer is schitterend, strakblauwe lucht en al erg vroeg warm. De eerste stop is vlak na Kisii, bij een zeepsteenwinkeltje waar we souvenirs kunnen kopen. Buiten zijn mensen aan het werk met het hakken en polijsten van het zeepsteen dat hier in de buurt wordt gedolven. De meeste zeepsteen-dingen die we zien zijn beesten, maar ook zitten er abstractere dingen tussen die je niet zo snel verwacht in een souvenirwinkeltje.

Nadat iedereen fors heeft ingeslagen en de nodige moeite heeft gedaan om van het Keniaanse geld af te komen rijden we door richting de grens. Het wachten begint aan de Keniaanse kant, bij het uitchecken. Redelijk snel rijden we verder om in te kunnen checken bij de Tanzaniaanse douane. Iets gaat er te goed want binnen drie kwartier zijn we weer onderweg. Gelukkig wordt het dan tijd om geld te wisselen waar we een slordige twee uur in de truck mogen wachten om er dan achter te komen dat....

Dag 12 - Speke Bay


Deze dag begint met echt uitslapen: Om negen uur staat ons ontbijt klaar en vreemd genoeg lukt het ons ook nog om tot een uur of acht te blijven liggen. Daarna een warme (althans; bijna warme) douche een een heerlijk ontbijt.

Om tien uur verzamelen we bij het strand om met een aantal vissersboten naar een dichtbij gelegen vissersdorp te worden gebracht. Na enig geklauter, zitten we droog in de boten en worden we met drie roeiers, die het redelijk zwaar hebben, per boot weggebracht. Het tempo is zeker niet hoog maar het is heerlijk om lekker op het water rond te dobberen.

We krijgen een begeleide tocht door het dorp, waar we niet mogen fotograferen volgens geldende afspraken met de dorpsoudste. Erg jammer, want het is toch een vrij pittoresk gebeuren.

We dwalen wat rond in het dorpje, tussen lemen hutjes met strooien daken, langs de vishandel (een tafel met zes vissen) en langs de fietstaxi's (waar je voor een miniem bedrag kilometers achterop mag zitten). De kinderen stormen op ons af en voor je het weet wandel je het hele dorp door met een koter aan je hand (of twee, of drie...)

Na drie uur komen we terug en vrijwel iedereen duikt de bar in, nog onder de indruk van het zingen van de vissers op de terugweg. Na een late lunch zoeken we de schaduw op, op het terras van de bar met een een drankje en een boekje waar we genieten van het enorme vuur een eind verderop (velden affakkelen).

Aan het einde van de dag genoten we van een prachtige zonsondergang en haalden onze was op (schone onderbroeken) en om 8 uur stond er een heerlijk verse tilapiafilet voor ons klaar, met gefrituurde aardappelen, bloemkool en worteltjesstoof en vers fruit toe. Na een douche (haren wasen, scheren, poedelen) en een laatste wijntje doken we ons bed in.

Dag 13 - Speke Bay - Serengeti


Vroeg op: om kwart over 6 ging de wekker. Heel even hadden we spijt, maar toen we zagen hoe mooi het weer was, klommen we snel uit de veren: de vogels wachtten!

Samen met Tilly, Jos en Nancy stonden we om 7 uur klaar voor een vogelwandeling olv gids Benjamin. Heel veel wandelen hoefden we niet: het stikt rond het meer van de vogels. Op 1 km2 zijn er 240 vogelsoorten geteld! Zoveel zagen we er niet maar het was wel erg mooi. In twee uur tijd liepen we in een flauwe boog om het kamp heen, waarbij we eindeloos veel vogels zagen. Wevervogels, paradijsmonarchen, zeearenden, maar ook kievitten en plevieren en vreemde vogels als de hamerkop, de bruine muisvogel en een fiscaal!

Daarnaast kwamen we een joekel van een varaan tegen, een legertje army-ants en trapte gids Benjamin bijna op een slang!

Om kwart over 9 schoven we aan het ontbijt aan en om kwart voor 11 vertrokken we. Snelle boodschappen en tankstop en na een half uurtje reden we NP Serengeti binnen.

Het landschap was zoals je kent van de films: droog, uitgestrekt, met spaarzaam een boom. En het stikt er van de beesten. Al vrij snel zagen we een hyena, kuddes gnoes en leeuwen! Gazelles, impala's, hartebeesten, mongoose volgende al snel en we zagen zelfs een nijlpaard naast een waterpoel.

