\nEindelijk is het zover: we mogen weer eens naar het vliegveld! Dat
\nhebben we al zeker een week niet gedaan, dus we verheugen ons enorm op
\nde hernieuwde kennismaking met onze vrienden van een zekere
\nNoordafrikaanse vliegmaatschappij… <\/p>\n
\nEindelijk is het zover: we mogen weer eens naar het vliegveld! Dat
\nhebben we al zeker een week niet gedaan, dus we verheugen ons enorm op
\nde hernieuwde kennismaking met onze vrienden van een zekere
\nNoordafrikaanse vliegmaatschappij… <\/p>\n
Op het vliegveld blijken we deze keer een vriendin te hebben, maar dat
\nbevalt eigenlijk wel. Ze print na flink zoeken een fax uit, waaruit we
\nkunnen opmaken dat Tunisair Amsterdam akkoord is. “Surely now it wil be
\nallright tomorrow” zegt ze hoopvol. We hoeven elkaar niet eens aan te
\nkijken: “surely” is niet goed genoeg en ja natuurlijk maken we dan
\ngraag even van de gelegenheid gebruik om haar chef te spreken. Ze helpt
\nons verder door zelf even de chef aan zijn jasje te trekken en dan komt
\ner schot in de zaak: roze wijzigingsstickertjes en en stempel en zomaar
\nineens is het geregeld! Ze moet lachen om ons vreugdedansje: we kunnen
\necht naar huis!<\/p>\n
\nHelemaal blij pakken we een (natuurlijk goedkope) taxi naar de Medina.
\nKarin wil graag het Dar Lasram gebouw bekijken. In dit voormalige
\npaleis is nu het genootschap gevestigd dat gebouwen in de Medina – als
\ncultureel erfgoed – beschermt, onderhoudt en renoveert. Het gebouw is
\nenorm en erg mooi. Het is gratis te bekijken en hoewel het een beetje
\nvreemd voelt om een kantoor binnen te wandelen is iedereen erg
\nvriendelijk en willen ze graag helpen en over de Medina en het gebouw
\nvertellen. Na deze stop dwalen we nog anderhalf uur door verschillende
\nniet-toeristische souks. We komen geen enkele andere toerist tegen en
\nhoewel de drukte na een tijd op onze zenuwen gaat werken is het wel
\nerg leuk om te zien.<\/p>\n
\nWe eten een laten lunch bij onze nieuwe favoriet Hotel El Hana en
\ndaarna houden we siesta. Aan het eind van de middag vertrekken we
\nopnieuw naar het hotel, maar deze keer naar de 10e verdieping, waar de
\nJamaica-bar zit. De bar is niet zo bijzonder, maar het uitzicht over de
\nstad is wel geweldig. Om half 9 vertrekken we naar restaurant
\nAndalouse. In dezelfde straat als La Mamma is dit restaurant met een
\nbeetje een Marrokaans sfeertje een prima keuze. We eten lekker en
\nheerlijk op ons gemakje. Bij een flesje wijn tafelen we na en praten
\nuitgebreid over deze heerlijke vakantie. Morgen alweer naar huis en dat
\nis altijd een dubbel gevoel: thuiskomen is heerlijk, maar dat de
\nvakantie is afgelopen minder fijn.<\/p>\n
We gaan vroeg slapen, want de wekker staat al om 5 uur!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Helemaal blij pakken we een (natuurlijk goedkope) taxi naar de Medina. Karin wil graag het Dar Lasram gebouw bekijken. In dit voormalige paleis is nu het genootschap gevestigd dat gebouwen in de Medina – als cultureel erfgoed – beschermt, onderhoudt en renoveert. Het gebouw is enorm en erg mooi. Het is gratis te bekijken en hoewel het een beetje vreemd voelt om een kantoor binnen te wandelen is iedereen erg vriendelijk en willen ze graag helpen en over de Medina…<\/p>\n