{"id":495,"date":"2009-05-07T12:05:00","date_gmt":"2009-05-07T10:05:00","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/index.php\/2009\/05\/02\/naargranada"},"modified":"2018-07-22T20:01:17","modified_gmt":"2018-07-22T18:01:17","slug":"naargranada","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/2009\/05\/07\/naargranada\/","title":{"rendered":"Naar Granada"},"content":{"rendered":"<style type=\"text\/css\">\n\t<!--\n\t\t@page { size: 8.5in 11in; margin: 0.79in }\n\t\tP { margin-bottom: 0.08in }\n\t-->\n\t<\/style>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">We liggen na de wijn en de lekkere<br \/>\nhapjes op tijd in ons mandje en door de stilte en riante bedden is<br \/>\nhet maar moeilijk opstaan de volgende ochtend. Zeker omdat het best<br \/>\nvroeg is als de wekker gaat. Toch willen we op tij weg. We gaan onze<br \/>\nreisdag goed besteden!<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Om half 9 zitten we in de auto, nadat<br \/>\nwe de route nog even hebben gecontroleerd online en hebben<br \/>\nafgerekend. Dag Jerez, we komen graag nog eens terug, maar dan niet<br \/>\nop een zondag \ud83d\ude42 We rijden vandaag naar Granada, maar dan wel via de<br \/>\ntoeristische route. Het is helaas nogal bewolkt, dus optimaal<br \/>\ngenieten van de uitzichtjes zit er niet in, maar dat mag de pret niet<br \/>\ndrukken. We rijden met behulp van kaart en richtingsgevoel de stad<br \/>\nuit en na een half uurtje rijden zien we Arcos de la Frontera liggen.<br \/>\nWe stoppen er niet, maar het ligt keurig op de route en de ligging is<br \/>\nnogal spectaculair. De oude stad lig precies op de rand van een klif!<br \/>\nVan bovenaf kijk je over een enorme glooiende vlakte (bebouwd, met<br \/>\nheuvels en bergen in de verte) en vanaf beneden kijk je zeker 80<br \/>\nmeter recht omhoog tegen een klif aan, waar de randen van gebouwen<br \/>\nnet overheen piepen. Een bijzonder gezicht en we rijden een rondje om<br \/>\nde stad heen, om er optimaal van te genieten.<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Daarna rijden we verder naar het<br \/>\noosten. De route is prachtig: aanvankelijk over glooiende groene<br \/>\nvelden, maar hoe verder de heuvels en uiteindelijk rijden we in de<br \/>\nbergen. Spanje is in een aantal gebieden erg vlak, maar op andere<br \/>\nstukken vliegen de &#8216;sierra&#8217;s&#8217; je om de oren. Dit is de Sierra de<br \/>\nGrazalema, genoemd naar het meest pittoreske dorpje van de bergketen.<br \/>\nDe bergen zijn maar bedekt met een dun laagje groen: de rotsen steken<br \/>\ner overal tussendoor. Langs de weg groeien ontelbaar veel veldbloemen<br \/>\nin allerlei kleuren en ook de olijf- en andere bomen komen we tegen.\n<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Helaas merken we goed dat het niet zulk<br \/>\nmooi weer is: het enige uitzichtspunt dat we tegenkomen ligt volledig<br \/>\nin de mist. Al grappend dat dat een heel bijzonder plaatje oplevert<br \/>\n(&#8216;only happens maaybe once or twice a year!&#8217;) steken we de pas over.<br \/>\nWe treffen ook Grazalema in de mistflarden aan, maar als we aankomen<br \/>\nknapt het al op. We parkeren de auto en zoeken een caf\u00c3\u00a9 op, in dit<br \/>\nmeer dan schattige dorpje. Twee cafe con leche en een chocobroodje<br \/>\nlater wandelen we een rondje. Er is markt: 8 kledingstalletjes, 1<br \/>\ngroentestalletje en 1 busje waarvan de eigenaar uit de achterbak allerlei soorten koekje verkoopt.