Na een beetje onrustige en vooral korte nacht was het tijd voor de eerste echte
\nreisdag! We genoten nog even van de warme douche en na een kort, maar erg luxe
\nontbijt en kop koffie en thee, moesten alle spullen de truck in. Dat viel nog
\nniet mee: wennen aan het reisgezelschap, aan de ruimte (of het gebrek daaraan)
\nen aan het feit dat alles anders is, ruikt, smaakt en voelt. Harro zat samen met
\nSander, een van de andere jonge gasten, direct boven op de truck om de zware
\ntassen bovenin te tillen. Na een hoop proppen, bijgestaan door chauffeur Bernard
\nen kok Alois, en het oprollen van de zeilen waardoor we een open truck werden,
\ngingen we op weg.
De route was fascinerend. We hadden allebei het gevoel
\ndat we in een documentaire van Discovery Channel terecht waren gekomen. Via de
\nbuitenwijken van Nairobi, reden we langzaam het echte Afrika binnen. Rode aarde,
\nakkers en overal hutjes en huizen. Veel vuilnis ook langs de kant van de weg en
\noveral kuddes vee: schapen, koeien, geiten. Iedereen keek de ogen uit en hoewel
\nde truck erg winderig is achterin, is het heerlijk om hoog te zitten met een
\ngeweldig uitzicht.
Na een korte koffiestop onderweg (waarin we kennis
\nmaakten met de eerste souvenirverkopers…) kwamen we rond 1 uur aan bij de
\neerste campsite, aan de voet van Mt. Kenia. Alois begon meteen aan het
\nklaarmaken van de lunch. De rest van het gezelschap (wij dus) begonnen aan het
\nopzetten van de tenten. Dat viel voor een aantal mensen niet mee: het was voor
\nhen de eerste keer kamperen. Harro stond de ongeoefenden bij en Karin ruimde de
\ntent in: toch lekker om al vaker en ook samen gekampeerd te hebben!
Na
\neen handje helpen met het snijwerk, stond er in no time een heerlijke lunch
\nklaar. Brood, salade, fruit: dat beloofde wat voor de rest van de reis! Al na 1
\nlunch wilden we Alois wel mee naar huis nemen! Het (af)wassen voor en na een
\nmaaltijd zou al snel een ritueel worden: handen wassen, eten, afwassen en het
\ndroogwapperen van de spullen, omdat dat hygienischer is dan met een handdoek.
\n
Na de lunch konden we mee wandelen en omdat het een korte wandeling beloofde
\nte worden, ging ook Karin mee. Onder begeleiding van een gids liepen we mee de
\nbossen en velden aan de voet van Mt. Kenia in. De gids vertelde over de bomen en
\nstruiken, liet ons vogels en olifanten- en hyraxsporen zien en als klap op de
\nvuurpijl zagen we Franje-apen!
Terug bij de camping snel naar de wc (een
\nluxueus gat in de grond) en vervolgens goed in de gaten houden of de bavianen
\nniet je spullen jatten. Alois ging ze te lijf met een katapult. We konden lekker
\nblijven zitten, want Alois was al bijna klaar met het eten. We aten heerlijk
\n(pasta) en na een wijntje bij het kampvuur ging het licht uit. We sliepen om
\nhalf 10! <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Na een beetje onrustige en vooral korte nacht was het tijd voor de eerste echte reisdag! We genoten nog even van de warme douche en na een kort, maar erg luxe ontbijt en kop koffie en thee, moesten alle spullen de truck in. Dat viel nog niet mee: wennen aan het reisgezelschap, aan de ruimte (of het gebrek daaraan) en aan het feit dat alles anders is, ruikt, smaakt en voelt. Harro zat samen met Sander, een van de andere…<\/p>\n