<\/image=529>De internet sessie van gisteren duurde nogal lang: niet alleen hadden
\nwij veel te vertellen, maar ons fijne cafe draaide Windows 98 (dat
\nnatuurlijk om de haverklap plat ging) en ook een enorme storm met
\nbijbehorende stroomuitval zorgde voor vertraging. Het was best
\ngezellig, de eigenaar stak er een kaarsje bij aan en wij hebben
\ngetrakteerd op dropjes. We aten nog een hapje en zijn toen teruggegaan
\nnaar ons prima hotel.<\/p>\n
De nacht verloopt wat onrustig: Karin was
\naan de beurt om leeg te lopen. Tegen de ochtend ziet de wereld er al
\nweer wat vriendelijker uit en stappen we (Karin nog wat wiebelig) in
\nonze Ambassador (chique, zij het wat gedateerde Indiaase bak) met
\nchauffeur. De meneer rijdt keurig, toetert nauwelijks en spreekt prima
\nEngels. Hij kan er dan ook weinig aan doen dat de wegen nogal beroerd
\nzijn en Karin een slechte rit heeft. We zijn blij als we om twee uur
\naankomen in Ranthambore Bagh, ons hotel annex tentenkamp van de komende
\ndagen. We blijken in een tent te slapen en daar zijn we eigenlijk wel
\nblij mee. Het geeft het echte avontuurlijke gevoel en het dorpje is
\nlekker rustig. We beginnen met anderhalf uur bijkomen en daarna staat
\ner om 4 uur een jeep met gids en chauffeur klaar.
\n
<\/image=530>We gaan het fort
\ndat tegen het national park aanligt en waarschijnlijk in de 10e eeuw
\ngebouwd is bezichtigen. Na het passeren van in totaal 4 enorme poorten
\nkomen we boven in het enorme fort aan. Vanaf hier hebben we prachtige
\nuitzichten over het park en dwalen we met de gids door de verschillende
\ngebouwen en tempels. Overal zien we apen, pauwen en allerlei andere
\nvogels. Uiteindelijk landen we in een tempel ter ere van Ganesh waar we
\ngezegend worden en een tika op ons voorhoofd krijgen. Alles gaat met
\nveel glimlachen en in alle openheid, we zijn iedere keer weer verbaasd
\nover de vriendelijkheid en toegankelijkheid van dit geloof.
\n
<\/image=531>
Alles
\nbij elkaar zijn we zo’n drie uur onderweg en als we terug komen barst
\ner weer een enorme storm los. De gids waarschuwt ons dat er de laatste
\ndagen weinig tijgers zijn gezien, al vertelt hij er meteen bij dat hij
\ner vanochtend nog een zag. Terug bij ons kamp komt er net een enigzins
\ndoorweekte groep terug van safari. Zij hebben een tijger gezien! We
\nzijn jaloers maar het geeft ons ook weer een beetje hoop voor de
\nsafari’s die de volgende dag op het programma staan. Onder het genot
\nvan een kopje thee en koffie praten we rustig door met een aantal
\nandere gasten van het hotel, die ook de volgende dag met ons op safari
\ngaan.<\/p>\n
Na een uurtje rusten, waar vooral Karin nogal aan toe is,
\ndineren we in het hotel. Het eten is erg lekker en iedereen is erg
\nvriendelijk. We ontmoeten ook de eigenaar die de meeste van de
\nprachtige foto’s heeft geschoten die binnen het hotel aan de muren
\nhangen.
Onder het gespetter van de volgende regenbui vallen we in slaap. We zijn erg benieuwd of we het morgen droog zullen houden.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
De internet sessie van gisteren duurde nogal lang: niet alleen hadden wij veel te vertellen, maar ons fijne cafe draaide Windows 98 (dat natuurlijk om de haverklap plat ging) en ook een enorme storm met bijbehorende stroomuitval zorgde voor vertraging. Het was best gezellig, de eigenaar stak er een kaarsje bij aan en wij hebben getrakteerd op dropjes. We aten nog een hapje en zijn toen teruggegaan naar ons prima hotel. De nacht verloopt wat onrustig: Karin was aan de…<\/p>\n