\nVreemde gewaarwording: we worden wakker van de golven die ongeveer tegen de ramen aan lijken <\/p>\n
\nVreemde gewaarwording: we worden wakker van de golven die ongeveer tegen de ramen aan lijken <\/p>\n
te slaan. Ondanks de herrie is het weer vreselijk opgeknapt: het is strakblauw en de <\/p>\n
temperatuur is heerlijk.
\nIn een van de grote boze boekjes hebben we gelezen dat het op vrijdag markt is in Mahdia, <\/p>\n
dus hier besluiten we eerst even op rond te struinen. Dat zullen we weten: de markt blijkt <\/p>\n
enorm en het schattige dorpje lijkt echt twee keer zo groot. Eindeloze rijen stalletjes waar <\/p>\n
van alles wordt verkocht. Van bedden tot sieraden, van etenswaren tot stoffen. We ‘eksteren’ <\/p>\n
lekker langs alle stalletjes, maar uiteindelijk wordt de drukte ons toch wat teveel. We <\/p>\n
blazen uit met een kop koffie en dan is het ook al tijd om onze trein te pakken: dit keer <\/p>\n
een stukje terug naar het noorden, naar Monastir. Daar willen we twee nachten blijven <\/p>\n
voordat we helemaal terug gaan naar Tunis.<\/p>\n
De reis van een uur verloopt zonder verdere bijzonderheden en we gaan op zoek naar ons <\/p>\n
hotel voor de komende dagen. We hebben een specifiek hotel in gedachten (de reisgidsen <\/p>\n
spreken van vergane glorie, maar vlak aan zee) en hebben ons voorgenomen eens flink af te <\/p>\n
gaan dingen op de verwachte prijs. In het hotel staan we al snel met ons bek vol tanden, het <\/p>\n
kost minder dan de helft van wat we verwachtten en we krijgen een joekel van een kamer met <\/p>\n
uitzicht op zee en een balkon. Het is inderdaad vergane glorie: het zwembad ziet er wat <\/p>\n
groenig en weinig aanlokkelijk uit, her en der bladdert wat verf van de muren, maar het is <\/p>\n
schoon en wat ons betreft helemaal in orde. <\/p>\n
\nAls we geinstalleerd zijn gaan we eerst lunchen. Harro loopt al een uur te zeuren over <\/p>\n
pizza’s dus we zoeken de eerste beste pizza tent op. De pizza’s zijn zowaar redelijk te eten <\/p>\n
en binnen een half uur zijn we weer op weg. Na een korte wandeling langs de supermarkt (waar <\/p>\n
we falen in onze poging om een fles wijn te krijgen: het is vrijdag) en door de Medina komen <\/p>\n
we bij de ribat. Net zoals zoveel andere sites in Tunesie is ook de ribat een geliefd film <\/p>\n
decor. Als we er over en door heen struinen begrijpen we goed waarom. Overal zijn er <\/p>\n
kamertjes, trappen, gangetjes en torens. Het is er heerlijk rustig en behalve een wat <\/p>\n
opgejaagde franse reisleidster komen we in het complex niemand tegen. Het uitzicht vanaf de <\/p>\n
uitkijktoren is prachtig. We kijken aan de ene kant uit over de Marina en de boulevard en <\/p>\n
aan de andere kant zien we het Mausoleum van Bourguiba, hij waarnaar alle grote boulevards <\/p>\n
zijn genoemd, en de medina liggen. <\/p>\n
We hebben het van al het geklauter toch ondertussen redelijk warm gekregen en vertrekken <\/p>\n
richting de Marina voor een heerlijk kopje koffie. We genieten van de heerlijke rust en <\/p>\n
merken dat we weer dringend toe zijn aan een schoonheidsslaapje. Na de siesta werken we de <\/p>\n
site bij en vanavond eten we aan de haven.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Als we geinstalleerd zijn gaan we eerst lunchen. Harro loopt al een uur te zeuren over pizza’s dus we zoeken de eerste beste pizza tent op. De pizza’s zijn zowaar redelijk te eten en binnen een half uur zijn we weer op weg. Na een korte wandeling langs de supermarkt (waar we falen in onze poging om een fles wijn te krijgen: het is vrijdag) en door de Medina komen we bij de ribat. Net zoals zoveel andere sites in…<\/p>\n