\n<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">We rijden verder, naar Ronda. Daar<br \/>\nworstelen we ons met behulp van bordjes, de kaart en opnieuw ons<br \/>\nrichtingsgevoel, naar de &#8216;nieuwe brug&#8217; die Ronda beroemd maakt. Deze<br \/>\nbrug plakt de oude en de nieuwe stad aan elkaar met een brug die een<br \/>\nkloof van ongeveer 100 m diep oversteekt. We rijden over de brug en<br \/>\nwerpen een blik over de rand. Daarna kijken we elkaar aan: het stikt<br \/>\nvan de toeristen (de helft van alle costa-toeristen loopt hier rond<br \/>\nzo te zien) en parkeren wordt een drama&#8230;. Dag Ronda, misschien tot<br \/>\nde volgende keer. Het lijkt een erg schattig dorpje, dat volkomen<br \/>\nonder de voet gelopen is   \/ wordt. We hoeven even niet zo nodig.<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Verder maar weer, maar nu pakken we de<br \/>\nsnelweg. We rijden naar het noorden, tot we moeten afslaan naar het<br \/>\noosten om in Granada terecht te komen. We willen echter nog een stop<br \/>\nmaken, in Antequera. Daarvoor stoppen we eerst langs de snelweg bij<br \/>\neen tankstation annex tapasbar. We hebben gemerkt dat die vaak<br \/>\nverrassend goed zijn in Spanje langs de snelweg. Anders dan in<br \/>\nDuitsland, waar het weliswaar effici\u00c3\u00abnt en goed geregeld is, maar er<br \/>\nook geen smaak meer aan de verschillende &#8216;raststattes&#8217; zit, zijn de<br \/>\ntentjes hier allemaal erg persoonlijk. Vaak zie je behoorlijk wat<br \/>\nlocals van een achteraf weggetje er iets komen eten. Ook deze keer<br \/>\neten we een prima broodje en drinken een lekker bakkie. Daarna rijden<br \/>\nwe door naar Antequera, De eerste reden voor deze stop zijn de drie<br \/>\n&#8216;dolmen&#8217; of grafheuvels die aan de rand van de stad liggen. De twee<br \/>\ndie we bezoeken (Mengha en Viera) zijn uit ongeveer 2500 v. Chr.<br \/>\nVooral de grootste (Mengha) is een architectonisch wonder. Enorme<br \/>\nrotsblokken, waarvan de zwaarste naar schatting 180 ton weegt, zijn<br \/>\ntegen elkaar aangezet op een manier die 4.500 jaar later nog stand<br \/>\nhoudt! Mengha ligt bovendien zodanig dat op de dag van de<br \/>\nzonnewende, de zon recht de tombe invalt. Geleerden denken dat dit<br \/>\nniet zozeer met de zon te maken heeft, maar met de &#8216;heilige berg&#8217;<br \/>\ndie er tegenover ligt en die verdacht veel weg heeft van het gezicht<br \/>\nvan een liggende mens. Er gaan nogal wat theorie\u00c3\u00abn over die berg en de<br \/>\ngrafheuvels (&#8216;heilige interactie tussen mens en kosmos&#8217;), maar<br \/>\nongeacht de verhalen zijn het indrukwekkende menselijke prestaties,<br \/>\ndie tombes. In 1 van de heuvels zit zelfs een soort gat \/ waterput<br \/>\nvan bijna 20 m. diep. Omdat dit pas een paar jaar geleden is ontdekt,<br \/>\nzijn ze er nog niet uit wanneer dat gat is gemaakt en waar het voor<br \/>\ndiende&#8230; Het zijn immers grafheuvels, dus &#8216;waterput&#8217; lijkt niet zo<br \/>\nlogisch!<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">We brengen er een prettig half uurtje<br \/>\ndoor en rijden dan door Antequera heen naar de tweede reden voor het<br \/>\nbezoek aan deze stad. Op ongeveer 12 kilometer zuidelijk ligt El<br \/>\nTorcal NP, een karst-gebied waar wind, regen en zon de voormalige<br \/>\nzeebodem (nu op ongeveer 1350 m. hoog) op prachtige wijze hebben ge\u00c3\u00abrodeerd, zodat fantastische rotsvormen ontstaan. Dat willen we<br \/>\nzien! We rijden de bergen in, wat op zich al de moeite waard is en de<br \/>\nlaatste 500 m. naar de parkeerplaats rijden we inderdaad door<br \/>\nprachtige &#8216;pannenkoek-bergen&#8217;. Laagje op laagje op laagje steen, in<br \/>\nplateaus en pilaren en in bergwanden. Het is een prachtig gezicht en<br \/>\nKarin klikt er vrolijk op los!