{"id":538,"date":"2007-10-19T12:10:00","date_gmt":"2007-10-19T10:10:00","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/index.php\/2007\/10\/04\/vrijdag19oktober2007naarswasiland"},"modified":"2018-07-22T19:36:05","modified_gmt":"2018-07-22T17:36:05","slug":"vrijdag19oktober2007naarswasiland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/2007\/10\/19\/vrijdag19oktober2007naarswasiland\/","title":{"rendered":"Vrijdag 19 oktober 2007 – naar Swasiland"},"content":{"rendered":"

Na een goeie nacht slaap gaat de wekker te vroeg: er staat een
\ngamedrive op het programma en dieren zij nu eenmaal het meest actief ‘s
\nochtends vroeg. We zitten daarom al om 6 uur in de jeep bij gids
\nPieter, nadat we de jarige Trijnie hebben gefeliciteerd. Pieter neemt ons om te beginnen mee voor het uur rijden naar de
\ngate van het Hluhluwe National Park (spreek uit Slusluwe, en dan alsof
\nje lispelt). Dat valt niet mee: een uur over de snelweg in de open
\njeep: het is koud, winderig en spettert af en toe.<\/p>\n

De eerste beesten (na een plasstop)  zijn daarom een traktatie. Er
\nstaat een giraffe midden op de weg, op een meter of 2 van de jeep! Als
\nwe verder rijden zien we daarna witte neushoorns! Door het natte,
\nvochtige weer komen ze dicht bij de weg, waar ze zich normaal in de
\nstruiken en bosjes tegen de zon beschermen. We zien er veel de hele
\nochtend in allerlei poses en uiteindelijk zelfs grazend op een meter of
\n5 van de jeep! Het is ondanks het weer een geweldige tocht. We zien
\nbavianen, impala’s, nyala’s, buffels, zebra’s, bosbokken en
\nwitruggieren, een tawny eagle, parelhoentjes, een korhaan en een
\ngeelbekvalk. Tussendoor ontbijten we met broodjes, fruit, yoghurt en
\n(lekker warme!) thee en koffie bij een picknickplaats met een
\nonuitsprekelijke naam: siwasamakhosikasi, wat letterlijk “plaats van de
\nvrouwen” betekent. De San (bosjesmannen) brachten hier hun vrouwen
\nnaartoe toen ze aangevallen werden dor de Zulu en Boeren en verdrevcen
\nvan hun land. Uiteindelijk zijn er op deze richel veel mensen
\nomgekomen. Nu is alleen nog een prachtige uitzicht over, over een op
\nhet moment drooggevallen rivier.<\/p>\n

Kobus vangt ons om 11 uur bij de gate van het park op, waarna we
\nbeginnen aan de rit naar Swasiland. Al na een uurtje zijn we bij de
\ngrens, waar we zonder al te veel poespas een stempel in ons paspoort
\nkrijgen: opnieuw Zuid-Afrika uit en deze keer Swasiland is. Ook dit
\nland is klein, maar veel minder arm dan Lesotho. De wegen zijn ondanks
\nKobus’ sombere voorspellingen eigenlijk prima. We luchen bij een
\nnagebouwde Zulukraal, waar we behalve uitleg over de vreemde,
\ndopvormmige huidjes, veel wevervogels zien. Er zitten ook reusachtige
\nspinnen, die Karin vakkundige weet te ontwijken. De lunch is lekker
\n(wraps) en we zingen voor Trijnie en overhandigen haar de flessen
\nAmarula en Pepermint-drank. Ze heeft bij het vorige springbokje (het
\ndrankje) zo genoten dat ze er giegelig van werd, dus we vonden het wel
\ntoepasselijk. Ze is er blij mee en belooft ons een drankje, later deze
\nreis. <\/p>\n


\nNa de lunch rijden we langs
\neindeloze velden suikerriet naar het Hlane (spreek uit Slane, opnieuw
\nmet een lispel, wat “wildernis” betekent) Royal National Park, het
\nvoormalige jachtgebied van de Koning. Als we bijna bij ons kamp zijn
\nstopt Kobus met piepende remmen. Achter het hek, dat het park van de
\nweg scheidt staat een leeuwin. We kunnen haar aanvankelijk nauwelijks
\nzien, maar als we langszaam verder rijden blijft ze de bus (die
\nparallel aan het hek loopt) volgen.<\/p>\n

