Het is wel de vakantie van het veel te vroeg opstaan! De wekker gaat op
\nhet echt onmogelijke tijdstip van 5 uur. Als Karin slaapdronken naar de
\nbadkamer strompelt en de deur open doet, schiet iets enorms, iets
\ndonkers met teveel poten onder de deur vandaan. Gelukkig rent het bij
\nhaar vandaan: zonder lenzen was het waarschijnlijk niet gelukt te
\n“ontsnappen” aan dit enorme beest. Tot haar verdediging: ze heeft niet
\ngegild… niet echt althans…
\nGelukkig komt stoere held Martijn om de hoek kijken! Hij werpt er \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n
\nblik op, doet een snelle stap achteruit als het dichterbij komt en
\nbesluit dat het eigenlijk geen kwaad kan. Wat een helden zijn we ook,
\nmaar het is dan ook wel een JOEKEL van een kakkerlak.<\/p>\n
Tijdens het wassen, aankleden en laatste spullen pakken blijven het
\nvrolijk rondrennende beest met een half oog goed in de gaten houden.
\nMuur, kast, weer muur, plafond… jieks en ineens op de grond! Als het
\nveelpotige ongedierte naar de deur rent, zwiept Martijn hem met de
\ndeurmat soepel naar buiten. Zo, opgeruimd staat netjes!<\/p>\n
Inmiddels moeten we toch weg, naar het vliegveld. Dat is veel minder
\nspectaculair. We gooien onderweg de tank vol en aangekomen checken we
\nin. Als we daarmee klaar zijn is Ilha Verde (verhuurbedrijf) open en
\nleveren we de sleutels in. Daarna gaan we door de douane. De luchthaven
\nvan Sao Miguel blijkt groter dan we dachten en Martijn neemt dankbaar
\neen kopje koffie.
\nDe vlucht verloopt zonder problemen. De luchtvaartmaatschappij van de
\nAzoren heeft onze bagage niet kunnen doorlabelen voor de vlucht naar
\nNederland, dus we pikken onze tassen op, lopen naar buiten en door een
\nandere ingang weer naar binnen en checken in. Daarna zien we een
\nmini-caf\u00c3\u00a9 aan de overkant, waar we iets drinken. <\/p>\n
Dan maar door de douane. Inmiddels wil Karin ook koffie, dus in de rij
\nvoor het echt vreselijk trage koffie-apparaat dat bediend voor door een
\naardig meisje dat zichtbaar is geintimideerd door die rij
\nover-kritische Nederlanders. Als de officiele boardingtijd nog lang
\nniet is aangebroken, wordt er ineens omgeroepen of alle overgebleven
\npassagiers zich OOK willen melden. Een beetje schuldig en met nog net
\neen flesje water, haasten we ons door de incheck heen. Hup aan boord en
\nuiteindelijk gaan we drie kartier voor de geplande tijd de lucht in! De
\nvlucht verloopt soepel. We zitten in een enorme kist (767-300) waar
\nnauwelijks mensen in zitten, dus we verkassen vrolijk naar het raam.<\/p>\n
Ruim een uur voor officiele aankomsttijd landen we en binnen no-time
\nhebben we onze bagage. Dan blijkt ook nog dat we een welkomstcomitee
\nhebben dat ons ophaalt! Helemaal tevreden slapen we ‘s avonds weer in
\nons eigen bedje!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het is wel de vakantie van het veel te vroeg opstaan! De wekker gaat op het echt onmogelijke tijdstip van 5 uur. Als Karin slaapdronken naar de badkamer strompelt en de deur open doet, schiet iets enorms, iets donkers met teveel poten onder de deur vandaan. Gelukkig rent het bij haar vandaan: zonder lenzen was het waarschijnlijk niet gelukt te “ontsnappen” aan dit enorme beest. Tot haar verdediging: ze heeft niet gegild… niet echt althans… Gelukkig komt stoere held Martijn…<\/p>\n