Na een flink aantal uur rijden kwamen we aan bij de camping. Helaas was de beste kookplek al vergeven, maar voor de rest was het gelukkig redelijk leeg. Het tentenkamp werd voor bijna de laatste keer opgezet en het koken werd gestart. Heet werd het deze keer. Voor Karin echt veel te heet, maar de fruitsalade achteraf maakte heel veel goed. Om 10 uur lag iedereen plat en wij kregen in ieder geval niets mee van de leeuwen en de hyena's rond de tent.

Dag 14 - Serengeti


Alweer vroeg. Tilly en Monique worden al om 5 uur opgehaald voor een ballonvaart met champagneontbijt. De rest van ons zit na een kort ontbijt om half 7 in de truck voor een game drive. Een lange game drive, maar wel eentje die de moeite waard is. Veel leeuwen, een deel van de gnoe-trek (super, voor zover het oog kan reiken gnoe's en zebra's !), twee mannetjes leeuwen en als klap op de vuurpijl (naast alle gazelles, topi's, impala's, mongoose en vogels) een cheetah! Op het luipaard na (niet te verwarren: Cheetah=jachtluipaard en leopard=luipaard) hebben we de 'Big Five' compleet.

De hele drive lang zitten vier man bovenin de bagagebak. Ook Harro heeft bovenin geloot en hij geniet: veel maar een perfect uitzicht. Als we om half twaalf op de camping aankomen staat de lunch klaar. Pannenkoeken en aardappelsalade: lekker.

In de hitte van de middag wordt er gekaart, geluierd, verslagen geschreven en gelezen. Om drie uur begint het tweede deel van het programma. We gaan eerst naar het visitors center. Temidden van de Rock Hyraxes en kleine wezelachtige beestjes is er veel informatie te vinden over de Serengeti en de beesten die er voorkomen. (En ze hebben er Snickers en Marsen !!!)

Tussen 4 en 6 kijken we beestjes. Op twee cheetah's op grote afstand na zien we geen nieuwe beesten, maar het is erg leuk om weer eens uitgebreid giraffes en olifanten te zien. Na een gehaast drankje in de lodge zijn we om half acht terug op de camping. Alois heeft lekker gekookt en vooral de cake is een verrassing; gebakken in een pan tussen het houtskool.

Na een drankje is het tukkie-tijd. 's Nachts hoort Harro hyena's rond de tent sluipen.

Dag 15 - Van Serengeti naar Karatu


Om 7 uur zit alles in de truck. Na een game drive en een plasstop rijden we Serengeti uit en de Ngorogoro conservation area in. Het landschap is indrukwekkend: Uitgestrekt en volledig kaal op wat uitgedroogd gras na. Na een lange rit over een afschuwelijk slechte weg begint het in de bergen wat groener te worden. In de middag lunchen we bij Oldupai Gorge.

Een klein museumpje laat zien wat twee Engelse archeologen daar rond de jaren vijftig van de vorige eeuw vonden. In een diepere laag uit de 7 aardlagen die daar te vinden zijn, vinden ze niet alleen de oudste voetstappen van een mensachtige, maar ook de oudste bot- en schedelresten. Hoewel klein en behoorlijk toeristisch is het museum leuk opgezet en het uitzicht over de kloof fantastisch.

Na de lunch rijden we naar een afgrijselijk toeristisch Maasai-dorp. We worden er helemaal kriegel van en het is niet erg om snel weer te vertrekken.

We komen steeds hoger en gaan naar de rand van de krater. Deze 17x17 kilometer grote krater onstond toen de vulkaan die er stond volledig instortte. Het resultaat is een geweldig natuurreservaat met een enorme hoeveelheid wild. Het uitzicht op de krater en het sodameer in het midden is erg mooi. Ook de roofvogels die op ooghoogte langs de kraterrand zweven zijn indrukwekkend.

Na een stevige rit bergafwaarts en een soepel laatste stukje (asfalt !) komen we aan in de Ngorogoro Safari Lodge. Een warme douche! Na het eten en een uurtje internetten gaan we vroeg slapen. Het is heerlijk om weer in een echt bed te liggen en een wc bij de hand te hebben...

Dag 16 - Ngorogoro Krater


Om half acht worden we opgehaald door een aantal Landrovers. Sander, Nancy, Ans, Monique en wij brengen samen met chauffeur Alex de dag door in de krater.

En het is geweldig: leeuwenwelpjes onder een andere landrover op de weg, een hyena aan de rand van het meer, een jackhals tussen de flamingo's, twee mannetjesleeuwen bijna naast de auto en verder gnoe's, buffels, zebra's, kraanvogels, gazelle's en nog veel meer. Een van de dingen die ons het meest is bijgebleven is toch wel de mannetjesleeuw die tegen onze auto aanplofte om van de schaduw te genieten. Het enige minpuntje is dat het ook deze laatse game drive niet lukt om een leopard te zien (en eventueel de boete van 10000 Tanzaniaanse shilling voor de chauffeur omdat hij van de weg afrijdt om een beter zicht te krijgen op de welpjes...). Na zo'n dag, waarbij we ook nog picknicken aan een klein meertje en de roofvogels het eten uit je hand jatten zijn we dik tevreden met de 'big four'.