Kobus stopt iets verder opnieuw en vraagt ons of we misschien een foto
\nwillen maken…? We moeten dan we precies doen wat hij zegt en ALS we
\ndichtbij zijn en de leeuwin aanvalt moeten we meteen stil blijven
\nstaan. We mogen ons in geen geval omdraaien en wegrennen, ook niet als
\nze om een of andere onvoorziene reden door het hek mocht komen. Met ons
\nhart in de keel volgen de mannen uit de bus en Karin, Kobus naar het
\nhek. Als we dichterbij komen duikt de leeuwin in elkaar en verdwijnt
\ndaardoor bijna achter een struik. We maken een paar prachtige plaatjes
\nen weten eigenlijk al meteen dat ze gaat aanvallen: al die ogen op haar
\ngericht, een zwiepende staart, naar achter liggende oren…
\nAls ze uiteindelijk aanvalt is het adembenemend: ze schiet met een
\nongelooflijke snelheid vooruit en onwillekerige doen  we een stap
\nachteruit. Het hek is vergeten: zo voelt het om een potentiele prooi te
\nzijn van dit magnefieke beest! Kobus commandeert meteen: STAAN! Het
\nkost ongelooflijk veel wilskracht, maar we staan stil, na maar 1 stap
\nachteruit te hebben gedaan. <\/p>\n

Ze stopt op centimeters van het hek, duidelijk in verwarring. Als ze
\nwegloopt doen we snel een paar stappen achteruit. Ze keert zich om en
\nvalt weer aan. Opnieuw bevriezen we en deze keer blijven we daarna
\nachteruit lopen. Ze blijft ons nastaren met zwiepende staart. Kobus
\nvertelt later dat als we niet waren blijven staan, ze zichzelf tegen
\nhet hek gegooid zou hebben: ze was op jacht en dat is altijd menes bij
\neen leeuw(in)…<\/p>\n

Met adrenaline tot in onze haarpunten stappen we weer de bus in.
\nNog
\ngeen 5 minuten later zijn we bij Ndlovu Camp, een prachtig bushcamp,
\nzonder electriciteit, met rondavels om in te slapen en een waterplaats,
\nwaar op het moment dat we aankomen neushoorns staan! Er is een hekje
\n(drie draden, waarvan 2 onder stroom) tussen ons en de beesten, maar
\nhet stelt eigenlijk niet veel voor. We stellen ons zo voor dat een
\npissige neushoorn er dwars doorheen rent! En de grootste neushoorn
\nlijkt redelijk pissig. Ze voert een paar keer schijnaanvallen uit en
\nonze groep wordt stiller en loopt rustig wat achteruit om haar ruimte
\nte geven. De net aangekomen groep Russen vindt het echter prachtig en
\nstaat luidkeels roepend en lachend tegen het hek om zich voor het beest
\nte laten fotograferen. De situatie blijft ongeveer 10 minuten erg
\nspannend: het beest voert een aantal schijnaanvallen uit, tot Kobus met
\nwat goed toegepaste herrie het beest op afstand weet te krijgen en de
\ngroep verdwijnt. Dan keert de rust terug en kunnen we genieten van alle
\nandere beesten die komen drinken: olifanten met jongen, nijlpaarden, krokodillen, waterbokken \u00c3\u00a8n
\nimpala’s!<\/p>\n

De rest van de middag brengen we aan de waterhole door en daarna
\ndrinken we een borrel op Trijnie’s verjaardag. We eten lekker buiten en
\nKobus heeft taart geregeld. Daarna moeten we helaas voor deze nacht
\nverkassen naar het Bhubesi kamp. Er blijkt een overboeking en wij zijn
\nde klos. Het Bhubesikamp ligt een half uur rijden verderop en we delen
\neen groot, wat onpersoonlijk apartement met Eddy en Esther. We vallen
\nuitgeteld in slaap: wat een dag.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na de lunch rijden we langs eindeloze velden suikerriet naar het Hlane (spreek uit Slane, opnieuw met een lispel, wat “wildernis” betekent) Royal National Park, het voormalige jachtgebied van de Koning. Als we bijna bij ons kamp zijn stopt Kobus met piepende remmen. Achter het hek, dat het park van de weg scheidt staat een leeuwin. We kunnen haar aanvankelijk nauwelijks zien, maar als we langszaam verder rijden blijft ze de bus (die parallel aan het hek loopt) volgen. Kobus…<\/p>\n

Lees Meer Lees Meer<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6,32],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=538"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1383,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/538\/revisions\/1383"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=538"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=538"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=538"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}