Letterlijk een van de hoogtpunten van de reis staat op het programma, de Ben Nevis. Althans, voor Harro dan, Eef vermaakt zich in Fort William, outdoor\u00a0capital van de UK en met een winkelstraat en diverse vreettentjes \ud83d\ude42 Ook niet\u00a0gek: in het zonnetje aan zee en op een grasveldje plannen maken voor de komende\u00a0dagen en een boekje lezen.<\/p>\n
Om kwart over negen begint de trip aan de voet van de Ben Nevis, bij het\u00a0visitor centre van Glen Nevis. Na de nodige waarschuwingen en de weerberichten\u00a0te hebben gelezen verteld een korte check op de GPS me dat het startpunt zo’n 97\u00a0meter boven de zeespiegel ligt, wat betekend dat er een klim van zo’n twaalf en\u00a0een half honderd meter aan zit te komen. Bepakt met veel water,\u00a0voer,\u00a0regenvaste kleding, GPS, kaart, kompas en andere benodigdheden start\u00a0ik aan het eerste stuk. Zoals gewoonlijk besluit ik in de eerste 10 minuten dat ik de berg op moet rennen, maar daar kom ik snel op terug en ga verder in een\u00a0wat rustiger tempo. Door het lekkere weer is het vrij druk op de berg en zo kan\u00a0\u00a0ik lekker van groepje naar groepje oplopen. Tempo zit er lekker in en na\u00a0ongeveer een uur en een kwartier zit ik op de helft. Dat belooft in ieder geval\u00a0een lekkere tijd te worden. Het eerste stuk blijkt echter nogal vriendelijk ten\u00a0opzichte van het tweede gedeelte: Alleen nog maar rotsen, veel gravel en erg\u00a0steile paden. Ook de wind begint aardig op te zetten en de temperatuur schiet\u00a0naar beneden. Maar goed, ook dit gedeelte is (met het nodige zweten) na een uur\u00a0en een kwartier bedwongen en ik kom uit op de top van de Ben Nevis. Daar zitten\u00a0al een man of twintig uit te puffen en te lunchen, dus daar sluit ik me maar bij\u00a0aan.<\/p>\n
Een half uurtje later vindt ik het welletjes, twee t-shirts, een windstopper\u00a0en een winddicht jack ten spijt begin ik het toch nog koud te krijgen dus tijd\u00a0om de stokjes weer op te pakken en snel naar beneden te lopen. Ook dit blijkt\u00a0een forse klus en het duurt dan ook bij elkaar weer twee en een half uur om heel\u00a0beneden (zonder te joggen \ud83d\ude42 ) aan te komen.\u00a0Al met al een erg prettige wandeling, waar je zeker niet zomaar aan moet\u00a0beginnen! De twaalfhondervijftig meter gaan over zo’n\u00a0negen kilometer in\u00a0een stuk omhoog, zonder een vlak stuk en de terugweg ziet er dus precies zo\u00a0uit.<\/p>\n
‘s Avonds duiken we maar weer onze favoriete vreetschuur \/ kroeg in en rond\u00a0een uur of acht is het dan voor Harro echt bedtijd. Dit keer in een Bed &\u00a0Breakfast vlak om de hoek bij het hostel waar we de nacht ervoor zaten.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Letterlijk een van de hoogtpunten van de reis staat op het programma, de Ben Nevis. Althans, voor Harro dan, Eef vermaakt zich in Fort William, outdoor\u00a0capital van de UK en met een winkelstraat en diverse vreettentjes \ud83d\ude42 Ook niet\u00a0gek: in het zonnetje aan zee en op een grasveldje plannen maken voor de komende\u00a0dagen en een boekje lezen. Om kwart over negen begint de trip aan de voet van de Ben Nevis, bij het\u00a0visitor centre van Glen Nevis. Na de nodige…<\/p>\n