Op de terugweg gebeurt er vlak voor ons een ongeluk: Twee Belgische dames met al de pech van de wereld worden in hun busje aangereden door een veel te hard rijdende landrover. Verpleegsters Maddy en Mika uit ons gezelschap zijn er gelukkig snel bij en de schade blijkt mee te vallen.

Na flink wat vertraging komen we aan in de lodge. Bij het eten blijken twee deelenmers stevig ziek, een aantal ander mensen zijn fors aan de diarree. Bij ons gaat alles gelukkig goed en we slapen uitstekend.

Dag 17 - Van Karatu naar Arusha


De dag begint hectisch: reisleidster Nicole verdwijnt met twee zieke deelnemers naar de dokter, en daarnaast blijken nog drie mensen koortsig en beroerd. Iedereen is wat bedrukt en we proberen de stemming er een beetje in te houden en de truck vast in te ruimen. De twee deelnemers blijken malaria te hebben, maar gelukkig krijgen ze erg goede medicijnen.

Het gezelschap hijst zichzelf in de truck en we vertrekken naar Mto Wa Mbu. Daar krijgen onder begeleiding van Henry van CTP (Cultural Tourism Programme) een  dorpswandeling en een lunch. We gaan naar de medicijnman, zien en proeven bananenbier, en krijgen een rondleiding over een bananenplantage. De lunch bestaat uit regionale gerechten. Het is bloedheet (34 graden) maar erg de moeite waard. Bovendien krijgt Karin een huwelijksaanzoek... Helaas blijkt de man niet in het bezit te zijn van de gevraagde 1000 liter bananenbier als bruidschat. In Oost Afrika betalen mannen de bruidschat: dit kunnen koeien zijn of het kan geld of bananenbier zijn. Geen land om te trouwen dus (opmerking Harro [red]).

Toch maar ongetrouwd gaan we weer de bus in. De rit naar Arusha is zo voorbij, waar een vierde deelnemer ziek blijkt. Helaas zijn er nauwelijks kamers over voor de zieken. Wij vinden kamperen ook prima, het tentje staat dan ook binnen no-time. De bijna Salou-achtige bar zorgt voor het nodige vertier. Pizza eten, lekkere muziek, drankje er bij en zelfs een pooltafel waarop Harro tot twee keer toe Alois verslaat.

Het is erg gezellig en ondanks het grote aantal zieken knapte de stemming behoorlijk op. Tevreden kruipen we om tien uur ons mandje in.

Dag 18 - van Arusha naar Usambara Mountains


Vanochtend blijken onze twee malaria patienten al behoorlijk opgeknapt. Ook twee van de overige vier zieken hebben weer wat kleur. Helaas is er weer een nieuwe patient bij. Een van de mensen gaat voor controle naar het ziekenhuis, waar dysenterie wordt vastgesteld. Hij krijgt een antibiotica kuur. De overige zieken komen er met een beetje uitzieken wel weer bovenop.

Voor ons blijven strenge hygiene en een forse dosis vitaminepillen het devies. En daar voelen we ons tot zover prima bij.

Na vertrek hebben we eerst een boodschappen stop in Arusha, de tweede stad van Tanzania. We wisselen eindelijk ons Keniaanse geld om en kopen lunch. (Een gekke combi van vlees-, kaas- en appelbroodjes.) Verder struinen we over de plaatselijke markt. Een leuke kleurencombinatie van stoffen, groente en vers fruit, met jongetjes die je achterna rennen met plastic tasjes zodat je die van hen kunt kopen als je boodschappen doet.

Om half elf zit iedereen in de truck en vertrekken we met een tankstop, een broodstop en een lunchstop naar de Usambaru Mountains. Een lange maar erg mooie rit waar we het laatste uur over smalle weggetjes door de bergen rijden brengt ons naar de camping, waar iedereen besluit dat slapen in een kamer toch de betere optie is.

Onze kamer is een zelfstandig gebouwtje (een banda) aan de voet van de lodge, en al gelijk ontdekken we dat we een huisdier hebben. Binnen kruipt een gecko over de muur en tot Karins verrassing blijken er onder het gordijn nog twee te zitten... Samen met de naaktslak in de douche en een spin een hele dierentuin. Gecko's blijken prima tegen de muggen te helpen die we dan gelukkig ook de hele nacht niet horen.

