Vandaag maken we ons – na een wat onrustige nacht door allerlei
\ntikkende leidingen en krakende vloeren – op voor een dagje Boston.
\nOngetwijfeld te kort om deze stad volledig recht te doen, maar dat
\nkrijg je als je zoveel in een vakantie wilt zien. En ach: er is veel te
\ndoen in een dag.<\/p>\n
We beginnen met wandelen. Niet alleen op zoek
\nnaar een ontbijtje en koffie, maar ook omdat we zo veel van de stad
\nmeekrijgen. We wandelen achter ons hotel over een soort parkje annex
\nwandelpad, recht boven de ‘T’, de metro van Boston. Als we het pad
\nuitgelopen zijn, zitten we eigenlijk al in het centrum. Op een block
\nafstand zien we op Copely Square (Copely was overigens de schilder van
\neen beroemd schilderij van de ondertekenaars van de
\nonafhankelijkheidsverklaring) niet alleen twee kerken, maar ook de
\nopenbare bibliotheek van Boston, waar veel beroemde zonen en dochters
\nvan Boston hebben gestudeerd in de ‘reading room’. We bekijken de bieb
\nvan binnen: een indrukwekkend geheel van marmer en enorme zalen met
\ntraditionele groene lichtjes boven leestafels voor kasten met rijen
\nboeken… en tegenwoordig Internetaansluiting.<\/p>\n
Als we verder
\nwandelen komen we een Borders tegen, een enorme boekhandel waarvan we
\nal eerder vestigingen hebben gezien. We trakteren onszelf op een rondje
\nneuzen (zonder aankopen te doen overigens) en op een koffie en bagel.
Daarna
\nwandelen we naar de Boston Garden, een groot park dat tegen de Boston
\nCommon aanligt. de bedoeling is om er even doorheen te rennen en dan te
\nbeginnen aan de Freedom Trail, de met rode verf of rode steentjes
\naangegeven wandelroute langs 17 belangrijke bezienswaardigheden van de
\nstad. Karin wil alleen nog even het standbeeld ‘Make Way for Ducklings’
\nzien, van een moedereend en haar kleintjes, naar een kinderboek. Als we
\ner vlakbij zijn, zien we een filmset en een stapel figuranten. We
\nwandelen nieuwsgierig dichterbij en staan even te kijken. Als we ons
\nomdraaien kijken we recht in het gezicht van de hoofdrolspeler van de
\nserie King of Queens, (Kevin James, met dank aan Karst)! Hij grijnst en
\ndaarna hebben twee andere mensen ineens door dat we niet aan het werk
\nzijn als figuranten, maar ECHT toeristen zijn! We worden vriendelijk
\nmaar beslist gevraagd door te lopen. Een stukje verderop blijven we
\nstaan kijken hoe het shot geschoten wordt en daarna lopen we door.
\nHigh-five: het item ‘spot the celeb’ kan van het lijstje.<\/p>\n
Het
\nstandbeeld, dat we uiteindelijk achter de massa vinden, blijkt omver
\ngelopen te worden door kleuters dus we lopen maar door naar de Boston
\nCommon. Dit met bomen bezaaide (enorme) grasveld is al sinds 1634 een
\nopenbare ruimte, sinds het door gouverneur Winthrope gekocht werd voor
\n34 pond. Het is sinds 1834 een park en tot op de dag van vandaag mag er
\nbovendien gegraasd worden…
Op het randje van de Boston Common
\nbegint de Freedom Trail. De komende uren volgen we de red brick road.
\nLangs het Massachusetts State House, met z’n gouden bolvormige dak,
\nlangs de Park St kerk en de twee oudste begraafplaatsen van Boston (de
\nGranary en de Old Burying Ground) waar we graven van de ondertekenaars
\nvan de Onafhankelijkheidsverklaring zien, van ‘Moeder de Gans’ (die in
\nhet echt Mary Goose, heette en de inspiratie voor de sprookjes vormde)
\nen van de eerste Europese vrouw die in Plymouth voet aan wal zette.<\/p>\n
We
\nkomen langs de Old Meeting House waar de beslissingen over
\ntheebelasting werden genomen, die leidden die tot de Boston Tea Party.
