Vandaag beginnen we lui. We kunnen maar moeilijk uit bed komen,
\nondanks de vele uren slaap, en douchen daarna uitgebreid (haar wassen,
\nscheren etc.). Vervolgens moeten we rustig ontbijten en al met als is
\nhet half 10 voor we klaar voor vertrek zijn. Maar: niet voor we toch
\nnog een walvistripje hebben geregeld! We waren het eigenlijk niet meer
\nvan plan, maar we hebben gisteren meerdere verhalen gehoord van mensen
\ndie erg veel soorten hebben gezien. De kriebels zijn daarmee in volle
\nhevigheid teruggekomen. Het is bovendien niet duur en wanneer zijn we
\nnu in de gelegenheid om zoveel van deze prachtige beesten te bekijken!
\nAfijn: rechtvaardigingen genoeg, dus morgen staat er om half 10 – voor
\nwe echt vertrekken uit dit gebied – een extra zodiactrip op het
\nprogramma.<\/p>\n
Nu rijden we in een uurtje naar Perc\u00c3\u00a9, het bekendste plaatsje van
\nGasp\u00c3\u00a9. Perc\u00c3\u00a9 heeft twee bijzondere bezienswaardigheden die we vanaf de
\nweg al zien liggen. De eerste is de Roche Perc\u00c3\u00a9 en dat blijkt tot onze
\nverbazing \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n van de bekendste toeristische attracties van heel Canada!
\nDeze rots is inderdaad groot en het gat erin is bijzonder (het tweede
\ngat is verdwenen toen de rots erboven in 1815 instortte), maar zo enorm
\nbijzonder is het wat ons betreft ook weer niet. De tweede attractie is
\nwat ons betreft veel unieker: een Jan van Genten kolonie op Ile
\nBonaventure, het tweede eiland dat we kunnen zien liggen.<\/p>\n
Daar moeten we dringend heen, dus in het dorp kopen we meteen een
\nkaartje voor \u00c3\u00a9\u00c3\u00a9n van de bootjes die er heen vaart. Daarna rennen we nog
\neven de supermarkt binnen waar we een lunch inslaan. Als we op de kade
\naankomen zouden we nog een kwartier de tijd moeten hebben, maar we
\nworden bijna in onze kladden een boot opgetrokken. Hij vaart ook direct
\nweg, dus blijkbaar vergiste de verkoper zich in de tijd. Afijn, we zijn
\naan boord en weten een plekje aan de reling te vinden. Als eerste varen
\nwe langs de rots-met-gat. Ook van dichtbij vinden we het ding best
\naardig en zeker indrukwekkend, maar we snappen het ooh en aah geroep
\ntoch iets minder. Daarna varen we naar het tweede eiland en hier zijn
\nwij al gauw ooh en aah aan het roepen. <\/p>\n
Vlak bij het eiland
\nzien we de eerste grijze zeehonden al op de rotsen liggen zonnen. We
\nhebben er inmiddels al heel wat gezien, maar we blijven het geweldig
\nleuke beesten vinden. En bij Ile Bonaventure barst het ervan. Ze
\nzwemmen, we zonnen, ze liggen te niksen: kortom, ze gedragen zich
\nkeurig op z’n zeehonds. De vrouwtjes kunnen tot 300 kilo wegen en de
\nmannetjes wel tot 400 kilo dus het zijn behoorlijke joekels. Ze zijn
\nook niet allemaal grijs: we zien ook gevlekte en verder alle kleuren
\nvan heel donkergrijs tot heel lichtgrijs.<\/p>\n
Na de eerste zeehonden
\nwordt onze aandacht al snel getrokken door de sterren van dit eiland:
\nde Jan van Genten. En het zijn er nogal wat… In elke rotsspleet, op
\nelke rots, in de lucht, op het water: overal ziet het wit van de
\nvogels… en van hun poep! Dat kunnen we ruiken ook: het is een
\nbehoorlijk doordringende lucht die deze ongeveer 130.000 Jan van Genten
\nproduceren! De veertjes vliegen door de lucht en cre\u00c3\u00abren een wit
\nlaagje op het water en de herrie is oorverdovend. We fotograferen ons
\nsuf en veel te snel naar ons zin zijn we deze enorme kolonie alweer
\nvoorbij. Gelukkig kunnen we, als we het eiland rond gevaren zijn, van
\nde boot af en het eiland op.<\/p>\n
We worden welkom geheten in dit
\nnationale park door een dame die speciaal voor de Engelstalige gasten
\neen praatje apart voor ons houdt (ons Frans gaat inmiddels heel
\nredelijk, maar dit is wel wat veel informatie). Daarna kopen we voor een
\npaar dollar een kaartje en mogen we verder lopen. We maken een plasstop
\nen beginnen met de lunch, die we heerlijk in het zonnetje (het is nog
\nsteeds en alweer schitterend weer), met uitzicht op de Roche Perce,
\nopeten. Daarna is het wandeltijd. We kiezen het kortste pad van de drie
\nen dat blijkt, na een eerste forse klim, een goede optie. In 45 minuten
\nlopen we naar de andere kant van het eiland. Bezweet en wel komen we
\naan de rand van het bos aan. En we weten ineens waarom we zoveel herrie
\nhoorden de afgelopen minuten… Het zicht in ongelooflijk: we zien
\nzover het oog (en de rots) rijkt, Jan van Genten. Van alle leeftijden
\nen zo dichtbij dat we ze – zonder overdrijven – bijna aan kunnen raken.