Dag 19 - Lusotho (Usambara mountains)

Vandaag hebben we een ietswat gedeeld programma. We beginnen na onze eerste nacht in onze dierentuin om 8 uur met het ontbijt. Daarna worden we met 14 man achter in een pickup geladen om samen met Benjamin, een gids van het Cultural Tourism Program (CTP) van de omgeving een tocht te maken. Daarbij gaan we langs een school, een blindeninstituut en een weeshuis, waarbij we door de prachtige natuur wandelen.

Het programma is opgezet nadat men er achter kwam dat het overvallen van toeristen in de regio niet de beste optie was om geld in het laatje te brengen. Daarnaast werd veel van het regenwoud gekapt voor brandhout en om er voor te zorgen dat de laatste beetjes bewaard blijven, word middels dit programma geld vrij gemaakt voor herbeplanting.

Na drie stappen zien we onze gids de bosjes induiken om daarna met een (vrouwtjes-)kameleon in zijn handen er weer uit te komen. De kameleon lijkt na een korte tijd redelijk op zijn gemak en wandelt lustig over handen, mouwen en nek van de deelnemers. Het mannetje wat korte tijd later te grazen wordt genomen is het er duidelijk wat minder mee eens, totdat we een splinter die in zijn wang blijkt te zitten verwijderen. Het verhaal gaat dat in de regio iedere boom zo ongeveer een eigen kameleon heeft en gezien de hoeveelheid die we er nog tegen komen lijkt dat niet overdreven.

Na een korte wandeling bereiken we de lagere school waar 535 leerlingen over 18 leraren en leraressen verdeeld worden. Helemaal trots wijzen ze ons op het nieuwe toiletgebouw dat mede door middel van het CTP betaald is. Een korte test laat zien dat het inderdaad een prima toilet is :-) Na een welkomstwoord door het hoofd van de school krijgen we nog een korte rondleiding en zorgen we er voor dat er in de klassen werkelijk niemand meer oplet.

De wandeling gaat verder in de richting van een uitzichtpunt van waaruit het dal prachtig is te overzien. Enorme steile bergen en een kilometers ver uitzicht zorgen voor prachtige plaatjes. Daar voegt ook Karin zich samen met een paar andere niet-wandelaars bij de groep. Ze hebben inkopen gedaan in het dorpje: kilo's rijst, maismeel, suiker, zeep en verder nog wat melkpoeder en limonade voor het blindeninstituut en het weeshuis waar we vanaf het uitzichtspunt heengaan.

Om een beetje op te schieten proberen we dit keer in totaal 22 man op en aan de pickup truck te hangen en tot grote verbazing en hilariteit gaat dat prima. Een paar man moet er een beetje buiten aan hangen maar met het sukkeldrafje waarmee het gevaarte zich beweegt is dat ook niet echt problematisch. Na een paar keer er af te zijn gesprongen voor wat te steile bergjes komen we aan op de lunch plek. Hier krijgen we bruin brood met kaas geserveerd van de plaatselijke kaasboerderij. Sterk staaltje Nederlandse export. Je mixt gewoon wat Friese bonte koeien met de lokale beesten en binnen no-time geven ze 15-20 liter melk per dag in plaats van een halve liter. Aangezien de bevolking werkelijk geen flauw idee heeft wat ze met de melk aanmoeten sturen ze maar iemand die verstand heeft van kaasmaken en hopla... kaasboerderij. Niet dat daar iemand op zit te wachten (kaas staat niet op het menu van de plaatselijke bevolking) maar het verkoopt wel lekker aan toeristen. Wat zullen we er van zeggen...

De volgende korte wandeling brengt ons bij het blindeninstituut, waar ze op dat moment bezig zijn met examens. We krijgen een kort verhaal te horen van een van de leraren en krijgen de mogelijkheid om hem wat vragen te stellen over het instituut. De beroepsdeformatie van Karin komt een beetje bovendrijven en naar haar zin veel te snel vertrekken we alweer, waarbij we de helft van de inkopen achterlaten.

Het weeshuis is drie minuten lopen verderop. 35 Kinderen tussen de 0 en 2 jaar, waarvan de moeder is gestorven (maar de vader in veel gevallen nog leeft, alleen moeilijk kan zorgen voor zo'n ukkie) verblijven hier. De kleintjes zijn natuurlijk vertederend en alle dames willen wel een uk meenemen. Aangezien de meeste kinderen uiteindelijk terug gaan naar de familie zien we er toch maar van af. Ook hier laten we inkopen achter, die erg welkom zijn. We laten het geheel met wat gemengde gevoelens achter ons.

