De wekker gaat echt veel te vroeg. Op het volkomen belachelijke
\ntijdstip van half 4 komen we slaapdronken ons bed uit. Gelukkig staat
\nalles klaar en na een kopje thee worden we keurig op tijd opgehaald
\ndoor de bestelde taxi. Ongeveer 20 minuten later staan op op Schiphol
\nin vertrekhal 3. Het inchecken verloopt soepel. Helaas zijn er alleen
\nnog stoelen aan het gangpad, maar als we uiteindelijk om half 6 in het
\nvliegtuig zitten blijkt dat niet zo erg. De stoelen staan bij ArkeFly
\nwel ERG dicht op elkaar!<\/p>\n
Na ruim 4 uur vliegen landen we op de luchthaven van Terceira,
\nmidden in een bui met uitzicht op een prachtige regenboog. We halen de
\nkoffers en de auto op en ongeveer drie kwartier later zijn we op weg
\nnaar Quinta do Martelo, ons hotel voor de komende nachten.<\/p>\n
Het eiland is klein: we zijn in een half uurtje aan de andere kant.
\nHet is overal erg groen. De akkers en weilanden zijn van elkaar
\ngescheiden door stenen muurtjes. We zien ook hortensia\u00c2\u00b4s langs de weg,
\nal vermoeden we dat het over een maandje nog mooier is. Het hotel
\nvinden we door goed te letten op miniscule bordjes en letters die op
\nbushokjes en muren zijn geschilderd.<\/p>\n
Quinta do Martelo is een oude boerderij, uit de 16e eeuw, die
\nhelemaal in oude stijl is hersteld. We slapen in een van de oude
\nwoonhuizen, ingericht in de tijd van het soort huizen in de 19e eeuw.
\nDe kamer heeft een groot bed, een badkamer, houten luiken en een gebrek
\naan warm water. Maar het is er heerlijk stil en schoon. Over bed
\ngesproken: het roept eigenlijk wel. Het is hier pas 11 uur, maar op de
\nAzoren is het 2 uur vroeger en we zijn al heeeeel lang wakker.<\/p>\n
We besluiten dat meteen slapen eigenlijk zonde is en bovendien
\nhebben we wel trek, dus we vertrekken naar Angra do Heroismo (baai van
\nde heldenmoed), kortweg Angra, de hoofdstad van Terceira. Het is
\neen erg leuk plaatsje: het centrum is tot wereld erfgoed benoemd en
\noveral langs de met kleine steentjes bedekte straten en stoepen zijn
\nkerkjes (we tellen er al 7 na 10 minuten rondrijden), winkeltjes en
\nwoonhuizen. We strijken neer aan de haven, waar we in alle rust
\n(buiten, maar onder een afdak, want zon en regen wisselen elkaar elke
\n10 minuten af) lunchen.<\/p>\n
Na het eten wandelen we nog wat rond, bekijken de kathedraal en
\nlanden uiteindelijk rond 3 uur in het hotel. Daar vallen we alsnog als
\neen baksteen in slaap. Na 2 uur gaat de wekker: nog niet helemaal
\nuitgeslapen, maar wel iets wakkerder vertrekken we naar de
\nwelkomstbijeenkomst van de hostess. Na het gebruikelijke praatje en de
\nnog gebruikelijkere `intelligente` vragen van de aanwezigen, krijgen we
\nvan de hostess onze tickets naar Sao Miguel (zaterdag), belooft ze uit
\nte zoeken hoe het dan met onze lunch en excursie op die dag zit en
\nboeken we een (extra) walvisexcursie. De weerverwachtingen vertellen
\nons dat vrijdag de beste dag zou moeten zijn, dus we zijn benieuwd.
\nVoorlopig is het nog steeds elke 10 minuten raak (regen – zon – regen –
\nzon etc.) dus met de auto rijden we naar Angra en eten een hapje in
\nhotel-restaurant Beiar Mar. Niets mis mee: niet heel bijzonder, maar
\nmisschien komt dat ook door onze vermoeidheid. Terug in het hotel gaat
\nletterlijk en figuurlijk binnen 10 minuten het licht uit. Eindelijk:
\nslapen!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De wekker gaat echt veel te vroeg. Op het volkomen belachelijke tijdstip van half 4 komen we slaapdronken ons bed uit. Gelukkig staat alles klaar en na een kopje thee worden we keurig op tijd opgehaald door de bestelde taxi. Ongeveer 20 minuten later staan op op Schiphol in vertrekhal 3. Het inchecken verloopt soepel. Helaas zijn er alleen nog stoelen aan het gangpad, maar als we uiteindelijk om half 6 in het vliegtuig zitten blijkt dat niet zo erg….<\/p>\n