Na een heerlijke nacht slaap besluiten we om 9 uur dat het toch echt
\ntijd is om onze ogen open te doen. Lekker rustig douchen, haren wassen,
\naankleden … en we voelen ons weer bijna mens! Martijn vertrekt om
\nbroodjes te halen, maar komt terug met de mededeling dat de supermarkt
\nmorgen weer brood heeft. We vermoeden dat hij net weer open is gegaan
\nvoor het seizoen! Crackers en lachende-koe-kaas smaken gelukkig ook
\nuitstekend in de zon. Het waait nog steeds behoorlijk (hoewel niet zo
\nerg als de dag ervoor), dus na enig aarzelen besluiten we eerst te
\nkijken hoe de uitzichtjes op het Lasithi plateau zijn. Bij goed weer
\nrijden we daar de rest van de dag rond; bij minder zicht wordt het
\nIraklio met het archeologische museum en daarna Knossos.<\/p>\n
De tocht de bergen in is leuk: we rijden door een aantal schattige
\ndorpjes waar je gemakkelijk vergeet dat je vlak bij de erg toeristische
\nnoordkust zit. We tanken in een minidorpje en rijden daarna de bergkam
\nover. Een twijfelmoment: het zicht is aardig, maar niet optimaal en het
\nwaait ook hier behoorlijk hard. Het feit dat Karin niet echt
\nfotokriebels heeft terwijl de omgeving toch echt erg mooi is, geeft de
\ndoorslag. We proberen het later deze week nog een keer, maar vandaag
\nrijden we door naar Iraklio.
De stad staat – zo op de
\nmaandagochtend – behoorlijk vast. Alles toetert en kruipt door elkaar.
\nWe trekken nog maar een blik geduld open en uiteindelijk staan we om 12
\nuur op een parkeerplaats vlak bij het museum. Na wat drinken op het
\nplein (lekker: ijscappuchino) wordt het tijd om het museum te
\nverkennen. Het grote gebouw staat heftig in de steigers en de
\nkunstschatten zijn tijdelijk ondergebracht in een noodgebouw. Het is er
\nvol met tourgroepen, maar de bezienswaardigheden zijn er niet minder
\nom. We zien de beroemde afbeelding van de sporter die een salto maakt
\nover de rug van een stier en de offerkelk\/-vaas in de vorm van een
\nprachtig gemaakte stierenkop. Ook de sieraden en het prachtige
\naardenwerk zijn erg de moeite waard. Tevreden vertrekken we een uurtje
\nlater, de stad in. Daar blijkt dat er op meer plekken wordt gebouwd in
\nde stad. De beroemde leeuwenfontein zit ingepakt en we zien nauwelijks
\neen straat zonder opbrekingen, ingepakte gebouwen en op steigers
\nwerkende mensen. <\/p>\n
In een zijstraatje van de bekendste markstraat (1866) lunchen we.
\nDaarna halen we de auto op en rijden naar Knossos: we wilen nu wel eens
\nzien waar al de stukken vandaan komen. Helaas… ondanks de belofte van
\nde Lonely PLanet dat de site open is tot 19:30, blijkt die al om 15 uur
\nte sluiten. Voor niets gereden dus en het is eigenlijk te laat om nog
\niets anders te gaan doen. Enigszins teleurgesteld rijden we terug naar
\nhet hotel. Daar blijkt dat de wind is gaan liggen! Tevreden lezen we
\neen uurtje aan het zwembad (het eerste boek is uit) en trekken daarna
\nde stad in om te eten en plannen te maken voor morgen!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na een heerlijke nacht slaap besluiten we om 9 uur dat het toch echt tijd is om onze ogen open te doen. Lekker rustig douchen, haren wassen, aankleden … en we voelen ons weer bijna mens! Martijn vertrekt om broodjes te halen, maar komt terug met de mededeling dat de supermarkt morgen weer brood heeft. We vermoeden dat hij net weer open is gegaan voor het seizoen! Crackers en lachende-koe-kaas smaken gelukkig ook uitstekend in de zon. Het waait nog…<\/p>\n