De terugweg is weer per pickup, een half uurtje met wederom 22 man in en aan de laadbak. Binnen in de laadbak wordt wat geklaagd over gebrek aan ruimte, maar daar hebben een aantal heren die er buiten aan hangen weinig last van (ja, natuurlijk was Harro 1 van die heren... noot red.). Die avond genieten we van de laatste maaltijd die Alois deze reis voor ons heeft bereid. Op speciaal verzoek (en ja, daar had Karin wat mee te maken) maakt hij eigenlijk alle favorieten nog een keer: o.a. heerlijke salade, gefrituurde aardappelen en zelfs een cake! We bedanken hem en Bernard door met de pet rond te gaan en met een "speech". Daarna borrelen we nog even na en is het tukkie-tijd.


dag 20 - Lusotho naar Zanzibar

Over deze dag hoeven we eigenlijk weinig te melden. Dit is eigenlijk de enige vervelende en langste reisdag van de hele trip. We starten om 7 uur en hebben om half 4 de ferry in Dar Es Salaam. In de bus is het snikheet, stoffig en erg winderig. In totaal maken we drie korte stops en dat is eigenlijk alles wat betreft de busreis.

In Dar nemen we definitief afscheid van Alois en Bernard die terug gaan rijden naar Nairobi. Wij gaan met de boot naar Zanzibar City. De tocht over een gelukkig doodstille zee duurt 2 uur en levert wel een paar mooie plaatjes op. Prachtig azuurblauw water, palmbomen en witte stranden beloven wat voor de komende dagen.

Om 6 uur komen we aan in het Shangani hotel in het centrum van Stone Town, het oude gedeelte van Zanzibar City.  We regelen nog snel twee excursies voor de komende dagen en gaan dan eten in een tent met de naam Mercury's (genoemd naar Freddy himself, want die schijnt hier geboren te zijn...). Het eten is er prima, en met name de grote gamba's vallen bij de meeste mensen goed in de smaak.

Tegen de tijd dat we eindelijk in ons bed liggen zijn we helemaal kapot.


Dag 21 - Dolfijnen op Zanzibar

Hoewel het diertechnisch misschien niet de meest vriendelijk vorm van toerisme is, besluiten we dat zwemmen met dolfijnen iets is wat we niet willen missen. Van onze groep wil er voor de rest niemand mee en dus sluiten we aan bij een gemixte groep van twee Britse dames (en dan bedoelen we echt heel erg Brits...) een wat ouder Canadees stel en twee Amerikanen. Na een busrit van een uurtje (en een half uur wachten op twee mensen die al een half uur in het busje achter ons zaten) komen we aan bij Kizimkazi, op het zuidelijke puntje van Zanzibar. Het uitzicht maakt de wat rommelige en lange rit gelijk goed: Wuivende palmen, witte zandstranden, warm zonnetje... the works.

We kiezen snel wat zwemvliezen en een snorkel en lopen dan tussen enorme hoevelheden zeeegels door in de richting van onze boot. Een houten gevaarte dat aan alle kanten open is zodat we als het nodig is snel in het water liggen. Na 20 minuten varen liggen we midden in een groep van 9 andere boten. Als een stel idioten worden twee dolfijnen die zo onhandig zijn omhoog te komen opgejaagd door de groep boten. Na 10 minuten worden we er redelijk chagrijnig van en bedenken dat het misschien beter is om de beesten met rust te laten. Onze twee bootsjongens denken er gelukkig hetzelfde over en laten de groep wegvaren en we blijven rustig dobberen. Al heel snel worden beloond als een groep van 6 bottlenose dolfijnen vlak bij de boot omhoog komt. Snel laten we ons in het water vallen en rustig zwemmen we met de dolfijnen mee, die 5 meter onder ons over de bodem zwemmen. Daar zien we ook dat er een moeder met een kleintje bij zit. Werkelijk een fantastische ervaring. Na 10 minuten springen we weer de boot in en varen iets verder waar we dezelfde groep weer tegenkomen. Deze keer is het nog beter: de dolfijnen zwemmen vlak onder ons door en komen tussen ons omhoog. Harro zit er zo tussenin dat hij er bijna tegenop zwemt. Schijnbaar ongestoord zwemmen ze verder en na een minuut of 10 houden wij het ook voor gezien (mede omdat iedereen toch aardig buiten adem is... probeer maar eens een dolfijn bij te houden.) Een eindje verderop gaan we rustig wat snorkelen en zien daarbij zeesterren, zeeegels, en massa's gekleurde vissen. Het is net echt.

Na een korte luch en een nog rommeligere terugrit komen we rond 4 uur weer in ons hotel aan. Die  avond eten we samen met Nicole bij Sweet Easy, een Afrikaans/Thais restaurant in de buurt, verhoudingsgewijs erg prijzig, maar wel erg lekker.


