.JPG)
We zijn belachelijk vroeg wakker en besluiten ons eerst nog maar
\neens om te draaien. Als we uiteindelijk om kwart over 7 opstaan is
\nhet stralend weer. Helder blauw, zonnig en ook op dit tijdstip al
\nheerlijk van temperatuur. We merken wel dat we hoog zitten (boven de
\n2000 m.): de lucht is fris en “knispert” bijna en van inspanningen zijn
\nwe sneller buiten adem dan anders.<\/p>\n
Na het ontbijt krijgen we gezelschap van onze gids, die ons meeneemt
\nhet dorp in. We beginnen met een bezoek aan een “winkeltje” tegenover
\nhet complex. We leren dat we winkeltjes kunnen herkennen aan de kleur
\nvlag (van plastic of stof) die buiten hangt: geel of wit voor drank,
\ngroen voor groente en rood voor vlees. De eigenaresse van dit winkeltje
\nverkoopt maisbier. Het is nog wat vroeg, dus we houden het bij een
\nnipje. Het is verrassend lekker: hoewel het erg fruitig ruikt,
\nsmaakt het naar Lager! We proeven er ook mais + bonen, de nationale
\nkost van Lesotho. Het volgende huis wordt bewoont door een dame van 78
\n(een unicum in dit land), die nog steeds zelf haar huisje onderhoudt.
\nHet ziet er keurig uit en trots laat ze ons haar rondavel zien, het
\nronde huisje met rieten dak, dat hier bij elk huizencomplex staat en
\nspeciaal is bedoeld voor de grootmoeder van de familie. De
\ndame kookt in haar huisje: de rook ontsnapt door de ramen zonder
\nglas. Het dak is dicht en het ruikt er heftig naar verbrand hout
\nen petroleum.<\/p>\n
Het 3e huisje wordt bewoond door een dame die ons maispap (een soort
\ndikke griesmeel) laat proeven en 2 soorten groenten. Een soort erg
\nzoute andijvie en een soort pompoen-gelei, erg fris en lekker.
\nInmiddels worden we op de voet gevold door een hele zwerm kinderen die
\nbij voorkeur op de foto willen (alleen of met elkaar) en hard moeten
\nlachen van pret als we ze het resultaat laten zien. Na het bezoek aan
\ndeze huizen trekken we te voet een stukje de rostsen op, waar de gidsen
\nons voetsporen van de Lesothosaurus en zijn grote (onbekende) broertje
\nlaten zien! Deze dino leefde ongeveer 200 miljoen jaar geleden en de
\nvoetsporen zijn versteend bewaard gebeleven. Later blijken er meer te
\nliggen, onder de rots. De geleerden hebben de heuvel echter weer
\nbedekt, om sporen te bewaren voor de volgende generaties. We vinden het
\nhelemaal te gek om te bedenken dat hier zo lang geleden beesten hebben
\ngelopen: echt heel bijzonder om te zien! <\/p>\n
Hierna begint door een misverstandje met de gids alsnog het zware
\ngedeelte van de wandeling dat we eigenlijk wilden overslaan. We lopen
\nverder over de bergrand en trekken over de rotsen het eigenlijke Roma
\nin, waar we de kerk en de (splinternieuwe) universiteit zien. Daarna
\nlopen we terug naar The Trading Post, waar met name Karin uitgeput in
\neen stoel valt. We hebben gelukkig twee uur om onze knieen tot rust te
\nlaten komen en te genieten van een “braai”, een echte barbeque, waarbij
\nwe getrakteerd worden op “boerewors”. Inderdaad een soort
\nmega-saucijzenworst. Met salades, brood en zoute koekjes erbij is het
\nallemaal erg lekker. <\/p>\n
Daarna is het gedaan met de rust. Om 14 uur staan er vier
\nLesotho-ponies voor ons klaar! Eddy, Esther en wij hebben besloten dat
\nwe graag met de traditionele manier van reizen kennis willen maken. De
\nponies zijn eigenlijk meer een soort tengere paardjes. IJzersterk en
\nmet een enorm uithoudingsvermogen. We trekken 2 uur door de nabij
\ngelegen vallei en het is in 1 woord geweldig. Martijn en Esther hebben
\ngeen ervaring, maar houden zich uitstekend. Eddy en Karin genieten van
\nde vrijheid van het zelf rijden (Eddy pas vanaf halverwege, dan laat
\nzijn gids de teugels pas los) en draven zodra dat kan. Niets
\nsuper-georganiseerd: zelf rijden, met 4 gidsen te voet en 1 extra te
\npaard erbij. Heerlijk. We genieten op een nieuwe manier van de
\nuitgestrektheid en de stilte en hoewel onze billen het wel zat vinden
\nna 2 uur, genieten we van elke minuut!<\/p>\n
.JPG)
Als we terugkomen springen we eerst onder de douche en wassen we
\nonze broeken uit (die wel heel erg naar stal ruiken) en daarna schuiven
\nwe aan bij de traditionele dansen die de schoolkinderen voor ons
\nuitvoeren. Het is wat rommelig en er wordt druk doorheen gepraat, maar
\nhet is erg ontspannen en de jongens en meisjes doen (gescheiden, in
\nheel ander soort dansen) erg hun best. Na 1 1\/2 uur zijn we er echter
\nwel klaar mee… Als we opstaan (dan maar onbeleefd), stoppen ze acuut.
\nZo accuut, dat we ons afvragen of ze soms zaten te wachten op dat
\nseintje! We geven ze een dikke fooi en ze komen ons allemaal een hand
\ngeven.<\/p>\n
Uitendelijk eten we om 19 uur. Als we daar bijna mee klaar zijn, zet
\nKobus een muziekje op dat wel heel aanstekelijk werkt. Hij vertelt dat
\nhij gemerkt heeft dat met name de zwarte bevolking daarop altijd uit
\nzijn dak gaat. Op dat moment kom Matabo (een van de personeelsleden
\nbinnen) en begint accuut te swingen. We moeten allemaal erg lachen en
\nmoedigen haar enthousiast aan. Uiteindelijk staat binnen een paar
\nminuten bijna iedereen te swingen. 10 minuten later rollen we giegelend
\nnaar onze kamer. Daar krijgen we, op veler verzoek, sterrenkunde van
\ngepassioneerd sterrenkundige Cees, die ons sterrenbeelden en
\nsterrenwolken aanwijst en veel vertelt. We sluiten de dag af met een
\npaar vallende sterren! Onze wens? Heeft betrekking op deze
\nongelooflijke dag… <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Als we terugkomen springen we eerst onder de douche en wassen we onze broeken uit (die wel heel erg naar stal ruiken) en daarna schuiven we aan bij de traditionele dansen die de schoolkinderen voor ons uitvoeren. Het is wat rommelig en er wordt druk doorheen gepraat, maar het is erg ontspannen en de jongens en meisjes doen (gescheiden, in heel ander soort dansen) erg hun best. Na 1 1\/2 uur zijn we er echter wel klaar mee… Als we…<\/p>\n