<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Bij het informatiecentrum ontwijken we<br \/>\nvakkundig de bussen schoolkinderen en maken plaatjes vanaf een<br \/>\nuitzichtspunt. Daarna besluiten we dat we nog wel wat meer willen<br \/>\nzien. Er zijn twee wandelingen uitgezet: een gele van 2 uur die wel<br \/>\nerg ambitieus is, maar ook een groene van 45 minuten. We zijn niet de<br \/>\nenigen op het pas, maar de schoolklas is ons erg ver vooruit dus<br \/>\ndaar hebben we geen last meer van en de overige bezoekers houden<br \/>\nrekening met elkaar, waardoor het lekker rustig blijft. De rotsen<br \/>\nzijn spectaculair en hoewel het hier en daar wat klimmen is, genieten<br \/>\nwe van de wandeling. Vooral als we helemaal aan het einde een soort<br \/>\nwilde berggeiten op de rotsen zien! We komen er niet helemaal achter<br \/>\nwat het zijn, maar ze rennen over de smalste rotspaadjes alsof het<br \/>\nniets is en blijven zelfs even staan voor de foto.<\/p>\n<p style=\"margin-bottom: 0in;\">Uitgeput ploffen we daarna in de auto,<br \/>\ndrinken een fles water leeg en besluiten dat het mooi is geweest. In<br \/>\nongeveer anderhalf uur scheuren we naar Granada. Daar aangekomen<br \/>\nrijden we aanvankelijk zonder problemen richting hotel. Maar dan<br \/>\nbegint de ellende: 1-richtingsverkeer, opgebroken wegen (heeeeeeel<br \/>\nveel opgebroken wegen), wegen waarop je alleen maar rechtdoor of<br \/>\nrechtsaf mag (in plaats van links, wat we zo graag willen)&#8230; Granada<br \/>\nis een verkeerskundige ramp. Na een uur (!) rijden we EINDELIJK de<br \/>\nstraat van het hotel in. Bekaf en behoorlijk klaar met autorijden in<br \/>\ndeze stad, parkeren we de auto in een parkeergarage verderop en<br \/>\nwandelen een klein stukje terug. We krijgen gelukkig een hartelijk<br \/>\nontvangst en een geweldige, stille kamer. We gooien onze spullen neer<br \/>\nen omdat het inmiddels bijna half 9 is gaan we meteen weer naar<br \/>\nbuiten, om een hapje te eten. Vlak bij het hotel blijkt een geweldig<br \/>\nstraatje helemaal vol tapas-barretjes! We kiezen een leuke uit en<br \/>\neten werkelijk heerlijk: albondigas (gehaktballetjes), gegrilde<br \/>\ngamba&#8217;s en patatas con aioli (aardappelen met knoflook). We drinken<br \/>\ner een glaasje bij en zijn de ellende van het autorijden al bijna<br \/>\nweer vergeten!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>We liggen na de wijn en de lekkere hapjes op tijd in ons mandje en door de stilte en riante bedden is het maar moeilijk opstaan de volgende ochtend. Zeker omdat het best vroeg is als de wekker gaat. Toch willen we op tij weg. We gaan onze reisdag goed besteden! Om half 9 zitten we in de auto, nadat we de route nog even hebben gecontroleerd online en hebben afgerekend. Dag Jerez, we komen graag nog eens terug, maar&#8230;<\/p>\n<p class=\"read-more\"><a class=\"btn btn-default\" href=\"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/2009\/05\/07\/naargranada\/\"> Lees Meer<span class=\"screen-reader-text\">  Lees Meer<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[2,39],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/495"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=495"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/495\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1457,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/495\/revisions\/1457"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=495"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=495"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=495"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}