\nWe komen langs de Old State House waar de Onafhankelijkheidsverklaring
\nwerd voorgelezen en de Boston Massacre plaatsvond, het eerste bloed dat
\nin de Onafhankelijkheidsoorlog vloeide. En tussendoor zien we de rest
\nvan Boston. Een open stad met een aantal erg hoge gebouwen, maar ook
\nveel lagere gebouwen, van maximaal 10 verdiepingen.<\/p>\n
Na al dat
\ngewandel zijn we – ondanks een flesjes drinken – dorstig en hongerig.
\nWe halen een broodje in Quincy Market, zeg maar de grootste food court
\ndie wij ooit gezien hebben. Er zijn zo’n 40 tot 50 verschillende
\nverkopers en ontzettend veel potentiele klanten. We wanelen overal
\nlangs en daarna pikt Karin een bankje in (buiten) en haalt Martijn twee
\nheerlijke Italiaanse broodjes.
Eigenlijk willen we daarna nog meer
\nzien, maar We zijn wel een beetje klaar met lopen. We kiezen na wat
\ngetwijfel voor een kaartje voor de Old Towns Trolley, een serie open
\nbusjes die in twee loops door heel Boston rijden. Het leuke gesprekje
\nmet de dame die kaartjes verloopt leveren ons studentenkaartjes op en
\ndaarna doen we eerst de korte loop, naar zuid Boston, naar het seaport
\nDistrict. Na 20 minuten werkend ‘waterfront’ stappen we over op de
\nlange tour, die we voor ongeveer anderhalf uur meemaken. Het is
\nheerlijk: lekker zitten, in de zonnetje dat door de open zijkanten
\nkomt, en de stad voorbij zien komen. <\/p>\n
Als we uiteindelijk op Charles St. zijn, stappen we uit. Dit schattige
\nstraatje heeft geweldige winkeltjes, zijstraatjes en restaurantjes. We
\ndwalen er doorheen en voor we het weten zijn we alweer bij het park. We
\nmaken van de gelegenheid gebruik om het standbeeld van de ‘ducklings’
\nopnieuw te bekijken, dat nu verlaten is. Als we daarna op een bankje in
\nonze LP een restaurantje zoeken, schiet Martijn ineens overeind. Hij
\ngelooft zijn ogen niet: er scheert een grote roofvogel over, die op een
\nlantaarnpaal een stukje verderop landt! Het blijkt een buizerd, die uit
\nis op het dode eekhoorntje dat naast een bankje verderop ligt. We
\npakken natuurlijk de camera en maken foto’s en een filmpje. We kunnen
\nheel dichtbij komen: wat een traktatie! Er blijven om ons heen steeds
\nmeer mensen staan kijken. Een dame naast ons vraagt of het beest soms
\nbij de film ‘ The Zookeeper’ met Kevin James hoort, die ze nu aan het
\nfilmen zijn. Nee, dat niet, maar nu weten we ook nog wat we eerder
\nzagen.
\nNa een paar minuten vliegt de vogel weg. We kiezen een restaurantje en
\nwandelen het park uit… recht tegen de filmploeg aan. We zien opnieuw
\n‘onze’ celeb en deze keer maken we illegaal snel een aantal (wat
\nonscherpe ) foto’s. Zo, nu is het bewijs ook geleverd. Tevreden
\nstrijken we neer bij Barlola, opnieuw een tapasbar. Het eten is zo
\nmogelijk nog lekkerder dan gisteren en we genieten met volle teugen.
\ndaarna is het nog maar 10 minuten lopen naar het hotel, waar we
\nneerstrijken, iets drinken, de site bijwerken en wat tv kijken voor we
\ngaan slapen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vandaag maken we ons – na een wat onrustige nacht door allerlei tikkende leidingen en krakende vloeren – op voor een dagje Boston. Ongetwijfeld te kort om deze stad volledig recht te doen, maar dat krijg je als je zoveel in een vakantie wilt zien. En ach: er is veel te doen in een dag. We beginnen met wandelen. Niet alleen op zoek naar een ontbijtje en koffie, maar ook omdat we zo veel van de stad meekrijgen. We wandelen…<\/p>\n