Dag 22 - Spice Tour en Snorkelen

Als je op Zanzibar bent kom je er eigenlijk niet onderuit: De Spice Tour. Al lange tijd geleden werd Zanzibar ontdekt als kruideneiland en heeft het eiland jaren lang bestaan van de kruidenhandel met met name handelaren uit India en het Midden-Oosten. De Islamitische en Indiaase invloeden zijn op het eiland nog erg goed zichtbaar, met name gedurende de tijd van de Ramadan, waar we nu in zitten. Elke ochten worden we gewekt bij zonsopgang en na zonsondergang wordt er overal op straat eten verkocht. Ook de kledingvoorschriften zijn wat strenger dan normaal. Blote knieen en schouders zijn uit de boze, alleen jammer dat er altijd wel een paar toeristen zijn die zich nergens weten aan te passen.

Maar goed: Spice Tour dus. Met een groep van 8 man vertrekken we rond 9 uur in de richting van de eerste spice farm. Onderweg komen we langs het Livingston House en bekijken we de ruine van een oud paleis van een van de Sultans van het eiland. Op de spice farm zien we onder andere hoe kruidnagels, gemberwortels, koenjit (kurkuma), pepers, vanille, kaneel, citroengras en kardamon groeien. We mogen alles ruiken en proeven en krijgen zelfs drie verschillende soorten (kruiden-)thee aangeboden. Na het verplichte souvenir shoppen zien we nog hoe een knul binnen luttele seconden een 15 meter hoge palmboom inklimt en terugkomt met een aantal kokosnoten. Terwijl wij genieten van vers kokossap en kokosvlees, worden we vermaakt door een aantal van de jongens die werkelijk van alles van palmbladeren vlechten: Van boodschappentassen en stropdassen tot kikkers.

Bij de tweede spice farm stoppen we nog kort om te zien hoe koffie en nootmuskaat groeien.

Daarna is het gelukkig tijd voor water, de temperatuur is ondertussen opgelopen tot zo'n 34 graden en het zonnetje brandt aardig. We gaan snorkelen en een bezoek brengen aan 'Prison Island' (Klinkt spannender dan het is, er heeft nog nooit een gevangene gezeten; wel wat gele koorts patienten). Tijdens de eerste ronde snorkelen hebben we prachtig zicht, veel vissen en prachtig koraal omgeven door zeesterren en anemonen. Van het snorkelen de dag ervoor hebben we ondertussen geleerd dat het snorkelen met een T-shirt toch echt een beter plan is en na een half uurtje zetten we koers naar het eiland. Daar ontmoeten we de enige spannende inwoners van het eiland: een grote kolonie reuzeschildpadden, waarvan de meesten meer dan 100 jaar oud zijn. Deze op zich vriendelijk kolossen zijn duidelijk gewend aan mensen en kunnen venijnig hissen en happen als je ze geen spinazie voert. We lunchen aan boord van de boot (fruit, want het blijft Ramadan) en gaan als klap op de vuurpijl nog een rondje snorkelen.

Moe maar voldaan zijn we om 5 uur bij het hotel, en na een korte douche gaan we met z'n tweeen een hapje eten. Tassen pakken en dan is het alweer tijd om naar bed te gaan.


Dag 23 - Terugreis

De laatste dag begint redelijk vroeg. Iedereen verzamelt rond half 9 voor het ontbijt. Het is een vreemd om, met de zon, de blauwe zee en de wuivende palmen op de achtergrond, te bedenken dat we over 24 uur weer in Nederland zijn. We besluiten het beste uit deze laatste dag te halen. Dat doen we om te beginnen met een welgemeend bedankje voor Nicole, die nog wel met ons op de boot mee terug gaat naar Dar, maar er vanavond tijdens het eten niet meer bij is. Ze kan meerijden met een andere reisleider naar Nairobi, wat wel zo veilig en goedkoop is. We nemen dus nu vast afscheid.

Daarna gaat ieder zijns weegs. Wij besluiten nog wat van Stone Town zelf te gaan bekijken en doen dat om te beginnen door het “Nationaal” Museum van Zanzibar te bekijken. In een oud paleis is kleding en gereedschap te zien, naast veel informatie over het eiland, de taal, de geschiedenis en zelfs een complete van tekeningen nagebouwde dow, waarmee vorige eeuw handelsreizen tot in India werden uitgevoerd. Hoewel kleinschalig en èrg benauwd, geeft het wel een leuk beeld van de roerige geschiedenis van het eiland.

