Na het opstaan en opruimen hebben we een paar uur langs het Loch Lomond
\ngewandeld. Aan deze kant van het meer kan dat behoorlijk rustig: de meeste
\ntoeristen bevinden zich aan de andere kant. Dat ondervonden we ‘s middags, toe
\nwe rond het meer de weg naar het noorden vervolgden. Tijdens de lunchstop in
\nLuss kwamen we erg veel bussen, bejaarden en souvenirwinkels tegen. Voordeel is
\ndat ze de meest creatieve dingen met koffie doen: ik had de Ben Lomond,
\ncappucino met caramel-smaak, met marshmellows en sneeuw erbovenop!<\/p>\n
Toen we het meer achter ons hadden gelaten, zagen we dat hier de hooglanden
\npas echt beginnen: eindeloze heuvels, meertjes, riviertjes en kronkelweggetjes.
\nErg mooi om doorheen te rijden. Onderweg passeerden we Glen Coe, het beroemdste
\ndorp uit de omgeving. Erg mooi, maar waarom dit nu bijzonderder is dan de rest
\nvan de dorpen, zien we niet zo. Of het moet de massaslachting zijn die hier in
\n1692 plaatsvond….<\/p>\n
Wij reden door naar Fort William. Dat is een plaatsje aan zee dat zich de
\n“Outdoor Capital of Scotland” noemt. Met recht: je kunt hier van alles doen en
\ner zijn meer outdoor winkels in 1 straat dan je met een uur lopen in Edinburgh
\nkunt vinden.<\/p>\n
We hebben een plek geregeld in een hostel in het centrum en ‘s avonds gaan we
\nop zoek naar een geschikte kroeg en eettent. Die vinden we dan met behulp van de
\nLP al snel. Prima biertent en heerlijk eten boven in het restaurant.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na het opstaan en opruimen hebben we een paar uur langs het Loch Lomond gewandeld. Aan deze kant van het meer kan dat behoorlijk rustig: de meeste toeristen bevinden zich aan de andere kant. Dat ondervonden we ‘s middags, toe we rond het meer de weg naar het noorden vervolgden. Tijdens de lunchstop in Luss kwamen we erg veel bussen, bejaarden en souvenirwinkels tegen. Voordeel is dat ze de meest creatieve dingen met koffie doen: ik had de Ben Lomond,…<\/p>\n