\n
\n
<\/P>
\n
<\/P>
\n
Dat was een geheel nieuwe ervaring: opstaan VOORDAT de oproep voor het gebed
\nvan de minaret schalt… Een nieuwe, maar ook vervelende ervaring! Alsof het
\nafscheid van dit prachtige land al niet erg genoeg was, moesten we er om vier
\nuur uit.<\/P>
\n
Na douchen, aankleden, tas dichtritsen en het hele labyrinth…. pardon hotel
\ndoorlopen was er nog net tijd voor een (heel snel) glaasje jus d’orange.
\nHup hup, koffers in de bus, want Theo had haast. De arme chauffeur had ook nu
\nweer het lef om een andere route te kiezen dan Theo bedacht had en zijn
\n(mislukte) poging tot extra service (voor de deur stoppen) werd ook al niet
\ngewaardeerd. Vroeg opstaan valt niet mee.<\/P>
\n
\n
<\/P>
\n
<\/P>
\n
Hoewel: het was al stampdruk op de luchthaven! Er bleken (bijna) tegelijk
\ntwee vluchten naar Casablanca, twee naar Italie en een naar Spanje te
\nvertrekken. Chaos… De zogenaamd “handige” group check-in kwam niet lekker van
\nde grond en alles ging alles behalve snel, dus uiteindelijk vertrokken we met
\ndrie kwartier vertraging naar Casablanca.<\/P>
\n
Daar bleek dat we anderhalf uur later met hetzelfde vliegtuig door te vliegen
\nnaar Amsterdam. Daar kwamen we om 3 uur Nederlandse tijd aan. Behoorlijk kapot.
\nDe bagage rolde voor iedereen snel van de band en het was een kort (maar zoals
\naltijd toch niet echt leuk) afscheid.<\/P>
\n
\n
Martijn pikte ons op van Schiphol. De rest van de dag raakten we niet
\nuitgepraat, over dit land van contrasten. Ezelkar naast gloednieuwe Mercedes;
\nminaret naast synagoge; Franstalig en Arabisch; zoet en kruidig, bergen en
\nwoestijnen. Maar bovenal fantastische mensen en schittende bezienswaardigheden.
\nMarokko is een feestje!<\/P><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dat was een geheel nieuwe ervaring: opstaan VOORDAT de oproep voor het gebed van de minaret schalt… Een nieuwe, maar ook vervelende ervaring! Alsof het afscheid van dit prachtige land al niet erg genoeg was, moesten we er om vier uur uit. Na douchen, aankleden, tas dichtritsen en het hele labyrinth…. pardon hotel doorlopen was er nog net tijd voor een (heel snel) glaasje jus d’orange. Hup hup, koffers in de bus, want Theo had haast. De arme chauffeur had ook…<\/p>\n