Daarna nemen we nog een kijkje in het Arabisch Fort dat een stukje verder nog overeind staat, al is er weinig meer te zien dan wat muren en een soort podium waar tegenwoordig voorstellingen worden gehouden. Vervolgens laten we ons verdwalen in de smalle straatjes van de stad. We komen langs prachtig bewerkte houten deuren (waar Stone Town beroemd om is), langs eindeloos veel kleine winkeltjes (steeds minder toeristisch als we dieper het labyrint in verdwijnen) en krijgen onverwachte kijkjes in het dagelijks leven van de mensen. Zo komen we langs een soort dokterspraktijk waar de mensen tot op straat in rijen zitten te wachten en zien we een slagerij waar de koeien en schapen op straat hangen.

Na een tijd dwalen zoeken we verkoeling en lunch bij een echt Italiaans restaurantje aan het water. Het eten is er uitstekend en we eten een kleine pizza met een groot glas fris erbij. We komen langzaam bij van de hitte en genieten, met een boek erbij nog een uurtje van het uitzicht op het helderblauwe water.
 
Al te vroeg is het tijd voor de boot en na een hobbelige terugvaart, waarbij iedereen zijn best doet z’n eten binnen te houden, komen we aan in Dar waar we afscheid nemen van Nicole. Karin wordt door haar tot interim-reisleidster gebombardeerd en krijgt papieren en geld mee voor het restaurant en de taxi. We eten in restaurant Sawadee, een Thais restaurant op de 9e verdieping van een enorm hotel. We hebben een prachtig uitzicht op de stad en de haven en met de volle maan erbij wordt het bijna onwerkelijk. Het eten is erg lekker en het personeel doet enorm z’n best om ons op tijd weer weg te krijgen, zodat we ons vliegtuig halen. De taxi-man is bijna roerend netjes en heeft keurig op onze spullen gepast.
 
We zijn ruim op tijd voor ons vliegtuig, maar daar wacht ons een nare verrassing. Twee van onze mede-passagiers blijken niet op de lijst te staan en kunnen door overduidelijke overboeking, niet mee terug! Karin pleit en smeekt bij de KLM-mevrouw en belt uiteindelijk met Nicole die telefonisch haar best doet. Het mag niet baten: de beide heren mogen niet mee!

Met een katerachtig gevoel en met last van de hitte stappen we uiteindelijk het vliegtuig in. Harro valt natuurlijk meteen om zodra hij op zijn stoel zit. Karin heeft een wat minder goeie nacht, maar uiteindelijk landen we ruim voor tijd op Schiphol. Zo op tijd dat we al buiten staan met onze tassen als Eveline en Martijn met de auto komen voorrijden! Bekaf, maar helemaal vol van verhalen rijden we terug naar Leiden. Het duurt uiteindelijk nog zeker een week voor we weer gewend zijn. Het avontuur zelf zal ons zeker bijblijven: we zijn ongelooflijk onder de indruk van deze prachtige landen vol contrasten.






Reacties

harro (guest)
March 18, 2011 - 10:33
zoals jullie gezien hebben, staan de eerste berichten op de site. het zal nu waarschijnlijk wel even duren voordat we weer internet hebben, dus check af en toe het forum even.
harro & karin

martijn (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Wij willen FOTO's!! Ik hoop dat de lens het nog een beetje doet. Zou toch zonde zijn als de plaatjes niet goed lukken met al die beesten, landschappen en indrukken.

veerle (guest)
March 18, 2011 - 10:33
mooi mooi mooi allemaal, en fotos van die andere similaire reis op de site maakt het plaatje helemaal compleet... doe maar even het licht uit en m'n zaklamp aam dan zit ik ook bij jullie in de tent ;)
en een gamefarm is toch een resort waar je beesten voor de lol afschiet? of hebben ze die alleen in zuid afrika? genietse veer

meta en karst (guest)
March 18, 2011 - 10:33
wij willen ook beestjes zien maar vrees dat we dan maar naar de dierentuin moeten of op de foto's wachten. ons alternatief van de dag (ns doet het niet) is madurodam. nederland in het klein hadden ze dat ook maar van afrika. hoewel haroo nog kleiner??? nouja pas op voor de nijlpaarden en veel plezier etc. kus meta en karst ( ja har ook voor jou)

kees en tico (guest)
March 18, 2011 - 10:33
kijk dat is nu echt de wereld verkennen. naar plaatsten gaan waar je bijna niet kunt internetten. perfect! kijk en geniet vooral zelf.die gasten die foto's willen moeten zelf maar naar africa gaan . geniet zie veel beesten en mooien natuur en landschappen en niet al te veel maar wel aardige mensen.
als jullie het warm of erg warm hebben bedenk dan dat het hier nu zo fris is dat tico aan de kerstkaarten is begonnen.
groeten van uit het zeeuwse