\nHet lawaai is overweldigend en we danken de weergoden dat de wind de
\ngoede kant op staat, zodat de stank meevalt.<\/p>\n
We vallen volledig
\nstil en pakken er eerst een flesje drinken bij om even bij te komen.
\nDaarna is vooral Martijn niet meer te houden. De twee uur erna fotograferen we ons suf: jonge en oude vogels, opstijgende, vliegende
\nen landende vogels en baltsende en vrijende vogels. We kijken onze ogen
\nuit naar deze prachtige vogels, waarvan de meeste een lichte gele kop
\nhebben en heel helderblauwe, doordringende ogen. We kunnen vanuit
\nverschillende uitkijkhokjes tot op een halve meter afstand van de
\nvogels komen en hoewel ze ons duidelijk wel zien en in de gaten houden,
\ntrekken ze zich ook nauwelijks iets van ons aan. Het is geweldig en we
\ngenieten – mede door het prachtige weer en ondanks de enorme
\nhoeveelheid vliegjes – van dit mooie en bijzondere fenomeen.<\/p>\n
Na
\ntwee uur is het tijd om terug te gaan. We willen de boot van 4 uur
\nterug hebben en moeten nog 45 minuten terug lopen. Terug bij de boot
\nbekijken we nog het tot museum omgetoverde huis van een rijke visser uit
\nde 19e eeuw. Daarna halen we een frisje en praten we op de steiger in
\nafwachting van de boot een beetje na. Martijn spot nog een valkje en een
\naantal aalscholvers en verder barst het van de meeuwen. Om 5 over 4
\nkomt de boot aan en varen we terug naar Perce. Daar kopen we wat
\nkaarten, die we schrijven onder het genot van een kopje echte sterke
\nkoffie. We winkelen nog even (Martijn trakteert zichzelf en Karin op
\neen mooie ‘soft shell’, een soort kruising tussen een windstopper en
\neen fleece) en we controleren of we ontvangst hebben. Dat valt ook hier
\ntegen: sinds we op het schiereiland Gaspesie zijn hebben we al geen
\nontvangst meer en dat is zelfs in dit toch behoorlijk toeristische
\nplaatsje niet beter! Het zal nog wel duren tot in Quebec voor we weer
\nberichtjes kunnen ontvangen of versturen.<\/p>\n
Uiteindelijk is het
\ntijd voor een hapje. We hebben ons oog laten vallen op Maison du
\nPecheur waar ze naar verluidt (de naam zegt het al) heerlijk
\nvisgerechten serveren. We voelen ons aanvankelijk wat underdressed,
\nmaar dat blijkt – ondanks het chique karakter van het restaurant –
\nnergens voor nodig. De helft van de gasten draagt net als wij vrije
\ntijdskleding en de bediening is duidelijk niet anders gewend. Het
\nrestaurant heeft de afgelopen jaren een aantal prijzen gewonnen en uit
\nde maaltijd blijkt waarom. We eten de lekkerste vismaaltijd in jaren!
\nMartijn eet gerookte zalm (twee soorten) en daarna gebakken schol en
\nKarin begint met verse zalmtartaar en eet daarna kreeft. Die is zo vers
\ndat als ze bestelt de serveerster zegt dat hij net 5 minuten geleden is
\nbinnengebracht! Het is geweldig lekker: we vallen tijdens de maaltijd
\nhelemaal stil en laten elkaar hapjes proeven om maar vooral te delen
\nhoe lekker het is. Het eten is bovendien bijzonder goed te betalen.
\nNiet dat het heel goedkoop is, maar laten we zeggen dat goede kreeft in
\nNederland minstens 2 x zo duur is! \n<\/p>\n
Na deze heerlijkheden nemen we nog een kopje koffie en delen we een gebakje en daarna kunnen we geen pap meer zeggen.
\nWe rijden in het stikkedonker (en dan bedoelen we hier ook
\nstikkedonker) terug naar het hostel waar we – met een wijntje erbij –
\nde plaatselijke Internetcomputer gebruiken om de site een beetje bij te
\nwerken. Daarna is het hoog tijd voor een tukje. Morgen uitchecken en opnieuw walvissen… hopen we!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vandaag beginnen we lui. We kunnen maar moeilijk uit bed komen, ondanks de vele uren slaap, en douchen daarna uitgebreid (haar wassen, scheren etc.). Vervolgens moeten we rustig ontbijten en al met als is het half 10 voor we klaar voor vertrek zijn. Maar: niet voor we toch nog een walvistripje hebben geregeld! We waren het eigenlijk niet meer van plan, maar we hebben gisteren meerdere verhalen gehoord van mensen die erg veel soorten hebben gezien. De kriebels zijn daarmee…<\/p>\n