{"id":554,"date":"2007-10-04T12:10:00","date_gmt":"2007-10-04T12:10:00","guid":{"rendered":"http:\/\/localhost\/index.php\/2007\/10\/04\/zaterdag20oktober2007swasiland"},"modified":"2007-10-04T12:10:00","modified_gmt":"2007-10-04T12:10:00","slug":"zaterdag20oktober2007swasiland","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/2007\/10\/04\/zaterdag20oktober2007swasiland\/","title":{"rendered":"Zaterdag 20 oktober 2007 – Swasiland"},"content":{"rendered":"

De dag begint opnieuw vroeg (no rest for the animal-spotting kind) en
\nom 6 uur zitten we in de bus terug naar Ndlovu Camp. Daar begint om
\nhalf 7 een game walk. Een wandeling door het gedeelte van het
\nparkt waar onder andere olifanten en neushoorns zitten! Onze gids
\nJohannes is “gewapend” met een stok en walkie talkie, waarmee hij (heel
\nzachtjes) in verbinding staat met de andere gidsen. We mogen alleen
\nzachtjes praten, moeten in een rijtje achter elkaar lopen en als we hem
\nop iets willen wijzen moeten we met onze vingers knippen. Na deze
\nuitleg zetten we de eerste stappen buiten het hek van ons kamp, op zoek
\nnaar Groot Wild!<\/p>\n

Het is spannend, om zo, zonder bescherming van de auto, door het park
\nte lopen. We zijn super-alert en als we dan ook nog van het pad
\nafwijken om echt op zoek te gaan naar neushoorns, stijgt het adrenaline
\nniveau naar recordhoogtes. Na 10 minuten en een impala op afstand is
\nhet raak: een neushoorn, met jong! We bevriezen, tot onze gids de wind
\ngecontroleerd heeft en ons daarna meeneemt tot op wel 15 meter van deze
\nanderhalve ton wegende beesten! Het is magnefiek! Ze merkt ons wel op
\nen we moeten op ons hurken zitten tot ze weer rustig is, maar dan
\nbegint de gids uitleg te geven en kunnen we uitgebreid foto’s maken. Ze
\nverdwijnt rustig grazend tussen de bosjes. Hoera, wat een ervaring!<\/p>\n

De rest van de tocht zien we nog een broedende vrouwtjestruisvogel, 2
\ngnoe’s, blauwsijsjes, gieren, nog een neushoorn met jong, deze keer van nog geen 10 meter, en een skopsuiltje. Als we aan de
\nterugtocht beginnen, horen we ineens – op een paar honderd meter
\nafstand – het getrompetter van een olifant De gids zegt onmiddellijk
\ndat hij denkt dat de andere helft van de groep is aangevallen door een
\nolifant! Dat blijkt later ook zo te zijn: de olifant had een jong dat
\nde gids te laat zag, waardoor ze te dichtbij kwamen. Hij reageert
\ngelukkig goed: met een gegooide stok leidt hij de aandacht van het
\nbeest naar zichzelf en kan de groep onder begeleiding van Kobus
\nwegrennen.

\nAls wij op de plek van de aanval komen zien we alle sporen, maar
\n(gelukkig) geen olifanten. We bekijken iets verderop nog wel uitgebreid
\nwat hardwerkende mestkevers. Als we daarvan weglopen knipt Eddy ineens
\nheftig met zijn vingers: een mannetjesolifant, op een meter of 25
\nafstand. Hij staat stil, oren breeduit, slurf op de grond onze kant op,
\nklaar om aan te vallen. We bevriezen en heel langzaam lopen we daarna
\nachteruit. Gelukkig gaat alles goed: de olifant wordt rustig en we
\nweten nog wat plaatjes te maken… van grote afstand.<\/p>\n


\nZonder verdere avonturen komen we terug in het kamp, waar we bij het
\nontbijt de verhalen van de geschrokken groepsgenoten horen.Na het eten
\nwachten we tot onze kamers klaar zijn en daarna liggen we een uurtje op
\nbed te lezen. Om 13 uur is er lunch en de rest van de middag zitten we
\nmet een boekje, een verrekijker en  een fototoestel bij de
\nwaterplaats. Aan het einde van de middag, als de rest van de groep net
\nweg is om zich op te knappen, krijgen we onze toegift. We hebben dan al
\nweer allerlei beesten gezien, maar nu zien we 4 volwassen olifanten en
\n2 jongen in het zonlicht bij het water komen drinken. Ze zijn er maar
\n15 minuten, maar we genieten steeds weer van deze schitterende kolossen!<\/p>\n

We sluiten de dag af met een gamedrive. De bedoeling is om eerst even
\ndoor het grote deel van het kamp te rijden waar olifanten en neushoorns
\nvoorkomen, om vervolgens zo snel mogelijk op zoek te gaan naar leeuwen.
\nHet begint al verwarrend, als we in de auto komen bij 2 Fransen met hun
\nkinderen (die gelukkig muisstil zijn) en een half uur later dan gepland
\nvertrekken. We zien op de hele gamedrive geen leeuwen (hoewel wel
\nolifanten, heeeeel erg dichtbij) en na anderhalf uur horen we ineens
\ndat we terug moeten om te eten. De andere groep gaat nog wel even terug
\nwant de chauffeur moet een hek openmaken voor iemand anders. Wij staan
\neerst 10 minuten stil, dan worden wij terug gebracht en gaat de
\nchauffeur met de Fransen snel terug. Als onze groepsgenoten na 20 
\nminuten ook aankomen, blijken ze leeuwen te hebben gezien!<\/p>\n

We
\nzijn wat geirriteerd over al het “gedoe” al zijn we erg blij dat zij
\nwel leeuwen hebben gezien. Als het eten vervolgens nog een uur op zich
\nlaat wchten ivm een dansvoorstelling voor een andere groep en Kobus
\naankondigt dat we de volgende dag een ander programma hebben omdat hij
\nde rugby-finale (Zuid-Afrika tegen Engeland) die avond niet kan zien en
\nmorgen de herhaling hoopt te halen, zijn we even klaar met vandaag. We
\neten in stilte en vertrekken vroeg naar bed, na een rommelig einde van
\neen verder zo gave dag. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zonder verdere avonturen komen we terug in het kamp, waar we bij het ontbijt de verhalen van de geschrokken groepsgenoten horen.Na het eten wachten we tot onze kamers klaar zijn en daarna liggen we een uurtje op bed te lezen. Om 13 uur is er lunch en de rest van de middag zitten we met een boekje, een verrekijker en  een fototoestel bij de waterplaats. Aan het einde van de middag, als de rest van de groep net weg is…<\/p>\n

Lees Meer Lees Meer<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":[],"categories":[6,32],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/554"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=554"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/554\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=554"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=554"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.reisverslag.org\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=554"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}