martijn (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Ik heb Karin vanochtend (za 16) gesproken. Alles gaat goed. Er was eerst wat last van diaree, maar dat is nu zo goed als over. Ze hebben nu 2 rust dagen en daar genieten ze ook van. Het is goed dat zij zich goed hadden voorbereid, want de reis is op sommige momenten best primitief.
Harro was nu een lange wandeling (6 uur) aan het maken en Karin deed het een dag rustig aan. Ze heben erg veel beesten gezien, ook van dichtbij (een nijlpaard die het niet eens was dat de boot zo dichtbij was). Er zitten ook erg veel vogels (voornamelijk gieren) en ze zijn ook gaan kijken bij het voeren van een visarend op een meertje dichtbij. De kok was helemaal fantastisch, ze eten elke dag erg goed. Morgen gaan ze weer op pad richting grens. Dus de komende dagen weer minder bereik enzo.
Als er weer gebeld wordt, dan volgt er dus weer meer.

Eveline (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Vanmiddag een SMS-je gehad. Harro & Karin zitten vandaag in Kissi in Kenia en gaan morgen naar Tanzania. Het weer is super en de rest ook!

eveline (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Er zijn nieuwsberichten over een ongeluk met Nederlanders in Tanzania. In het AD staat dat het om een echtpaar van 64 en 61 gaat, dus wij hoeven ons niet ongerust te maken.

Eveline (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
SMSje gehad: vanavond hebben H&K internet!

karen en alex (guest)
March 18, 2011 - 10:33
hi guys,

geweldig om jullie verhalen te lezen! wij staan op het punt om naar gambia af te reizen. daar zijn niet zo heel veel speciale beesten muv heel veel vogels, hier en daar een aap en natuurlijk nijlpaarden, maar het is wel mooi weer, en daar gaan we voor!
berichtje voor karin: karen heeft inmiddels een trouwjurk aangeschaft (gekregen eigenlijk) en is dus helemaal blij.

groetjes, karen, alex en de poezels


harro (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Hoi luitjes, we zitten ondertussen met ons luie reet op Zanzibar, waar we vanochtend dolfijntjes hebben gepest. Morgen een dagje kruidentour over het eiland en zaterdag vertrek richting Dar (lekker popie voor Dar Es Salaam). Helaas zit de tour er dan al weer op. Snif

We hopen morgen nog even wat stukken toe te voegen op de site...

Groetjes, H&K

theo en marijke (guest)
March 18, 2011 - 10:33
hallo karin en harro,
ongelooflijk al die belevenissen van jullie! en zeg eens eerlijk, kennen jullie nu al die namen van die beesten die jullie tegenkomen? het klinkt in ieder geval behoorlijk professioneel!
en straks die foto"s! dat wordt helemaal smullen.
een wens voor de hele groep: een heel goede terugreis en harro.......slaap ze!
groetjes van theo en marijke.

albert hooyer (guest)
March 18, 2011 - 10:33
zo te lezen hebben jullie ook een hele mooie reis gehad. wij kijken nog steeds met veel plezier terug op deze reis. ook zie discovery chanel er anders uit na een afrika reis ;-)

groetjes,
albert hooyer

harro (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Ola

Dump hier je berichtjes voor Karin en Harro in Kenia en Tanzania...

jan thie (guest)
March 18, 2011 - 10:33
hoi karin,

langs deze weg wens ik je een hele goede reis. geniet. die foto's overleven we wel.
tot over 3 weken.
groet,
jan thie

Eveline (authenticated)
March 18, 2011 - 10:33
Vandaag heb ik Harro gesproken. Ongelofelijk wat hebben die al een beesten gezien! Leeuwen, kuddes olifanten en olifantjes, giraffen, krokodillen, apen, etc. Internetten is lastig, maar ze hopen binnen enkele dagen de eerste verhalen te publiceren.

mike en jacqueline (guest)
March 18, 2011 - 10:33
hoi karin (en evelien),
we waren vergeten wanneer je ook alweer naar afrika ging en hebben vandaag gezien, dat je inmiddels net bent teruggekomen....nog geen tijd gehad om alle verhalen te lezen, maar dat gaan we zeker nog doen !!
verder alles goed bij jullie ? bij ons prima.....sinds 2 weken weer terug van een reis naar borneo...ook weer heel mooi !!
tot de volgende keer,
mike en jacq

natasja (guest)
March 18, 2011 - 10:33
zo te lezen gaat alles okay en hebben jullie het behoorlijk naar jullie zin........ ik zal vast een dagje plannen voor de foto's hihi. gr. natasja