Het is vroeg als de wekker gaat! Om
\nhalf 7 stappen we wat slaapdronken ons bed uit en na een korte douche
\nen het inpakken van de laatste spullen, staan we om iets voor 7 uur
\nbeneden. Het plan is om nog even een snelle bak koffie te pakken
\nnadat we zijn uitgecheckt, maar de om 7:15 uur bestelde taxi staat al
\nvoor de deur. We betalen de rekening en vragen een paar minuten
\nspeling en uiteindelijk vertrekken we om 5 over 7 naar het volgende
\nhotel. Daar zijn we vervolgens echt veel te vroeg en de dames zijn
\nnog niet klaar. Tijdens het wachten raken we met de chauffeur in
\ngesprek over het taxisysteem in Manhattan en Nederland en – wat
\nonverwacht – over voetbal! Onze chauff blijkt een Ajax-fan! Met een
\nduidelijke mening, dus we doen wat elke niet-voetbal-kenner doet:
\ndoorvragen en meeknikken.<\/p>\n
Uiteindelijk pikken we nog vijf
\ndames en een heer op en worstelen we ons door het belachelijke
\nverkeer naar de luchthaven. We onderdrukken nog net op tijd een
\nlachbui als de jongen in het gezelschap vraagt of hij nou op JFK of
\nop Kennedy Airport is… We worden zelf bij een willekeurige terminal
\nafgezet en pakken de Airtrain naar de rental-car-halte. Daar zijn de
\ndames van Dollar Thrifty luidruchtig en allesbehalve efficient, maar
\nuiteindelijk zijn we de tijdelijke eigenaren van een witte Toyota
\nPrius! Niet een geweldig mooie auto, vinden wij, maar wel relatief
\nmilieuvriendelijk & goedkoop. Een prima deal dus!
We
\ninstalleren SopSop (en houden na onze eerdere ervaringen met onze
\nTomTom een kaart bij de hand…), controleren de auto op schade en na
\neen laatste check door een vriendelijke, efficiente dame (het kan dus
\nwel) gaan we ervan door.<\/p>\n
De wegen in en om New York City zijn
\nbehoorlijk verwarrend! SopSop werkt gelukkig geweldig en hoewel we
\nzelf af en toe niet helemaal snappen wat het grotere plan is, gaan we
\naf op de suggesties die onze SopSop geeft. Na ongeveer een uur zijn
\nwe Manhattan voorbij (bijzonder gezicht: het ESB in de verte vanuit
\nje ‘eigen’ autoraam!) en zijn we de Hudson overgestoken. We rijden
\ndoor New York State naar het noorden, over de i-87, via Albany.<\/p>\n
Het eerste deel van de route is niet
\nheel boeiend, hoewel het wel opvalt hoe snel het rustig wordt:
\nlaagbouw, steeds minder bebouwing en ook het verkeer neemt af. Al
\nsnel zien we de grote roofvogels circkelen en \u00e2\u20ac\u201c jawel \u00e2\u20ac\u201c zien we
\nlangs de kant van de weg op een paar meer afstand een hertje, met
\ntwee jongen! We hopen dat we elke dag zo’n cadeautje krijgen!<\/p>\n
Na Albany wordt de route mooier en
\nuiteidelijk (na een aantal uur en een aantal pauzes) steken we in de
\nbuurt van Glenn Falls de staatsgrens over, Vermont is. Het is
\ninmiddels heuvelachtig en de route wordt echt prachtig. Rollende
\nvelden, boerderijen, vakantiehuizen aan idyllische meren en overal
\nbossen. We genieten echt van dit stuk van de route, zeker als we rond
\nhalf 5 Middelbury inrijden. Dit schattige dorpje ligt op het
\nkruispunt van een hoop highways, dus het heeft helaas veel verkeer in
\nhet dorp, maar het ziet er in het licht van de late middag prachtig
\nuit.\n<\/p>\n
Ons hotel, de Middlebury Inn, blijkt
\nnet zo leuk als gehoopt. De Inn bestaat al sins 1827 en is een
\nprachtig stenen gebouw, met een klassieke, maar niet te ‘frutselige’
\ninrichting. We krijgen een prima kamer en worden uitgenodigd voor de
\nafternoon tea & coffee (included). Dat is niet tegen dovemans
\noren gezegd: we nemen een heerlijk glas verse ijskoude lemonade en
\neen verse chocolate chip cookie (Karin) en nog versere scone
\n(Martijn). We komen helemaal bij van de rit en als we opgeknapt zijn
\nwandelen we het dorpje in. Het ziet er zoals gezegd schattig uit en
\nna wat rondwandelen en plaatjes maken, gaan we op zoek naar Fire &
\nIce, het favoriete lokale restaurant.\n<\/p>\n
De inrichting is in ieder geval
\ngeweldig, merken we als we binnenkomen: veel hout, ontzettend veel
\nspullen en zelfs een complete motorboot uit 1921, die (helemaal
\nintact) naast het saladebuffet ligt. Er is gelukkig nog plek en ook
\nhet eten blijkt geweldig. We drinken lokaal bier en een margharita
\n(drie keer raden wie wat drinkt) en dat is al een succes, maar het
\ngeweldige saladebuffet en het super malse vlees, overtreffen alles.
\nOok het toetje mag er zijn, al is het wat erg zoet naar onze smaak,
\nen met een koffie en thee puffen we uit. Zo moeten we niet elke dag
\neten, maar dit was heerlijk!<\/p>\n
Terug in het hotel doen we een aantal
\nspelletjes Yathzee op de veranda en daarna komen we bij op de kamer.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Het is vroeg als de wekker gaat! Om half 7 stappen we wat slaapdronken ons bed uit en na een korte douche en het inpakken van de laatste spullen, staan we om iets voor 7 uur beneden. Het plan is om nog even een snelle bak koffie te pakken nadat we zijn uitgecheckt, maar de om 7:15 uur bestelde taxi staat al voor de deur. We betalen de rekening en vragen een paar minuten speling en uiteindelijk vertrekken we om…<\/p>\n