Vroeg op want vandaag gaan we wel wandelen. Een klein stukje berg op <\/p>\nVroeg op want vandaag gaan we wel wandelen. Een klein stukje berg op <\/p>\n
en dan een stuk langs de flanken van een berg. De auto’s brengen ons <\/p>\n
naar de ksar Hallouf en vandaar lopen we terug naar het hotel met een <\/p>\n
gids en twee honden. Het landschap is adembenemend. Het is alleen ook <\/p>\n
heet (32 graden bij de start en 38 graden bij het einde van de <\/p>\n
wandeling) en het stukje omhoog blijkt bijna 3 kwartier omhoog <\/p>\n
wandelen te zijn. Harro fungeert als bezemwagen en met veel drinken en <\/p>\n
doorbijten komt ook Karin boven aan. De gids zet er een flink tempo <\/p>\n
in, maar is ook bezorgd. Karin is zijn ‘petite’ en als ‘jonkie van de <\/p>\n
groep’ (nou nee dus) is het niet zo erg zegt hij, dat ze er moeite mee <\/p>\n
heeft. Harro is zo vriendelijk om een keer niets te zeggen. 
<\/p>\n
Het <\/p>\n
uitzicht boven aan de berg is magnifiek en de schaduw en het windje <\/p>\n
zijn heerlijk. We eten koekjes en zoute drop, en de echte bikkels <\/p>\n
klimmen nog een stuk omhoog naar een nog oudere Ksar. Na de pauze <\/p>\n
lopen we weer stevig door, maar het ergste klimmen is achter de rug. <\/p>\n
De gids neemt ons mee naar zijn akkertje en plukt handenvol verse <\/p>\n
abrikozen en perziken voor ons. Ze zijn heerlijk en de zoetigheid is <\/p>\n
bovendien erg fijn bij al dat zweten. Uiteindelijk komen we allemaal <\/p>\n
weer terug bij het hotel en daar zijn koele cola en zoete ‘Coronets de <\/p>\n
Gazelle’ een soort horentje gevuld met een mengsel van amandel, sesam <\/p>\n
en suiker. De koele grot is heerlijk: 25 graden is een luxe vergeleken <\/p>\n
bij de 40 graden die het buiten inmiddels is. De middag gaat, na de <\/p>\n
lunch van Briq a l’oeuf en spaghetti, voorbij met slapen en lezen. <\/p>\n
Om <\/p>\n
4 uur zitten we in de landcruisers naar Matmata. Onderweg stoppen we <\/p>\n
bij een ksar die gebruikt is als decor in de starwars film ‘the <\/p>\n
phantom menace’ en drinken we wat in een klein dorpje in de bergen.
\nAls we er doorheen lopen, trekken we niet alleen kinderen aan, naar <\/p>\n
ook de eigenaar van het plaatselijke postkantoor. Hij wil graag zijn <\/p>\n
engels oefenen en is duidelijk trots op zijn werk. Hij gooit zijn <\/p>\n
postkantoor open en we kunnen het niet over ons hart verkrijgen om <\/p>\n
geen zegels te kopen. Drie dinar voor vijf zegels (1 dinar is ongeveer 0,65 <\/p>\n
euro) en we mogen nog kiezen ook voor het geval er verzamelaars in de <\/p>\n
groep zitten.
\n
Het puthotel in Matmata waar we deze keer overnachten
\nbestaat letterlijk uit een serie in de rots gehakte putten die door
\ngangetjes met elkaar verbonden zijn. De kamers (opnieuw wel een eigen
\nkamer en opnieuw gedeeld sanitair) zijn piepklein maar schoon en ook
\nhier heerlijk koel. We kopen wat cola en Tucjes en verschillende mensen
\ndiepen flessen drank op uit hun tassen. De drank smaakt prima, de
\nverhalen worden steeds sterker en het is erg gezellig. We eten
\n‘downtown’ Matmata bij de plaatselijke hotspot en na afloop wordt er
\neen waterpijp gerookt. Ook nu is slapen geen probleem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het uitzicht boven aan de berg is magnifiek en de schaduw en het windje zijn heerlijk. We eten koekjes en zoute drop, en de echte bikkels klimmen nog een stuk omhoog naar een nog oudere Ksar. Na de pauze lopen we weer stevig door, maar het ergste klimmen is achter de rug. De gids neemt ons mee naar zijn akkertje en plukt handenvol verse abrikozen en perziken voor ons. Ze zijn heerlijk en de zoetigheid is bovendien erg fijn bij…<\/p>\n